Gençlerimizi boşlukta bırakmayalım!

Gençlerimiz çağın olmazsa olmazı olan internet, sosyal medyanın ağında. Yalanın, sahtekarlığın, aldatmanın sosyal medya üzerinden olması yalan, aldatma sahtekârlık bir karaktere dönüştü. İnternet kablolarıyla birlikte günahlar evlerimize, hatta ceplerimize kadar girebilmektedir. Bu bakımdan modern insanın günahla imtihanı daha çetin geçmektedir. Sanal ortamda işlenen günahların normal hayatta işlenen günahlardan hiçbir farkı yoktur. Günahın sanalı olmaz, günah günahtır. Günahın fiberi, dijitali, kotalısı, kotasızı olmaz. İnternet ve sosyal medya üzerinden birkaç dakikada milyonlarca insana ulaşmak mümkündür. Bu fırsatı kullanarak belki de ömrümüz boyunca uğraşsak da ulaşamayacağımız kitlelere ulaşıp birçok hayırlı işlere ve salih amellere vesile olabiliriz. “Kim bir hayra vesile olursa onu yapan gibi hayır kazanır” nebevi prensibi, sosyal ağlar arasında gezinirken muhatap olduğumuz kitleleri hayra teşvik etmemiz için mükemmel bir motivasyon kaynağıdır. Sosyal medya salih amel kapısı olarak kullanılmalıdır.

Boşluğa bırakılan gençliği potansiyel problem görmekten vazgeçmeliyiz. Kuşkusuz gençliğin sorunları olabilir ama gençliği başlı başına bir sorun olarak görmek yanlıştır… Hikmetle hareket edebilirsek gençlik bir hazine, bir müjde ve bir umuttur. Gençler bilgiden önce ilgi bekliyorlar. Öğütlerimizden önce örnekliğimizi arzuluyorlar. Rol model arayışındalar. Sıcak, samimi kardeşlik ortamlarına susamış gençler bunu bulamayınca çabuk sıkılıyor, tez usanıyor. Yalnızlığa sığınıyor. Birebir tebliğimizle genç yüreklere dokunmadan, sımsıcak dostluk iklimini sunmadan insan kazanamayız. Mesele gençlere sadece burs ve yurt temin etmek değildir. Güven vermek, gönüllere taht kurmak gerekiyor. İçe kapanan gençleri içtenliğimizle kuşatabiliriz. O zaman içini rahat bir şekilde bize dökebilir, sırlarını bize açabilir. Bu hususta toplumsal yozlaşma, çürüme ve çözülmeye direnmek öncelikli bir vecibedir. Islah ve irşad projeleriyle “biz kalarak değişim” gerçekleştirilmeli. “Dijital mecrada ahlak” konulu bu haftanın hutbesindegençlere hitap da vardı. “Sevgili Gençler! Hak ve hakikatin daha fazla insana ulaştırılması adına dijital mecraları etkin bir şekilde kullanmak hem çağın sunduğu imkân hem de gerekliliktir. Ne var ki değerlerini başkalarının beğenileriyle ölçen kimi insanlar, sosyal medya sebebiyle özünden kopabilmekte, beğenilme arzusuna kapılabilmekte, gösteriş ve tüketimin esiri haline gelebilmektedir. Bu ortamların sunduğu görünmezlik hissi de bazı insanları; tecessüs, yalan, hakaret ve iftira gibi yanlış davranışlara sevk edebilmektedir. Oysa ekranın diğer ucunda da incitilmemesi gereken bir gönül, haysiyeti korunması gereken bir insan vardır. Mümin, gerçek hayatta olduğu gibi sosyal medyada da ilkeli, tutarlı ve kontrollü hareket etmelidir. Söz ve davranışlarını, ahlaki bir süzgeçten geçirdikten sonra dijital mecralarda paylaşmalıdır. Sevgili Peygamberimiz, bir hadis-i şeriflerinde “Her duyduğunu söylemesi kişiye günah olarak yeter” buyurmaktadır.

Birçok insan, bilinçli veya bilinçsiz olarak kullandığı aygıtlarla şekillendirdiği sanal dünyasının farkına varamamaktadır.  Sosyal ağların daha çok gençler tarafından kullanılmasıysa, konunun önemini artırmaktadır.

Genç kitlelere yönelik ahlak ve kültür erozyonuna karşı bir şuur kazandırma çalışması yapılmalıdır. Sosyal ağların “tebliğ” ve “davet” için önemli iletişim araçları olduğu da unutulmamalı. Gençlerin internet ve sosyal medya ile ilgili genel eğilimleri, soruları ve sorunları göz önüne alınarak çok yönlü çalışma yapılarak gençlerimiz kendi değerleriyle yoğrulmalıdır. Sosyal ağlarla ilgili bilinmesi, hatırlanması, unutulmaması gereken dini hükümler verilmeli eğitim sistemine bırakılmamalı. Sosyal medyada mizah ve şakada prensiplerin ne olduğu, sosyal medyada fotoğrafların paylaşımında hangi hükümlerin göz ardı edilmemesi gerektiği, niyetin sanal alemdeki önemi, sosyal medya ahlakının nasıl inşa edilmesi gerektiği ve pek çok konuda bilgiler verilerek gençlerimiz kültür emperyalizmin esaretinden kurtarılmalıdır. Aslında insan, sosyal medyayla kendi amel defterinin küçük bir kopyasını da tutmaktadır. Ne yedik, neredeyiz, kiminleyiz, hangi saat ne yaptık, instagram ve facebook paylaşımlarımız bunun en güzel örneğidir. Bir yıllık instagram ve facebook paylaşımları hayatımız ve gittiğimiz yön hakkında ip uçları verecektir. Unutmayalım, kıyamet günü belki gerçek âlemde yapıp ettiklerimizden daha fazla sanal âlemdeki hayatımız başımıza bela olabilir. Çünkü gerçek hayatta ömrümüz boyunca tanıştığımız ve bir şekilde ilişki kurduğumuz insanlarla olan hesabımızın dışında sanal alemde, sosyal medyada ilişki kurduğumuz binlerce insanla olan hesabımız da kıyamet gününde karşımıza çıkacaktır.

 Kardeşlik ikliminden, ümmet bilincinden, cemaat ruhundan yoksun kalmanın doğuracağı sonuçları yeterince hesap edebilmiş değiliz. Siyasal, sosyal, kültürel, fikri tüm mesleki, İslami teşkilat ve kurum yapılanmalar, cemaatler, gönüllü kuruluşlar da güven kaybına uğrayınca gençler boşlukta kalıyor. Kötülük küresel ölçekte örgütlenirken bireysel iyiliklerimiz ile hangi sorunları çözebiliriz ki? Hakkın egemenliği için evrensel boyutlarda örgütlü bir iyiliğe ihtiyaç vardır. Kişisel ikbal ve istikbalini menfaatini hayatın merkezine alan bireyden kimseye bir hayır gelmeyeceği kesin bir gerçek. Dava derdi, hesap günü endişesi olmayandan ne beklenebilir ki? Neslimizi içine düşkünleri girdaptan, sosyal hayata nasıl katabiliriz? Ortak zeminlerde nasıl buluşabiliriz?

Buna yönelik yeni bir dil ve kaygılı gençleri cezbedecek, güven verecek bir sistem sunmamız gerekiyor. Çözümün kendini toplumdan soyutlamakta değil, tam aksine sorumluluk almak ve sonuna kadar direnmekte olduğuna ikna etmekten geçtiğini vurgulamak durumundayız. Tabii ki, her konuda hüküm ve karar Allah’ındır.