“Ya çıkarsa” deyip köşeyi dönmek isteyen talihsizler!
“Ya çıkarsa” deyip köşeyi dönmek isteyen talihsizler!
YÜKSEL TOKUR
Adı her ne olursa olsun; (at yarışları, piyango, spor-toto-loto, kazı kazan, vb.) sonucu önceden belli olmayan; yani ihtimalli olarak mal, para veya benzeri bir şey almak veya vermek olarak tanımlanan “kumar” dinimiz İslam’da kesin olarak yasaklanmıştır. İşte o kesin hüküm:
"Ey iman edenler! İçki, kumar, putlar ve fal okları ancak şeytanın işlerinden birer pisliktir. Onun için siz bunlardan kaçının ki muradınıza eresiniz." (Maide, 5/90)
İster şahıs, ister devlet eliyle düzenlensin, yukarıdaki şans oyunu kapsamına giren her türlü bahis haramdır. Durum böyleyken bir Müslümanın “ya çıkarsa”nın cazibesine kapılıp “köşeyi dönmek(!)” istemesi kitabın hiçbir yerinde yazmıyor!
Yazmıyor ama; bazen bilet kuyruklarında Müslüman kisveli başörtülü hanımlar, sakallı/sakalsız erkekler boncuk gibi dizilmiyorlar mı?!?
Haram, “ben Müslümanım” diyenler için “kırmızı çizgi”dir. Ancak günah olan bir şey, hele de açıktan işlendiğinde artık sıradanlaşarak önü alınamaz bir hal alıyor.
Daha da ilerisi tam bir felaket. Öyle ki; alan “bismillah” diyor, satan “hayırlı olsun” diyerek kutluyor. “Yaptım, ama sor bakalım niye yaptım” diye de sormayın. Çünkü “ihtiyacım var, hayır(!) da yaparım” gerekçeleri tamamen geçersizdir. Hesaba çekileceksiniz. O kadar!
Anladık; ahirette haram paranın hesabının ne kadar çok çetin olacağını düşünmüyorsunuz. Yani; “Nereden buldun, nereye harcadın” diye size ve diğer haramzadelere hesap sorulmayıp “pas” geçileceğinizin garantisini mi aldınız?
Peki ya; geçmiş yıllarda büyük piyango ikramiyesi çıkanların sonlarının nasıl bittiğinden de mi ibret almıyorsunuz? Araştırın bakalım; para ve mal hırsıyla gözleri kararıp da “piyango” diye ağırlığınca para alan “talihsizler”den kaç tanesinin yüzü kumardan gelen maddi varlıkla gülmüş? Biz uyardık kardeşim. Kendi düşen ağlamaz. Yine de paşa gönlünüz bilir!
Burada söz; taşı gediğine koyan, Milli Şairimiz Üstat merhum Mehmet Akif Ersoy’un:
Ya Rab! Böyle mi olacaktı, benim cennet yurdum?
Baktım da etrafıma yalnızım, ağladım durdum.
Bir mânâ veremedim, şu Milâdî yılbaşına!
Şaştım da kaldım, Müslümanların vah telaşına!
Çevirdim başımı, nereye ettimse bir nazar.
Gördüm ki, Noel için hazır, yer-yer çarşı-pazar.
Haykırmak gelmişti içimden, seslendim millete.
Heyhat! Duyuramadım, ne Âhmed’e ne Mehmed’e.
Ey Âlem-i İslâm’ın baş tacı, büyük Türkiye!
Mukaddesatı unuttun, Avrupa diye diye!
Yurdumu işgal eylemiş, şu garbın safsatası,
Kiminin maymunu var, kiminin “Noel babası!”
