• İSTANBUL
  • İMSAK
    00:00
    GÜNEŞ
    00:00
    ÖĞLE
    00:00
    İKİNDİ
    00:00
    AKŞAM
    00:00
    YATSI
    00:00
  • 0.0
  • 0.0
  • 0.0
Latif Erdoğan
Latif Erdoğan
TÜM YAZILARI

İman ve içtimai yansımaları

27 Mart 2021


Latif Erdoğan İletişim: [email protected]

İman, sadece dini bir ikrar değil, Kelime-i Tevhid’in bağrında beslediği manalar yönünde tekevvün edip oluşan, gelişen, kemale eren ve erdiren bir hayat felsefesi, uhrevi olduğu kadar dünyevi yansımaları da bulunan bir prensipler manzumesidir. 

Gerçek mümin, Kelime-i Tevhid’i bütün halinde söyler, bütünüyle ikrar eder. Bu sözlü ifade ve ikrar, önce onun kalbinde tasdik bulur. Böylece mümin, kalbinden geçirdikleriyle, dilinde ifade ettiklerini bütünleştirmiş olur. Bu bütünlüktür ki, onun fiillerine yansır. Onun içindir ki, mümin, ister maddi meselelerde, isterse manevi sahalarda hep bütünlüğünü koruyarak faaliyetlerini sürdürür. İcra ettiği meslek ne olursa olsun, mümin elinden çıkmış her işte, her eserde bu bütünlüğün izleri, bu bütünlüğün bereketi mevcuttur. 

Ayrıca, gerçek mümin, Kelime-i Tevhid’den aldığı dersle, ret etmesi gerektiği ne varsa onların hepsini bütünüyle ret eder, ne kalbinde ne ikrarında onlara asla yer vermez; kabullenmesi, sahiplenmesi gereken ne varsa onları da yine bu ölçü içinde hiçbir ayırıma düşmeden, kabullenir, sahiplenir. Bu hal onun ferdi hayatında olduğu gibi içtimai hayatında da tezahür eder. 

Zirvelerin, omuz omuza vererek meydana getirdikleri yüceler yücesi zeminde çok yönlü üstün vasıflarla bezenmiş böyle bir mümin, aşkınlıktan aşkınlığa yol vurup gittiği dönemlerde bile sıradan bir insan olmayı dahi kendisine elde edilmesi çok zor bir paye görme mahviyetini, tevazuunu da hiçbir zaman elden bırakmaz, hiçliğine olan imanını daima bir iffet gibi korur. 

Gerçek mümin, varlığını bütün insanlığa adamış talihlidir. Ne ki, bahtına düşenler sadece çile, ıstırap, hicran, gözyaşıdır. Ama o, bunları da sabırla, tevekkülle, tebessümle geçiştirmek zorundadır. 

Nefsini ve nefsaniliğe ait talepleri çoktan unutmuş, iman davasının aşkından başka yanıklığı kalmamış bu efsane kahraman, nereye gitse dünyasını da oraya taşıma gibi bir imtiyazın da sahibidir. Çünkü o, sadece davasından ibaret olan dünyasıyla bir bütünlük içindedir. 

 Herkese bezil ettiği bu dünyadan başka da hususi bir dünyası yoktur. Değil hususi bir dünyasının olması, kendisine ayıracak hususi bir vakti de yoktur. Bu yokluğa, en masum manevi hazların billur billur gönlüne akacağı anlar da dahildir. Gözünden, gönlünden cennet sevdasını, cehennem korkusunu da silmiş ve her şeyini ilahi rızaya kilitlemiş bu hasbi ruhu, bu ihlastan yontulmuş abideyi, davasının aşkına mağlup bu yiğit kahramanı, ne en korkunç tehditler yolundan, emelinden, gayesinden döndürebilir, ne de ülküsü dışındaki en cazip teklifler kendine meylettirebilir. 

Tek başına bütün bir millet, bütün bir insanlık, bütün bir medeniyet olabilmiş bu dehanın önüne dikilmek, elbette inkâr kültünün ham yobazları için en birinci meselesidir. Musa’yı bulmak, doğmadan boğmak adına Firavun nice beşikteki cana, nice kundaktaki bebeye kıymadı mı?. Hâlbuki kader tuzağını ta ezelden kurmuştu. Firavun, can düşmanını kendi öz canında, saltanatının bağrında besleyecekti!. 

İmanın yerleşik bulunduğu bir yörede, ister ferdi planda, isterse cemiyet planında, kendiliğinden bir cennet huzuru da ola gelmiştir. Fert, manevi ihtiyaçlarının bütününü ondan nasiplendirerek tatmin ile bu huzuru iliklerine kadar yaşadığı gibi, cemiyet de, en küçük birimi ve de temeli olan aileden, cemiyet binasının çatısı sayılabilecek kurum ve kuruluşlara kadar, onun bahşettiği endaze maharetiyle yoğrulan varlığında aynı huzuru duymuş, aynı huzuru yaşamıştır. 

 Aile, bir medeniyet dibacesidir. Sosyal hayatta görülen etik ya da anti etik, olumlu ya da olumsuz görüntüler, bu dibacenin bir açılımı ve genele yorumu mahiyetindedir. Aile sağlamsa sosyal bünye de sağlamdır. Ailede, çürüme, kokuşma başlamışsa, bu durum toplum için de aynı teşhisi koyabilmemizin haklı bir gerekçesidir. Aile hayatının sürekliliği ise, sürekli kalabilen değerlere sahip olmakla mümkündür. Sönmeye mahkûm parıltılar, daimi bir ışık kaynağı olma vadinden ne kadar uzaksa, mal, mülk, menfaat, güzellik, behimi arzu, beşeri heves gibi faniliğe teşne vesileler, hiç şüphesiz böylesine bir ebediyet akdine sadakati, olması gereken muhabbet, şefkat ve hürmet ölçüsünde temin, tesis ve idameye yeterli değildir. 

Hakiki saadet ancak ebediyete aşinadır. Onun, zevale mahkûm faniliklerle hiçbir tanışıklığı yoktur. Ebediyet ise bir iman muştusudur. İman olmadan, onun ikbale ve istikbale ait muştusundan ve böyle bir muştunun koruyucu himayesinden bahsetmek nasıl mümkün olabilir? Bu imkânsızlık durumu, fert için de aile için de hatta millet, devlet ve bütün bir medeniyet için de aynen geçerlidir. 

 

Haberle ilgili yorum yapmak için tıklayın.

Yorumlar

İman iman iman işte Latif Erdoğan

İman hem nurdur, hem kuvvettir. Evet, hakikî imanı elde eden adam, kâinata meydan okuyabilir ve imanın kuvvetine göre, hâdisâtın tazyikatından kurtulabilir. (Bediüzzaman Said Nursi)
  • Yanıtla

Mustafa

Muhterem Latif erdoğan bey şiir gibi yazdığınız nefes kesici makaleniz için teşekkürler
  • Yanıtla

WhatsApp İhbar Hattı

+90 (553) 313 94 23

Bip İhbar Hattı

+90 (553) 313 94 23

Bip İhbar Hattı

Yaay İhbar Hattı

+90 (553) 313 94 23