Helva...

Geçenlerde bir dostumla karşılaştım. Uzun süredir görüşemediğimiz dostum aniden beni görünce şaşkınlık ve heyecan krizine düşerek kekelemeye başladı. Gördüğü kişinin gerçekten ben olduğumu anlayınca, kendini toparlamaya zorlayarak;

“Abiciğim, helvanı yedirmişlerdi, seni karşımda görünce korkuya kapılarak hortlamışın sandım. Kusurumu af eyle”...

Biraz rahatlayıp efkâr bastırmak üzere çevredeki bir mekâna davet ettiğim arkadaşımdan şu helva hikayesinin aslını rica edince başladı...

•

“Bu hararetli seçim kampanyasında, doğru-yanlış binbir türlü kirli çamaşırların uçuştuğu günlerde sergilenen çirkinliklere karşı ilgisizliğimi görenler, ileri yaşımdan sonra sanmışlar ki, Atatürkçülüğe transfer olmuşum”...

Kampanyanın sanal temelinde kendilerini sekbanbaşılıkda gören gerçekte pusulasız yandaşlıkla ömür süren hayali kahramanlar başlamışlar, “Sekseninden sonra azarak Kemalistleşenler teneşirde beyazlatılır” sloganıyla, seçim kervanlarında yer tutarlar... 

Bu yetmezmiş gibi, bizimle ilgili olarak bir de helvamızı karıp sağa sola ikramla defterimizi de düzlemişler.

Helva, nesne olarak gerçek ise de, sanal helvalama için, politikanın kendine has kitabında şöyle tarif edilir... Cehil ehlinin kahpecesine uydurduğu politik masal...

•

Prof. Kemal Karpat, Türk Demokrasi Tarihi’nde, politikanın kendine has özelliğinden şöyle bahseder...

Demokrat Parti’nin önemli isimlerinden Kenan Öner’e, Menderes’in genel merkezince yardımcı olarak verilen kişilerden birisi İbrahimÇehreli’dir. Son harp zamanında servetini milyonlara ulaştıran bu yardımcı, henüz kuruluş safhasındayken Menderes’in partisine on bin liralık bir yardıma ilaveten ilerisi için de nakdi ve maddi destek vaadinde bulunur...

Bir başka yardımcı Hüseyin Avni Bey ise, bu kadar varlıklı olmamasına rağmen, ticaretle uğraştığından para yardımı yapabileceğini bildirir. Hüseyin Avni Bey mülkiye mezunudur ve fikirlerinden istifade edilebilir bir kişidir...

1951 sonrası iktidara geldikten sonra işadamları hükümet üzerindeki nüfuzlarına dayanarak kredi kolaylığı talebinde bulunurlar. Ayrıca, sermaye birikimi yapabilmek için sosyal mevzuatta değişiklik istenir. Tertip edilen bir sanayi kongresine elli işveren katılırken, davet edilen işçi sayısı sadece dört kişiden ibarettir!”...

“Yeter söz milletindir” sloganıyla başlatılan değişim modeline ömür biçilemeyince sanıldı ki, değişimin iktisadi kazanımları sürgit devam edecek. Ezanın asli lisanına çevrilişinin yarattığı donanma şenlikleri, her an denizleri bekleyen met-cezir tehlikesinin yaratacağı iktisadi ve sosyal kırılganlığın üzerini örtüleyiverir...

Oysa denizler de aslında her yerde yapıldığı gibi, ‘kamu geliri” denilen taşıma su ile doldurulur. Bilerek ya da bilmeksizin siyasi amigoların denizlerin kurutulmasındaki etkinliklerini görüp okuyup hissettiğimde, politikanın yalan dolan yüklü kayıkçı kavgalarına karışmamayı ve “hiç kimseci” olmayı kendime şiar edindim...

•

Erken Selamet’ten, dahası, kırklı yılların Menderes’li günlerinden bu yana kendimi hep bu şiarımla bağımlı tuttum. Günümüz muhafazakâr amigolarının okuduğunu anlayamayanları, bakıyorlar ki, yazılarımızda sanal mücahitlikten eser yok, Atatürkçülüğümüze hükmederek kişiliğimi kısa yoldan teneşirde beyazlatmayı kafaya koyuyorlar...

Helvamızı da karmış ve gelen geçenlere dağıtmışlar...

Tavsiye görünümlü bir de emirleri bulunuyor...

“Ivırıp zıvırıp kıvırmadan erkekçe çık ortaya, Karamollacıyım de”!...