Selâm olsun eğri zamanda doğru durabilen o gariplere
Selâm olsun eğri zamanda doğru durabilen o gariplere
YÜKSEL TOKUR
Çığırından çıkarak canavarlaşmış azgın bir toplum. Kendi elleriyle yaptıkları putlara “İlâh” diye taparken bile; “bunlar bizi Allah’a ulaştırıyor” diyecek kadar da ahmak. Fuhuş alabildiğine yaygın, kadınlar meta gibi alınıp satılıyor. Kendi öz kızlarını diri diri toprağa gömecek kadar merhametsiz, canileşmiş babalar. Cahilliğin en karanlık dönemi. İşte; esenlik ve barış demek olan İslam, kısaca tarif ettiğimiz böylesine sapık bir topluluğu ıslah etmek üzere ve aynı zamanda tüm insanlığa son din olarak gönderildi.
Ama gel gör ki; “Mekke’nin fakiri, yetimi... Sen kim oluyorsun ki atalarımızın dinini terk edip tek olan Allah’a inanmamızı istiyorsun” gibi tehditlerle saldırılar hemen başlamıştı bile. Zulümler, işkenceler, ambargolar derken ilk Müslümanların sıkıntılı süreci de başlamış oldu. Allah’ın elçisinden gelen o müjde ise teselli kaynağı olmuştu: “İslam, şüphesiz garip başladı ve günün birinde garip hale gelecektir. Ne mutlu o garip mü’minlere” (Müslim, İman:32)
O günlerle birlikte bugünler de işaret ediliyor olsa da; aslında korkutmak için değil, müjde içindir bu hadis. Burada garip olan İslam’ın kendisi değil, İslam’ı yaşamak için çabalayan Müslümanların yaşadıkları sıkıntılar nedeniyle “garip” duruma düşmeleridir.
KOR ATEŞİ ELİNDE TUTMAK HİÇ KOLAY OLUR MU?
Dünyada hiç bitmeyen hak/batıl mücadelesinde zamanın müşrikleri tarafından adeta “öcü” gözüyle bakılıp, amansız saldırılarılar başlatılınca ilk Müslümanlar da garip duruma düşüp; önce Habeşistan’a, sonra Medine’ye hicret ederek gurbet hayatlarını başlatmışlardı. Zaman zaman yaşanan sıkıntılı dönemler, belki dinlendirip yeniden uyandırmak içindir. Tıpkı, kışın kuru gibi görünen ağaçların baharla birlikte yeşerip çiçek açması, meyve vermesi gibi.
İşte şimdi ahir zamandayız ve sanki tekrar başa döndük. Yaşananlar bir kez daha gösterdi ki; gerçek İslam’ı yaşamak isteyen Müslümanların elinde kor ateşi tutmak kadar zorlanacağı günler bu zaman olsa gerek. Hem de emredilenlerin onda birini yaptıklarında kurtulacak olanlar Müslümanlar.
ZULMÜN SEYİR DEFTERİ
Kur’an eğitiminin yasak olduğu Milli Şef dönemi ve ezanın aslından “Tanrı Uludur”a çevrilmesi; orduda namaz kılan, gümüş yüzük takan, eşi başörtülü personel avının başlatılarak tespit edilenlerin meslekten ihraç edilmesi; İmam Hatip Lisesi öğrencilerine uygulanan katsayı adaletsizliği engeli; başörtülü öğrencilerin üniversitelere alınmayarak, “Arabistan’a gidin” diye yol gösterilmesi; kamuda başörtülü bayan personele izin verilmemesi, erkek personele sakal yasağı. Basın dalında ise Akit Medya’nın 28 Şubat zorbaları tarafından özel zulüm ödülüne (!) lâyık görülmesi. Bunlar ülkemizde öne çıkanlardan sadece birkaç tanesi.
Filistin, Suriye, Irak, Yemen, Arakan, Doğu Türkistan, Bosna ve daha pek çok ülkede, zulme uğrayan Müslümanlar da yaşadıkları zamanın garipleri oldular. Onlar ki; eğri rejim ve zorbalar karşısında dinlerinden taviz vermeyerek dik durmaya çalıştılar. Çoğu zaman da başararak kutlu Nebi’nin müjdesine mazhar oldular. Kimileri de şehit olarak Cennet tahtlarında Rablerine gülümsediler. Hem de; “Keşke binlerce canım olsaydı da bu yolda feda etsem” diyerek.
Bizler de rahatımızdan taviz vermeyerek, Cennetin hangi kapısından gireceğimizi hayal edip duralım! Affet bizi Ya Rab, belki affa lâyık olmasak da.
