Tarım ve hayvancılık istiklal meselesidir (2)
Dünkü yazımızda şöyle demiştik:
“Şimdi tarım konusunda geçmişe kısa bir yolculuk yapalım. Sonra söyleyeceklerimiz var onları paylaşalım”.
Bayram vesilesiyle tarım ve hayvancılığın yapıldığı beldeleri görme imkânımız oldu. Tarımla ve hayvancılıkla uğraşan insanlarımızla sohbet ettik.
Bir kere şunu peşinen söyleyelim. Devletimizin tarım ve hayvancılık konusundaki canhıraş çabası, her türlü takdirin üzerindedir. Bu ifademi yanlış yorumlayanlar olabilir. Onlara takılmayalım ama şu kadarını da söyleyelim.
Böyle kimseler, devletin tarım ve hayvancılık teşviklerinden üst düzeyde yararlanan ve sürekli ‘yetmiyor’ diyen hırslı ve bencil zengin kimselerdir. Yani teşvike ihtiyacı olmayanlar.
•
Devletimizin tarım ve hayvancılık desteğiyle çalışan çiftçilerimizin en büyük şikâyetlerinden birisi, yüksek ücrete rağmen çalışacak insan bulamamaları yönündedir.
Bir örnek: Sigorta, barınma ve yemek hariç, 5500 TL’ye çoban bulunmuyor.
Tarım ve hayvancılıkta her türlü modern tarım aletinin bulunduğu ama üzerine çıkarak çalışacak kimselerin yokluğundan dem vurulmakta.
Köylerden şehirlere “tembel göçü” denilen bir göçten söz edilmekte! “Devlet versin biz yiyelim” diyenlerin sayısının arttığı söylenmekte!
Bu arada, Cumhurbaşkanımız Erdoğan’dan sonra en çok sevilen isim olan İçişleri Bakanımız Süleyman Soylu’ya bir mesaj var.
Derler ki; Valilikler ve Kaymakamlarımızdaki sosyal yardımlaşma vakfından yardım alanların mutlaka iyi irdelenmesi ve denetlenmesi lazım”. Burası çok mühim sayın bakanımız.
•
Tarıma dönelim ve aklı erenler ne diyor ona bakalım:
“Ülkemizin hiçbir yerinde işlenmeyen bir metre bile toprak kalmamalı. Hisseli tapular tarımın düşmanıdır. Gerekirse bu arazileri TİGEM işlemeli.
Az topraktan çok verim elde edecek formüller imece usulüyle hayata geçirilmeli. Bu geleneğimizin yaşatılması milli birliğimiz için elzemdir.
Osmanlı devrinde tarımı ihmal edenlere ilginç bir yöntem uygulanırmış. Toprağını nadas (herk) dışında 3 yıl üst üste işlemeyen çiftçiden, “çift bozan” adı altında toprağın boş kalmasından doğan zararları ödemek için öşür alınırmış.
Sırası geldi, Teoman Duralı’nın ifadelerini derç etmeli.
“Tarımı ihmal ediyoruz. Yarın bir gün cep telefonu, araba yemeyeceğiz. Besin maddesine ihtiyacımız var. Bilmem kaç bin yıllık yerli tohumu bıraktık. Üretimimizi artırmamız, hayati nesneleri üretmeye ağırlık vermemiz gerekiyor”.
•
Evet, her şeyi devletten beklemek, ülkemizin bekası ve istiklalimiz için bile bile lades olmak demektir. Devletimiz kalkınma adına istenilen tüm destekleri sunmaktadır.
Bu imkânlar, cüzdan öncelikli değil, vicdan öncelikli kullanılırsa, haram yerine helal tercih edilirse, tarım ve hayvancılıkta kimse bizi tutamaz.
Ezcümle:
Ayağı toprağa değmemiş, topraktan bir ot dâhi koparmamış ama tarım ve hayvancılık konusunda devlete ahkâm kesenlere şu veciz ifadeyi hatırlatalım.
“Ne yağmur görmüş ıslanmış, ne ölüm görmüş uslanmış”. Ciddi meseleler bu çenesi düşüklerin yüzünden heba olmaktadır.
