Vahyin kalbine saplanan zehirli ok: Suud’lar
Vahyin kalbine saplanan zehirli ok: Suud’lar
YÜKSEL TOKUR
Allah katında en son ve muteber din olan İslam, miladi 610 yılında ilk vahiy ile güneş gibi tüm dünyaya Arabistan’ın Mekke ve Medine şehirlerinden yayılmaya başlamıştı.
İslam halifeliği, 661 yılında Hz. Ali’nin şehit edilmesinden sonra, 750 yılına kadar Emeviler; sonrasında 1258 yılına kadar da Abbasiler eliyle devam etti. Bundan sonra ise, 1517 yılından başlayarak, 393 yıl gibi en uzun süre olarak Osmanlı İmpartorluğu dönemi başlamıştı.
23 Eylül 1932'de İbn Suud El Ahsa Katif Dominyonları ve Hicaz ile Necid Krallıklarının kendi yönetimi altında tek bir devlet, yani krallık çatısı altında yönetileceğini ilan etti ve böylece Suudi Arabistan Krallığı'nın kuruluşu resmen ilan edilmiş olacaktı.
“Saplantılı koyu mezhepçilik” burada da kendini göstermiş, Arap Yarımadası’nda Necd dolaylarında, Muhammed b. Abdilvehhâb (1115-1206) tarafından kurulan Vehhâbîlik, bugün Suudi Arabistan’ın resmî mezhebi durumuna gelmiştir.
Birçok İslam mezhebinde olduğu gibi, “Vehhâbî” ismi de kurucusunun hayatında muhalifleri tarafından verilmiştir. Vehhâbîliğe, Türk tarihinde “Hâricîlik” hareketi olarak bakılmıştır.
Zira; davranışlarındaki sertlik, gösterdikleri taassub ve kendî inanışlarında olmayanları küfürle suçlamaları bakımlarından, Vehhâbîlik ile Hâricilik arasında benzerlik aynıdır.
Bu kısa ön bilgilerden sonra gelelim bugünkü Suudi Arabistan yönetimine…
Petrol gibi bir zenginlik kaynağının yanı sıra, her yıl umre veya hac için bu ülkeye giden binlerce Müslüman, bu ülkeye büyük maddi katkı bırakmaktadırlar. Bu büyük rant, Suud Ailesi ve hanedanını dünyanın en zenginleri arasına katmıştır.
Demokrasinin olmadığı, babadan oğula geçen saltanatın devamı için baskı altına alınan halk sindirilmiş durumdadır. Bunun yanı sıra buradaki rantın yüksekliği, dünyanın bir numaralı siyonisti ABD’nin iştahını kabartmıştır. Demokrasi getirmeye (!) pek niyetleri yok ve bu aileye desteğinin karşılığını fazlasıyla almaktadırlar!
Veliaht Prens Selman’ın “Ilımlı İslam” adı altında bu topraklarda gerçekleştirmeye çalıştıklarından bazıları: Kilise yapılmasına izin verilmesi, Gazze yanarken kadınlı erkekli müzik festivali düzenlenmesi, sınırlı da olsa bazı yerlerde alkollü içeceğe izin verilmesi sadece birkaçı. Devamı da gelecektir şüphesiz..
Saltanatlarının devamı için kendilerine “garantör” olarak gördükleri ABD’ye servet akıtmaları, ABD’nin ülke yönetimindeki ağırlığı “Suudi Amerika” söylemlerine yol açarken, ümmetin mazlumlarını hep görmezden gelmişlerdir.
Oysa ki Osmanlı; İslam’ı dünyaya yaymak için fetihler yapmış, gittiği yerlerde adaletli bir yönetim göstermiş, eserlerle de ihya etmiştir. Öyle ki; Kur’an’daki şu ayet hizmetlerinden dolayı Türkleri işaret ettiği söylenmiştir: “Ey iman edenler! Sizden kim dininden dönerse bilsin ki Allah öyle bir kavim getirecektir ki Allah onları sever, onlar da Allah’ı severler; müminlere karşı alçak gönüllü, kâfirlere karşı vakarlıdırlar; Allah yolunda cihad ederler ve hiç kimsenin kınamasından korkmazlar. İşte bu Allah’ın dilediğine verdiği bir lütfudur. Allah’ın lütfu geniştir; O, her şeyi bilir.”
Osmanlı da, Suud’lar da iki haneden aile. Ama, aradaki fark dağlar kadar büyük.
Emanetine, hatırana sahip çıkamadık Ey Allah’ın Resûlü. Vahyin kalbine üzüntülerimizle…
Senden uzak kalabilmek, taşlar gibi yürek ister.
Zalimin eline koymak, zulüm olmasına yeter..