O açılışa imam değil, palyaço çağrılmalıydı
Yazımın başında hemen belirteyim de, yanlış anlaşılma olmasın. Palyaçoları küçümsemek veya hakaret kastım yoktur.
Palyaço; izleyenleri güldürmek, eğlendirmek amacıyla abartılı makyaj, renkli kostümler, kırmızı burun ve büyük ayakkabılar kullanarak fiziksel komedi yapan bir gösteri sanatçısıdır.
İmam; İslâmi bir kişilik olup, kendisine uyulan, yol gösteren önder ve lider demektir.
Bu tanımı yaptık ki; sonra bu kişilerin görevi/işi bakımdan nerelerde bulunması, kimlere hitap edeceği açıkça belli olsun..
Mesela; tiyatro gösterilerinde, bazı mağaza ve benzeri işyeri açılışlarında dikkat çekmek için palyaçolar sahne alırlar.
Daha birkaç ay önce, Muğla’nın Fethiye ilçesinde bir tekel bayisinin emekli bir cami imamının duasıyla açılması rezaletini “imam bozuntusu” gibi ağır bir dille eleştirmiştim..
YANLIŞ YERDE BULUNURSAN DEĞERSİZLEŞİRSİN
Yaşlı/başlı bir din görevlisinin meyhane kapısında dua için değil; İslam’ın yasak kıldığı bir maddeyi satmanın, içmenin sakıncalarını anlatması için bulunması gerekirken, “hayırlı/bereketli” olması için el açıp şuursuzca Allah’a dua ediyordu.
Bu olayın bir benzeri bu kez, Çorum’un Alaca ilçesinde fantezi kadın iç giyim ürünlerinin satılacağı mağazanın açılışında yaşandı.
İşletmenin sahibi bir bayan ve bayanlara yönelik bir ticarethane açmış. Belediye Başkanı ve siyasi parti temsilcileri açılışa katılmış. Katılsın, katılmasın; bize ne?..
Ama; yaşlı/başlı, aksakallı bir hocanın açılışa katılarak, hatim/mevlid duası yapması -kaldı ki, dua arapça olduğu için çoğu neye “amin” dediğini bile bilmiyordur- İslam’ın ciddiyetine hiç ama hiç yakışmadı.
Başına da beyaz bir namaz tacı takmayı ihmal etmeyen o sözde hocanın, cübbe/sarıkla gitmediği kalmış! Bunu genç, tecrübesiz bir imam yapsa; belki yaşına, tecrübesizliğine sayabilirdik!..
İMAMLIK/HOCALIK SADECE CAMİDE Mİ?
İmamlık, öyle sıradan bir meslek değildir. Aslında meslek de değil; din ve dünya için üstlenilen misyondur.
İmamın din görevliliği sadece camide mi?.. Camiden çıkınca başka kimliğe mi dönüşülüyor?..
Hem; imamlık, hocalık yalnızca namaz kıldıran, hutbe okuyan veya ezanla insanları namaza çağıran kişi değildir; olmamalıdır..
O; aynı zamanda ahlâkın, edebin, vakar ve sorumluluğun temsilcisi olması beklenen bir örnek model olmalıdır.
Anlattıklarını yaşamıyorsan, anlattıkların üzerinde etkisi olmaz!
“HOCANIN DEDİĞİNİ YAP; GİTTİĞİ YERE GİTME” DEMEYE KAPI AÇMAK!
İnsanlara doğruluğu, öğütleyen, haramdan sakındıran ve güzel ahlâkı tavsiye eden bir insanın, kendi davranışlarıyla anlattıklarını yaşatması lâzım gelmez mi?..
Peki; insanlara ahlâkı anlatan bir imamın/hocanın mesleğinin manevi ağırlığıyla bağdaşmayan ortamlarda bulunması iki yüzlülük olmaz mı?..
Her insanın sosyal bir hayatı vardır. Bu anlamda, din hocalarının toplumdan kopması gerekmez.
Ancak burada asıl mesele, bir insanın nerede bulunduğundan çok; bulunduğu yerin niteliği, oradaki davranışları ve taşıdığı sorumlulukla ne kadar bağdaştığıdır.
Çünkü bazı makamlar, beraberinde büyük sorumluluklar getirir. Dini misyon üstlenenlerin ise, kat be kat sorumlulukları vardır.
Geçim için palyaçoluk yapanlara sözüm yoktur. Fakat; sorumluluğunun hakkını veremeyip, İslam’a zarar verenlere saygım olmadığı gibi, kınıyorum da.
