Vatan hainliği...

Hüseyin Öztürk, bir alem arkadaş. Eğlencelik faslından güzel güzel döktürüyor. Zaman zaman okurum ve hoşlanırım da. Bizim gibi nereden başladığı gibi nerede de noktalanacağı bilinmez kafa karıştırıcı yazıların üzerine, onun dinlendirici satırlarının okunmasını hararetle tavsiye ederim, Akit okuyucularına...

“Mevlana  Hava Limanı” ismi verilsin istiyor yenilerde temeli atılan dünyanın en büyük tayyare meydanına...

“Mevlana Hava Limanı”nın Türkiye’nin dünya devleti olduğunun bir göstergesi olacağını yazdıktan sonra devamla, “Peki, bu göstergeye “Müslüman ruhlu” kimseler karşı çıkabilir mi” sualini de  “Çıkamaz, çıkmaz” ile satırlarını sonlandırmaya giderken hükmünü bastırıyor.

“O zaman kimler karşı çıkar ? tarzında sorduğu sualine de  cevabını  şöyle veriyor

“Vatan hainleri”...

¥

Hainliği çok basite indirirsek ayağa düşer ve tiryakiliğe kadar da genişleyip gider...

Şimdi desek ki “içicisini, “bırakamıyorum” dedirtecek hale getiren sigara  tiryakiliği, vatana ihanettir”, hemen yapıştırmakta bir an bile tereddüt etmiyeceksiniz, “Hoppala”yı...

İyi amma, yeni yapılacak tayyare meydanının ismi “Mevlana Limanı” olmuş olmamış, kime ne zararı var ki, bu etiket karşıtlarından “hoppala”yı esirgemiyeceksiniz...

¥

Çok partili yıllar öncesindeyken sigara tiryakiliği, ülkede  tarım ve imalat  sanayinde istihdam ve katma değer yarattığı için, vatanseverlikle eş anlamlıydı.

Köylü, sulu tarıma elverişsiz  kıraç arazilerinde tütün yetiştirir, kırsal kesimin bağımsız tarım emeği bu alanda yoğun iş bulur, nakliye sektörü bunları taşıyacaktır ve fabrikalar da tütünü sigaraya çevirip tiryakinin keyfine sunacak. Bu arada ham tütün olarak dışarıya yapılan ihracat gelirinin desteğiyle ödemeler bütçesinde dengeler de pek bozulmazdı...

Yerli halkın, yerli tütünden, yerli sigara tiryakiliğine karşı sıkı mıydı birilerinin “Ödemeler açığınızı ben kapatıyorum ben” lafazanlığıyla Zarrab’lığa kalkışsın...

O mutlu ve onurlu günler geçti gitti. Şimdinin tiryakileri, katma değerini dışarıda bırakmış yabancı sermayenin yabancı  tütünden Türkiye’de ürettiği zehir dozu yüksek sigaraları sahte gülücüklerle tüttürüp geziyorlar. Tabii sigaradan kaynaklanan hastalıklar da, tiryakilerimizdeki bu sahte mutlulukla oranlı olarak çeşitlenerek epidemik bir hale dönüşüyor... Devlet de ne yapsın, başına bela olan bu hastalıklara karşı elindeki avucundakini sarfediyor. Yetmiyor, varlıklarımızın elden çıkarılması mecburiyeti doğuyor. Bu da yetmeyince, Rıza Zarrab’ların meydana çıkarak, “Cari açığınızın yüzde onbeşini ben kapattım” havasını attığında, “devlet-i cumhur-i ali”miz, bu alicenablık karşısında hürmette kusur etmemeye bakıyor. 

Subaylarımız, askerlerimiz, politikacılarla akademisyenlerimiz, haydi bırakalım cahil cühela zübbeleri bir yana, mektep medrese görmüş Müslüman  entelektüellerimiz, hele hele gençliği terü taze üzerlerinde hanım ya da bacı kardeşlerimiz sigara içmeselerdi, bunların hiç birisi vaki olmazdı. Ziraat Bankasıyla Vakıfbank ve Halkbank gibi merkez bankaları kendilerini tehdit eden dışa satılma tehlikesinden kurtulmuş olurlardı.

Ah o sigara, ah o tiryakilik yok mu, hainliğin dik alası...

¥

Temeli yenilerde atılan Dünyanın en büyük tayyare meydanının ismi ne olursa olsun, beni hiç mi hiç ilgilendirmiyor. Benim için önemli olan, milletçe başımızı dik tutmak, dünyanın başı dik devletlerinden biri olabilmek...

Amma çorbada tuzumuz olsun kabilinden fikrimizi söylediğimizde de, zinhar bir kez daha tekrarlamayınız,

“Hoppala”yı...

Bu meydan, İstanbul’da yapıldığına bakılırsa İstanbul’un olmuyor mu ve de ben, bundan ötürü şimdi, vatan haini mi oluyorum, ilahi Hüseyin?...

Böyle hainliğe can kurban...