Müjde üstüne müjde…
Devletimiz var olsun. Dünya Covid-19 ile hop oturup hop kalkarken ülkemizde her gün yeni bir müjde ile özgüven tazelemesi yapıyoruz. Cumhurbaşkanının binde biri kadar vatandaşımız gayret etse, tembellikten ve nemelazımcılıktan biraz uzaklaşsa olmazlar daha çabuk oldurulur. Hayalimizi süsleyen güzel günlere daha çabuk kavuşuruz.
Mesela devletimizin kurumlarında çöreklenmiş kendini dev aynasında görüp sağa sola caka satanların sultasından bir kurtulsak ne güzel olur. Devletimiz işler yoluna girsin diye kesenin ağzını açarak vatandaşına akıttığı paraları iç edenler, bu paralarla dövizi, altını zıplatanların yaptıklarının yanlarına kâr kalmayacağı günler bir gelse ne güzel olur.
Ben yaptım ve yaparımcı hacıyatmazların ipi pazara çıksın diye dua edenlerdenim şükür. Ya Rab helal-haram demeden tüyü bitmemiş yetimin hakkını yiyen bu güruhu ıslah eyle. Islahı mümkün olmayanları kahhar ismi şerifinle kahreyle. Amin.
Ağustos ayında verilen müjdeyi dağ fare doğurdu algısı ile pazarlayan malum zihniyetin fosil kalıntısı yaratıkları verilen yeni müjdeye nasıl tepki verecekler. Doğrusu merak ediyorum.
Utananlar ar damarı çatlamamış olanlar büyük ihtimalle susarak daha fazla hata bataklığına batmamaya çalışırken büyük bir kısım yine cek-caklı laflarla hastalıklı ruh hallerini bir kez daha kusacak ve çıkardıkları gazlarla etrafımıza pis kokular yaymaya devam edecekler.
Malum huylu huyundan zor vazgeçer. Her türlü kara propagandaya rağmen kervan yürüyor. Battı batıyor diye yaygara koparanların kendileri yedikleri herzeleri sindiremeyerek akıl ve ruh sağlıklarını kaybediyorlar.
Covid-19 belası
Covid-19 belası böyle giderse ortalığı kasıp kavurmaya giderek artan şiddette devam edecek. Kime nasıl vuracağı belli değil. Yorgun kurşun gibi isabet ettiği bir kısım insanları şöyle veya böyle etkiliyor. Sıklıkla şüyuu vukuundan beter sonuçları ile korku dağarcıklarımızı zorluyor. Bir kısım insanlar ayakta geçirirken bir kısmının dünyası değişiyor. Bizlere düşen asıl görev önce kendimizden başlayarak korunmak, korumak ve kollamak.
Nasıl olacak bu diyen dostlara kısaca ve öz olarak dengeli gıda, düzenli uyku, stres ve gerilimden azami uzak yaşamaya çalışmak olarak özetler, maske, mesafe ve temizlik olmazsa olmazımız olmalı derim.
Virüsün ne yaptığını, nasıl yaptığını, kimleri seçtiğini biliyorum diyen her kim olursa olsun büyük ihtimalle yanılır. Bilim insanları daha bir süre haddini aşmadan bu virüsle ilgili araştırmalara devam etmeli. Mahcup olunacak açıklamalara ve hatalara düşmeden sabırla çözüm için beklemeli.
Bizler de bir süre daha böyle yaşamaya alışmalıyız. Eş-dost ziyaretlerini mümkün olduğunca öteleyerek bana bir şey olmaz kolaycılığına da kaçmamalıyız.
Son günlerde ülkemizde ve tüm dünyada yeniden iyice azdı. Eş-dost akrabalardan ben de covid oldum mesajları alarak dua bekleyen tanıdıkların sayısı her gün artıyor. Hastanelerimiz, batılı ülkelerindeki gibi dolup taşmasa da oldukça yoğun mesai ile hasta olan vatandaşlarımıza yardımcı olmaya gayret ediyor.
Sağlık ordusunun ana omurgası durumunda olan hekimlerimiz, hemşir ve hemşirelerimiz adeta tarih yazarak bu yükün altından kalkmaya çalışıyor.
Ucuz kahramanlıklarla devletimizin salgınla mücadelesinde hatalar arayarak durumdan vazife çıkarma kolaycılığına düşmemek gerek. Durum gerçekten ciddi. Suçlu aramak gibi bir yanlış yola sapmayalım. Suçlu büyük oranda kendimiziz, bunu iyi bilelim.
Ateş hep düştüğü yeri yakar. Biz veya yakın çevremize bu ateş düşmediği sürece vur patlasın, çal oynasın yaklaşımı bugün içimizi yakmasa da yarın yakabilir.
Ah, vah etmeden kendimizden başlayarak tedbiri en üst seviyede aldıktan sonra takdire teslim olalım. Günlük vaka sayılarında her bir kaybımız, ateşin düştüğü yer olarak algılanıp aman dikkat, aman dikkat diyorum.
Ben devletim diyen sonradan görmeler, kurumların başlarından bir bir ayıklansa sade ülkemiz vatandaşı değil birçok mazlum milletler de çok mutlu olur. İnsanlık ve ümmet için yapılacak daha çok işler var.
Durmak yok.
Yola devam.
Bugünlük de bu kadar.
Kalın sağlıcakla.
