Kıyamet günü tartıda sevabı en ağır gelecek olan o amel
Kıyamet günü tartıda sevabı en ağır gelecek olan o amel
YÜKSEL TOKUR
İman ve ahlâk ayrılmaz ikilidir. Kişi iman ettikten sonra, Kur’an ve hadislerden aldığı öğütlerle yerine getireceği ameller sayesinde üstün bir ahlâk sahibi olur. Böylece de, düzgün bir ahlâk sahibi olmayan Müslümanların imanı yeteri olgunluğa ulaşmamış sonucunu çıkarabiliriz. Ayrıca, ahlâki güzelliklerden mahrum bir dînî hayat asla düşünülemez. "Müminlerin iman açısından en mükemmel olanı, ahlâkı en iyi olanıdır." (Buhârî, Edeb, 39)
Ahlâk, Rabbimizin bizde görmek istediği güzel huyların kişiliğimize yansımasıdır. Öyleyse; Mü’minin ahlâkının seviyesi, Yüce Allah ile olan yakınlığıyla doğru orantılıdır. Yani; ne kadar güzel ahlâk, o kadar Allah’a yakınlık. Öyle olmasa, o kadar amel içerisinde sevap yönünden “güzel ahlâk”a en ağır değer verilir miydi?
HER BİRİ “BİLLUR DAMLASI” MUHTEŞEM TESPİTLER
“Kıyâmet gününde Mü’min kulun terâzisinde güzel ahlâktan daha ağır bir şey bulunmaz. Allah Teâlâ çirkin hareketler yapan, çirkin sözler söyleyen kimseden nefret eder.” (Tirmizî)
Nefsim kudret elinde bulunan Allâh’a yemin ederim ki, hiç kimse güzel ahlâka sahip olmadan cennete giremez!” (Beyhakî, Delâil, no: 2087)
“Mü’min cana yakındır. İnsanlarla iyi geçinemeyen, kendisiyle de iyi geçinilmeyen kimsede hayır yoktur.” (İbn-i Hanbel)
“Mü’minlerin iman bakımından en mükemmeli, huyu en iyi olanıdır. Hayırlınız, kadınına karşı hayırlı olanlardır.” (Tirmizî, Radâ 11)
“Sizin en hayırlılarınız; hayrı umulan, şerrinden emin olunan kimselerdir. En şerlileriniz; hayrı umulmayan, şerrinden emin olunmayan kimselerdir.” (İ. Hibb.)
EDEEEP… İLLA DA EDEP!
İşte, yapılması çok da zor olmayan güzel ahlâkın mü’minler üzerindeki bazı yansımaları:
Mü’minin eziyeti az, hayası çok olur. Konuştuğunda az ve öz konuşur. Lânetçi değildir. Söz taşımaz, gıybetten kaçınır. Fitne, fesat çıkarmaktan şiddetle kaçınır. Hep iyilik yapmak ister, kolay kolay hataya düşmez. Kendisini ilgilendirmeyen, boş şeylerden uzak kalır. Kaba, kırıcı değil yumuşak huyludur. Merhameti yüksektir. Namusuna düşkündür. Kinci değildir. Cimri değildir.
Mü’min yalnızlığı sever, münafık sürekli insanlar arasında olmak ister. Başına kaza belâ geldiğinde feryat etmez, sabırlı davranır. Menfaatine göre davranmaz. Allah için sever, ya da sevmez.
Mü’min nezâket, zerâfet sahibidir. İçi de dışı da temizdir. Helâl ve harama da en büyük önemi verir.
Şimdi; “yüksek bir ahlâk üzere” olduğu bildirilen Hz. Peygamber Efendimizin ümmeti olarak, ahlâk derecemizi kendi kendimize değerlendirelim. Bakalım sonuç nasıl çıkacak?..
