Cennetlik Namaz
Cennetlik Namaz
ABDULLAH YILDIZ
İslâm’ı insanlara sade bir dille anlatan İbrahim Cücük hocamız “namaz” üzerine güzel bir yazı yazdı:
‘Kulu Allah’a manen yaklaştıran ve günah işlemeye engel olan bedenî amellerin başında gelen namaz, Kur’ân-ı Kerîm’de imandan sonra ilk emredilen ibadettir.
Bize gereken ise, namazın ruhuna, her rekâtta okunan Fâtiha’nın mana ve maksadına, vaktine, erkânına, sünnetlerine ve adabına çok önem vermektir. Namazı, hayata yön verici kılmak; namazla hayatı uyum içinde kılmak ve gerçek namaza ulaşmayı dert edinmek gerekir.
Gerçek namaz; gafletten uzak, kimin huzurunda bulunduğunun idrakinde olup maddî ve manevî kirlerden bedenini temiz tutmaya dikkat eden, namazda iken kalbinden dünyaya dair hiçbir şey geçirmemeye çalışan, ‘hayatına veda eden kişinin namazı gibi namaz kılan’ kimsenin namazıdır.
Mümin, namazın dışındaki hayatında da namazın ruhu içinde yaşarsa namazın dışında bile namazın içinde gibi olur. Eğer namazın dışında, namazın ruhu dışında yaşarsa namazın içinde bile aklı namazın dışında olur. Bu konuda Hz. Peygamber (s.a.): “Her kim benim şu abdestim gibi abdest alır da kalkar ve aklından bir şey geçirmeyerek iki rekât namaz kılarsa, geçmiş günahları affolunur” buyurmuştur (Müslim, Tahâret 3-4; Buhârî, Vudû’ 29, Savm 27.)
Diğer bir hadîs-i şerîfte de şöyle buyurmuştur: “Herhangi bir kimse abdest alır, abdestini güzel yapar, kalbi ve yüzü ile o iki rekât namaza dönerek iki rekât namaz kılarsa cennet ona vacip olur (cennete hak kazanır).” (Ebû Dâvûd, Salât 162.)
Abdullah İbni Mes’ûd (r.a.) şöyle dedi: “-Yâ Rasûlallah! Hangi amel Allah’a daha sevimlidir?” dedim; “-Vaktinde kılınan namaz” buyurdu (Buhârî, Mevâkît 5, Edeb 1, Tevhîd 48; Müslim, Îmân 137-139; Tirmizî, Salât 14, Birr 2; Nesâî, Mevâkît 51.)
Allah’a sevimli olan namazın bize de sevimli olması için Allah’a yalvaralım. “Ya Rabbi! Namazı bize çok sevimli kıl”, diyelim daima.
İşte tam da bu hususta Resulullah Efendimiz’in Muaz b. Cebel’e şu tavsiyesindeki duayı daima yapalım:
“Ey Muâz, Allah’a yemin ederim ki, ben seni gerçekten seviyorum. Sonra da ey Muâz, sana her namazın sonunda: “Allâhümme e‘ınnî alâ zikrike ve şükrike ve husni ‘ıbâdetike: Allahım! Seni anmak, sana şükretmek ve sana güzelce ibadet (kulluk) etmekte bana yardım et!’ duasını hiç bırakmamanı tavsiye ediyorum.” (Ebû Dâvûd, Vitr 26; Nesâî, Sehv 60; Tirmizî, Zühd 30; Ahmed, II, 299, V, 245, 247.)
Bu duayı Resulullah Efendimizin (s.a.) Hz. Ali’ye (r.a.), “(Dualarını) genel yap! Genel ile özel, yerle gök arası kadardır” (Kenzu’l-Ummâl, H. no: 3259.) emri gereği “Allâhümme e‘ınnâ alâ zikrike… : “Allah’ım! Seni anmak, Sana şükretmek ve Sana güzelce ibadet/kulluk etmekte bize yardım et” diyelim.
Namaz hakkında Rabbimiz şöyle buyurmuştur: “Sana vahyedilen Kitab’ı oku, namazı da dosdoğru kıl! Muhakkak namaz, insanı hayasızlıktan ve münkerden alıkoyar. Allah’ı zikretmek elbette en büyük (ibadet)tir. Allah yaptığınızı biliyor.” (Ankebût sûresi 29/45)
Bu âyet-i kerîmenin ilk muhatabı Peygamber Efendimizdir (s.a.), sonra her mümin olan kimsedir.
Kendimize soralım: Kur’ân-ı Kerîm’in metnini, manasını ve tefsirini okuyor muyuz?
Kur’ân’ın amel olarak ilk emri olan namazı dosdoğru kılmaya gayret ediyor muyuz?
Namazımız bizi hayasızlıktan alıkoyuyor mu, münkeri yani aklın ve şeriatın beğenmeyip yasakladığı yanlışlarımıza ve kötülüklerimize engel oluyor mu?
Namaza o kadar muhtacız ki Rabbimiz günde beş kere kılmamızı emretmiş, hatta diğer nafile namazlar da Peygamberimiz (s.a.) tarafından tavsiye edilmiştir.
Demek ki namaza bu kadar muhtacız. Ancak namazdan istenilen feyiz ve bereketi elde edebilmemiz için, namaz dışındaki hayatımızda yasaklardan uzak olmaya, diğer emirleri ise yerine getirmeye dikkat etmemiz gerekir. Çünkü kul, günahlarla Allah’tan uzaklaşır, sevaplarla da Allah’a yaklaşır.
Hedefi Allah (c.c) olanın halinin birbirine zıt olmaması gerekir. Ama insanız, hata edince hemen istiğfar ve tövbe edelim ki yolumuza devam edebilelim.’ (İbrahim Cücük, 2 Zilhicce 1447 / 19 Mayıs Salı 2026)