Dershane polemiğine tersine bir bakış
Sol tarafın temel jargonları arasındadır, beşeri sosyal hareketlerin iktisadi endişe ve beklenti gibisinden maddi temellerden fışkırması…
Devlet okullarının eğitim ve mekân zeminindeki yetmezliği politikacıya sermaye sahibi yararına dershane kapılarını açtırmıştı, bir zamanlar…
Bu kapıdan kimler geldi kimler geçtiyse hepsi de âbad oldular ve bu süre içerisinde dershane sermayesiyle politik sermaye gülbeşeker bir hayat sürdüregeldi...
ABD’de ve Emirate’de meydana gelen gayrimenkul patlaması gibi, toprakta mantar biçiminde bitiveren Türkiye’deki dershanelerde de şartların zorlamasıyla bir şişme olacak ve bir şekilde patlayacaktı…
Ve patladı, dershane sermayesi ya da o alanın en etkin kesiminde derin bir tahribat meydana getirecekti ve getirdi de…
Zaman Gazetesi birinci sahifesi dipten doruğa dershanelere kilit vurulmasına karşı çıkan yazı ve makalelerle dolduruldu…
İktidar ile cemaatin arası açılmış diyorlar. Açılmış ise, bunun da bir sebebi olmalıydı…
Tüm beşeri münasebetler, dostluk ve düşmanlıklar da dahil, kökeninde menfaat ve çıkar hesaplarının yer alıyor olmasından...
¥
Atatürk’ün istikbali göklerde gördüğü söylenir. Bir başka söylentiye göre ise geleceğin zaferleri süngünün ucundadır…
Dolayısıyla gün gelecek sağlık ve eğitim hizmetleri de eski gerçek kalıbına çekilecektir. Hiç kimse sanmasın ki, sağlıktaki metalaşma ilelebet sürecek. Hastaneler de eninde sonunda devletin kontrol ve denetimine verilip halkın mülkiyetine teslim edilecektir…
Çocukluk yıllarında bizlere büyük emek vermiş öğretmenlerimizi saygı ve hürmetle yad ediyorum. Yıllar var ki, devlet, hükümetlerin kapitalizme kucak açmaları oranında devletliğini yitime sürecine girdiklerinde, öğretmenler de saygınlık kaybına uğradılar. Haliyle bu kayıp, eğitim hizmetlerinin kalitesini düşürdü ve böylece özel okullar yavaş yavaş piyasada yer almaya başladılar…
Dünyanın çeşitli ülkelerinde özellikle Asya ve Afrika’nın “halkları ihanete uğramış” ülkelerde açılan Türk okullarının gölgesi, aynı çevreye Türkiye sınırları içinde eğitim alanında, bilhassa dershane bağlamında geniş imkânlar sağladı…
Devlet okullarının nitelik ve nicelik bakımından kaybettiği değer ve önem, söz konusu gölgelikte hayat bulan okulların çalışmalarıyla telafi edilince, sanıldı ki, bu balon hiç patlamadan sonsuza dek sürüp gidecek…
İktidarlar buna mahkûm.
¥
Dershanelerin özel okullara dönüştürülmesi, eğitim hizmetlerindeki zafiyet ve keşmekeşliği, öğretmenlerin saygınlık ve itibar kayıplarını yok edebilecek mi?
Konuya kâr zarar penceresinden bakalım. Sermaye ilk anlarda bu değişiklik projesine yeterince cevap veremeyeceği için haylice zarar görüp sarsılacaktır…
Özel sermaye, eğitim hizmetlerini kökten ve tümden devralmak istiyor. Devletin kamu okullarında talebe başına yaptığı harcamayı kendilerine verdiklerinde, eğitim hizmetlerini kaliteli bir şekilde bilâ ücret kendilerinin üstlenebileceklerini söyleyip durmakta…
Cemaat kapitalizminin beklenti ufkunda da bu proje yer alıyor. Bu itibarla, hükümetin dershanelerin kapatılması projesinin ardında bu beklentinin yer alıyor olması akla ve politikacı mantığına daha uygun gibi geliyor…
İktidar ve cemaat anlaşmazlığı değil, yeni ufuklar ve beklentiler üzerinde anlaşmalar söz konusu olmalı…
Devlet okullarının eğitim ve mekân zeminindeki yetmezliği politikacıya sermaye sahibi yararına dershane kapılarını açtırmıştı, bir zamanlar…
Bu kapıdan kimler geldi kimler geçtiyse hepsi de âbad oldular ve bu süre içerisinde dershane sermayesiyle politik sermaye gülbeşeker bir hayat sürdüregeldi...
ABD’de ve Emirate’de meydana gelen gayrimenkul patlaması gibi, toprakta mantar biçiminde bitiveren Türkiye’deki dershanelerde de şartların zorlamasıyla bir şişme olacak ve bir şekilde patlayacaktı…
Ve patladı, dershane sermayesi ya da o alanın en etkin kesiminde derin bir tahribat meydana getirecekti ve getirdi de…
Zaman Gazetesi birinci sahifesi dipten doruğa dershanelere kilit vurulmasına karşı çıkan yazı ve makalelerle dolduruldu…
İktidar ile cemaatin arası açılmış diyorlar. Açılmış ise, bunun da bir sebebi olmalıydı…
Tüm beşeri münasebetler, dostluk ve düşmanlıklar da dahil, kökeninde menfaat ve çıkar hesaplarının yer alıyor olmasından...
¥
Atatürk’ün istikbali göklerde gördüğü söylenir. Bir başka söylentiye göre ise geleceğin zaferleri süngünün ucundadır…
Dolayısıyla gün gelecek sağlık ve eğitim hizmetleri de eski gerçek kalıbına çekilecektir. Hiç kimse sanmasın ki, sağlıktaki metalaşma ilelebet sürecek. Hastaneler de eninde sonunda devletin kontrol ve denetimine verilip halkın mülkiyetine teslim edilecektir…
Çocukluk yıllarında bizlere büyük emek vermiş öğretmenlerimizi saygı ve hürmetle yad ediyorum. Yıllar var ki, devlet, hükümetlerin kapitalizme kucak açmaları oranında devletliğini yitime sürecine girdiklerinde, öğretmenler de saygınlık kaybına uğradılar. Haliyle bu kayıp, eğitim hizmetlerinin kalitesini düşürdü ve böylece özel okullar yavaş yavaş piyasada yer almaya başladılar…
Dünyanın çeşitli ülkelerinde özellikle Asya ve Afrika’nın “halkları ihanete uğramış” ülkelerde açılan Türk okullarının gölgesi, aynı çevreye Türkiye sınırları içinde eğitim alanında, bilhassa dershane bağlamında geniş imkânlar sağladı…
Devlet okullarının nitelik ve nicelik bakımından kaybettiği değer ve önem, söz konusu gölgelikte hayat bulan okulların çalışmalarıyla telafi edilince, sanıldı ki, bu balon hiç patlamadan sonsuza dek sürüp gidecek…
İktidarlar buna mahkûm.
¥
Dershanelerin özel okullara dönüştürülmesi, eğitim hizmetlerindeki zafiyet ve keşmekeşliği, öğretmenlerin saygınlık ve itibar kayıplarını yok edebilecek mi?
Konuya kâr zarar penceresinden bakalım. Sermaye ilk anlarda bu değişiklik projesine yeterince cevap veremeyeceği için haylice zarar görüp sarsılacaktır…
Özel sermaye, eğitim hizmetlerini kökten ve tümden devralmak istiyor. Devletin kamu okullarında talebe başına yaptığı harcamayı kendilerine verdiklerinde, eğitim hizmetlerini kaliteli bir şekilde bilâ ücret kendilerinin üstlenebileceklerini söyleyip durmakta…
Cemaat kapitalizminin beklenti ufkunda da bu proje yer alıyor. Bu itibarla, hükümetin dershanelerin kapatılması projesinin ardında bu beklentinin yer alıyor olması akla ve politikacı mantığına daha uygun gibi geliyor…
İktidar ve cemaat anlaşmazlığı değil, yeni ufuklar ve beklentiler üzerinde anlaşmalar söz konusu olmalı…
