Fon mağdurları bile, o algıcılar kadar bağırmadılar

Fon yolsuzluğunda tutuklamalar var. Öyle bir kişi iki kişi değil..

123 kişi..

Öyle çaycı, odacı değil..

Eski bakanlardan, eski milletvekillerinden, bürokratlara kadar 123 kişi..

Yüzlerce kişinin ifadesi alındı.. 

Adli kontrol kararları var..

Mal varlıklarına el koymalar var.. 

Soruşturma sürüyor..

Sorumlulardan hesap sorulmaya devam ediliyor..

Bir yandan da, kandırılan insanların zararları tazmin edilmeye çalışılıyor. Ortaya çıkan mağduriyetin akl-ı selimle çözümü için, altın tartan kuyumcu hassasiyeti ile, dikkatli şekilde işin üzerine gidiliyor..

Ama birileri, “Acil açıklayın. Listeleri açıklayın. Sorumluları sallandırın” diyorlar..

Çünkü gerçeği tespit ederek değil, algı ile hareket edilmesini istiyorlar.

Delille değil, duyumla cezalandırılma yapılmasını istiyorlar..

Arka planda tezgahlanmış bir oyunun ortaya çıkarılmasına fırsat bırakmadan, ilk görüntüye göre karar verilmesini istiyorlar..

Her olayda, ilk aşamada somut deliller değil, duyumlar ön plandadır..

“Göz tanığı” değil, “kulak tanığı” konuşur.

İnsan beyni eksik bilgiyi kendi önyargısıyla tamamlar. 

Yaşanan olumsuzlukta herkes, “Kim yapmış olabilir?” sorusuna, kendi düşmanını koyar. 

O düşman, hemen sonra “fail” olur. 

Gerçek fail, deliller toplandıktan sonra ortaya çıksa da, ilk andaki fail unutulmaz, bu sefer de ilk andaki failin korunduğu iddia edilir..

Devlet ise, ilk aşamada susmak zorundadır..

Manipülatörler konuşarak, devleti de ilk anlarda konuşmaya zorlayarak, hata yaptırmak ister..

İki ihtimalde de takınacakları rolleri hazırdır.

Devlet susarsa, “Bak devlet susuyor, bir şey saklıyor” derler. 

Devlet susmaz ise.. Tuzağa düşüp, ilk aşamada, delilleri tümü ile toplamadan açıklama yaparsa, o açıklamadaki küçük hataları, daha sonra kullanırlar, “yalan söylediler” diyerek suçlama yaparlar..

Şunu unutmayalım..

Ortalığı velveleye vermenin sebebi, her zaman için, gerçeğin sesini bastırma amacına matuftur..

Olayların hemen sonrasında, ilk aşamada, çok acilen yetkililerin açıklama yapmasını isteyenler.

Masum endişeli vatandaş rolü ile karşımıza çıkabilir..

Gerçeğin peşinde koşan medya rolünde olabilir..

Ama sizler, onların “failin kendileri veya onların çevresi olabileceği” ihtimalini, aklınızdan hiç çıkarmamalısınız.

Ortak işlev şudur:

Aciliyet oluştururlar.. Derin soruşturma yerine ilk ismi kilitler, dikkatleri onun üzerine yıkarlar.

Dikkat dağıtırlar, gerçek faillerin izlerini soğuturlar.

Belki en önemlisi, ahlaki üstünlük sağlarlar, “Ben açıklama istiyorum, ama açıklanmıyor. Ben açıklama istediğime göre, ben ve benim yanımdakiler, demek ki masumdur.”

Oysa, her olayda, ilk bilgiler yanıltıcı olabilir. İlk bilgiler üzerinden manipülasyon yapmak isteyenler, esas sorumlular kendileri değilmiş gibi, asıl sorumlular kendilerine yakın isimler değilmiş gibi, “Hemen açıklayın” rolüne soyunabilirler..

Bir cinayette de bunu yaşayabiliriz..

Bir hırsızlıkta da bunu yaşayabiliriz..

Sakin olalım..

Kararlı olalım..

Türkiye’nin üçüncü büyük holdingi olan Uzanlar’a, yaptığı tüm sahtekarlıkların hesabını soran Tayyip Erdoğan liderliğindeki Türkiye’nin, fon yolsuzluğunda yapılan yanlışların hiçbirisini, faillerinin yanına kar bırakmayacağını bilelim..

Türkiye’de 40  yıl boyunca, askeriyeden emniyetine kadar, tüm kurumlarına yerleşmiş FETÖ’yü alt eden, onları sızdıkları her yerden ayıklayan Tayyip Erdoğan’ın, fon yolsuzluğuna bulaşmış hiç kimseyi, hesapsız bırakmayacağını bilelim.. 

Sosyal demokratların, özgürlük havarilerinin kaldıramadığı Anayasa’daki 12 Eylül darbecilerinin yargılanamayacağı maddeyi iptal ettiren Tayyip Erdoğan’ın koca generallerden hesap sorduğu gibi, o fon yolsuzluğuna imza atanlardan da hesap soracağını bilelim..

İnanalım. Güvenelim.. 

Ciddi yazılar, bazen okurları sıkıyor..

Fon yolsuzluğunun ciddiyetini asla sulandırmamak üzere.. 

Konuyu anlatamadığımız kişilere, belki kolaylık olur düşüncesi ile.. 

Fıkralardan yardım alalım.. 

Bir kasabada tüccarın biri, ortağının kesesindeki altınları gizlice çalar. Ortada para kaybolunca tüccar hemen mahkemedeki kadıya müracaat eder ve ortağına dönerek yüksek sesle feryat eder:

— “Ey kadı efendi! Aramızda bir hain var! Hemen bütün kasabayı aratalım, bu hırsızlık yanına kâr kalmasın, derhal bulunsun!”

Kadı, tüccarın bu aşırı telaşını ve herkesi suçlayıcı tavrını görünce şüphelenir. 

Kasabadaki herkese birer değnek dağıtır ve “Bu değnekler sihirli; hırsız olanın değneği sabaha kadar bir parmak uzar” der. 

Sabah olduğunda herkes değneğini getirir; değnekler verildiği boydadır.. 

Sadece şikayetçi olan tüccarın değneğinin bir parmak kısaldığı görülür. 

Meğerse, yakalanma korkusuyla gece kendi değneğini bir parmak kesmiştir. 

Kadı gülümseyerek hükmünü verir:

— “Dün ‘Hemen hırsız bulunsun’ diye en çok bağıranın, gece kendi izini silmeye çalıştığını biliyordum!”

Bu fıkramız malum velvelecileri, telaş körükleyicilerini kesmedi ise..

Bir fıkra da Nasreddin Hoca’dan aktaralım:

Bir gün Nasreddin Hoca’nın eşeği ahırdan çalınır. 

Hoca sokağa çıkar, komşular toplanır, meydanda olay anlatılır. 

Komşulardan biri, herkesten daha yüksek sesle bağırıp çağırmaya, en önde koşmaya başlar:

— “Vay namussuzlar! Vay alçaklar! Hemen bulalım şu hırsızı, derhal ortaya çıkarılsın, hesap sorulsun! Bu köyde adalet kalmadı mı? Komşumuzun malına el uzatan o alçak derhal bulunmalı, hiç vakit kaybetmeden meydanda sallandırılmalı!”

En önde koşturan ve en çok bağıran bu adam, aramayı bilerek hep yanlış sokaklara, ters yönlere doğru yönlendirir. 

Hoca bir süre adamın bu aşırı gayretini ve insanları yanlış yöne sevk edişini izler, ardından omzuna dokunup şöyle der:

— “Komşu, sağ olasın da... Eşeği çalınan ben bile senin kadar bağırıp çağırmadım.. Ortalığı ayağa kaldırmadım. Sen böyle en önde bağırıp milleti yanlış sokaklara koşturdukça, asıl hırsız izini çoktan kaybettirdi!”