Karadeniz’den müjdeler..
Hükümet Karadeniz sularında doğal gazı ararken, derince bir çukurda kuyruğundan yakalamış. Daha henüz gerçek yeri ve kaynağı tesbit edilmiş değil.. Deniz, sıradan bir boyacı küpü olsa, mesele kolay. Daldır çıkar rengi hemen belirir. Bunun çekilip kullanılması var.
Birinci etap, evet tamam. Bunu arayıp bulan kişi, gerçek ya da itibari işi gücü, siyasetle uğraşmak olan bir parti. Dolayısıyle, diğer partiler de her biri kendi meşrebine göre bundan hoşlanarak sevinecek, kimileri de fesatından çatlayacak.
Kendisini Cumhuriyet’i kuran ve Atatürk’ün eseri olmakla hava atan ayrıca da gururlanan CHP, ya da bir zamanların CHF’si, aşırı derece “kendici”dir. İlk başbakanları da Atatürk’ten sonra İnönü idi. O da, karşısında rakip istemeyecek kadar sert mizaçlı bir kişi..
Zamanın İlk Meclisi silme CHP’li olmakla birlikte, çünkü bir ikincisi henüz meydanda yoktu, bunların arasında hatırı sayılır derecede sertliğe karşı objektif görüş sahipleri de yer alıyordu. Bunlar, Meclis’te bir muhalefet partisinin de yer almasına taraftardı.
Gerekçeleri, vatan için hizmet ederken birbirlerinin yanlışını görüp gözetsinler..
En sonunda o da oldu. Terakkiperver Cumhuriyet Partisi kuruldu..
Atatürk’ün bizatihi kendisi kurdurdu. CHP’nin de ikide, bir övünerek hava attığı “Atatürk’ün partisi” olma özellikleri kalmadı..
Öyle de olmalıydı. Şimdi bilfarz Atatürk’ün nezdinde CHP ile HDP arasında hukuken ne fark olabilirdi?.
•
Terakkiperverin kurulmasını müteakip İsmet İnönü Başbakanlıktan ayrıldı ve hükümeti yine kendi partisinden Rauf beye emanet etti.
Rauf Orbay, pek de öyle İnönü kadar, eskiye ait ne varsa “Sil süpür, at gitsinci” değil idiyse de İnönü’ye rahmet okutacak sertlik yanlıları da Mecliste tümen tümendi..
Mesela, bunlardan biri, Topçu İhsan Bey..
Bu kişi, Meclis kürsüsüne çıkarak, hukuka saygılı yeni başbakanları Fethi beye yönelik direktif verirken şöyle konuşuyor.
“Ali Fethi Beyefendiden çok rica ederiz. Karşımızdaki muhalefete kur yaparak dalkavukluğa kalkışmasın. Çok korkarım ki, böyle bir hal muhalefetin kuvvetlenmesine sebep olur ve nihayet iktidara gelirler. İnkilabımızın buna müsaadesi yoktur. Kendi kafamız ve kolumuzla giriştiğimiz bu davamızda muhalefete asla iktidar veremeyiz.”
Şimdi burada bir teşehhüt soluklanalım. Kimdir bu Ali Fethi Beyefendi?, CHP hükümetinin başbakanı..
Ya Topçu İhsan nam kişi?, Ali Fethi Beyefendinin başkanı olduğu hükümet partisine mensup bir mebus!
İhtilal kıvamındaki sosyal değişimlere örnek, Türk Demokrasisidir, siyasi ve edebi mekanizma işte böyle işler.
Memurlar, üstlerindeki amirlerini hizaya çekerler, çekebilirler.
•
Aradan hemen hemen bir asırlık zaman geçmiş. Miladının daha başlangıcındayken CHP, demokrasiye işte böyle bir felsefeyle giriş yapmıştı..
“Muhalefetin iktidarına asla izin vermeme”.
Geçerliliği de zaman ve zemin ile kısıtlanmayan bu kuralı dikkate almış olmalı ki, CHP grup başkanvekili ve aynı zamanda CHP İstanbul mebusu Engin Altay, sanki Topçu İhsan’ın bir asır sonrasından gelen yumurta ikizi..
“AKP dünyanın en hayırlı ve fevkaladeden işlerini başarsa da biz yine onu beğenmez ve kabul etmeyiz” gibisinden iman tazelemesi..
•
Karadeniz’de gazı kuyruğundan yakaladılar. Tasmasını takıp yukarıda kulübesine alacaklar. Terbiye edilerek ehlileştirilmesini müteakip ülke içinde görev yerlerine atayacaklar..
Kimyacı küpü değil ki, kanımızı iliğimizi kurutan parazitlerin tümünü bir anda temizleyebilsin. Amma hiç değilse halk yararına geçinme endekslerinde bir rahatlama sağlayabilir. İşçi, memur ve emekli maaşlarına yapılan rutin zamların raf ömürlerini umulur ki, birkaç ay daha uzatabilirdi.
Gaz’a karşı beğenmezlik sergileyen protesto cephesi, Topçu İhsan şahsında muhalefete iktidar hakkını tanımamayı temel prensip edinmiş “bireyler” topluluğudur.
Kuruş hesabıyla da olsa, elbet peynirini alırken, dolmuşuna binerken, hatta banyosunda yıkanırken farkına varacağı bu rahatlamayı;
Nasıl değerlendirecek?.
Kış gelince kaloriferleri bir derececik yukarıya çekerek, zahir…
•
Köylü kızı söz kesilmiş, gün belirmiş, nikahı kıyılıp, kınası da yakılmış.,
Vakti gelmiş, almaya gelen damat takımı, akılı arap kısrağına bindirmişler,
Gelin başlamış iki gözü iki çeşme ağlamaya, demişler ki,
“Ağlama kızım, İstemezsen indirelim aşağıya”..
Yok, yok ana, ben ağlaya ağlaya da giderim, sen meraklanma..
