Ezine peyniri…

Piyasada bir Ezine peyniri’dir gidiyor. Nedir bu… Benim çocukluk günlerimde de bir başka peynir türü vardı. Edirne peyniri… Daha sonraları bakkala gidip geldikçe peynirde çeşit bolluğunun bulunduğunu görüp öğrendim. Peynirin imanlısı olduğu gibi imansızı da olabiliyormuş.
Kulakları çınlasın Başbakanın, paranın dini imanı olmaz diyordu. Peki o zaman peynirin imanlısı imansızı nasıl oluyordu…
Yeni yetmeler bilmez, eskilerde bizler evlerimizi aydınlatmak için kerosen tabir edilen gaz yağı kullanırdık. İkinci harp yıllarında benzin gibi gaz yağı da şimdinin peynir tenekeleri gibi yirmi litrelik teneke ambalajlar içinde gelirdi. Mandracılar da boşalmış bu tenekeleri toplar, biraz çalkaladıktan sonra peynirlerini bunların içinde salamuraya yatırırlardı…
Tenekelerin içine sinen gaz yağı kokusundan ötürü, bazı peynirler gaz yağı kokardı. İşte bu gaz yağı kokulu yenilemez peynirlere imansız peynir denilirdi.
Hele bazı madrabaz tüccarlar mamullerini hemen kısa yoldan taze taze pazara sürünce, o peynirler hem  bereketsiz olup, hem de gaz yağı kokusunu taşıyınca, babamgiller de bu tür peynirlere iki kere imansız damgasını vururdu.
¥
Şimdilerde de GİMDES, Müslümanların kullandığı tüm mal ve hizmetlere imanlı imansız anlamına gelecek biçimde helal damgasını vuruyor.. İyi ediyor da, geçenlerde yayınladığı bir bilgi notunda bir mandracının süt ürünlerine helal sertifikası düzenlerken, eski kaşar ile  Ezine peynirini hariç tutmuş…
Haydi eski kaşarı anladık, bir tür peynir. Grevyar gibi, Çerkez peyniri gibi, salmonellalı olması için çiğ sütten mayalanan ucuz peynir gibi, plastik bidonlara dökülen tulum peyniri gibi falan filan. Amma Ezine peyniri  nedir…
Meyvalı mı oluyor, şekerli mi oluyor, kaynamış  sütten mi mayalanıyor, Ezine tezgahlarında mı salamuraya yatırılıyor, yoksa katma değer vergisi düşük bildiğimiz klasik beyaz peynir mi…
Eğer klasik beyaz peynir ise, eskinin Edirne peyniri demektir. Bunların da keçilisi var, mandalısı var, inek veya koyunlusu var…
¥
Latife bir yana, bu helal sertifikacılığına benim aklım ermiyor. Avrupanın gavurları, Türkiyeli imalatçılara mal siparişi verdiklerinde, kadın ve çocuk işçi istismarına karşı ‘temiz kağıdı’ istiyorlar..
Dememiz o ki, peynirini helalliğini, mandracının imalathanesinde çalıştırdığı işçilerine karşı sergilediği insani ve vicdani tutum ve tavırları belirler…
Bilmiyorum, GİMDES, işi kılı kırk yararcasına buralara kadar uzatabilir mi…
Kolalı kolasız gazozlardan tahin helvasına, çarşı pazar reçelinden, muhallebici dükkanlarına kadar elimi ayağımı çekmiştim.
Şimdi de beyaz peynire paydos. Acaba siyah zeytin nasıl ki…
Haa, az daha unutuyordum. GİMDES bir firmanın salçalarına helal damgasını basarken de yine aynı firmanın doğranmış domates konservesini hariç tutmuş…
Niye ki… Madem ki GİMDES kutsal bir göreve soyundu, bunun da ‘Niyesini’ açıklamakla mükellef olmalı, vicdanen ve helalen…