Hangi sistem?

Dostlar sistem tartışmasına ben de müdahil oluyor ve neden işlemediği konusunda fikir beyan etmek istiyorum. Gerçekten birilerine göre sistem işlemiyor, eski Türkiye özlemcileri bu durumdan oldukça muzdaripler.

Nasıl olmasınlar ki, eskiden olsa asker, hakim, savcı ve adı sivil olan bazı kurumlar ve örgütler hep bir ağızdan salvo halinde höykürüp çemkirerek ne hükümet ne de mükümet bırakırlardı.

Kendini devletimizin değişmez sahibi olarak gören dışardan güdümlü gazetelerin patronlarının üflediği emirler gizli bir güç tarafımdan aniden yerine getirilirdi.

Eski Türkiye’de tarafsız(!) bir cumhurbaşkanı vardı. Güya Anayasa Mahkemesinin başında da uzun yıllar tarafsız(!) olarak bulunmuştu.

Adamın ülkemize verdiği zararı bugün bile ölçmek mümkün değil. Taraf olmayan bertaraf olur sözünü yabana atmayalım ve tarafımızı açık seçik beyan edelim. Devletimizin, milletimizin ve mazlum dünyanın sessiz yığınlarının tarafındayız.

Başkanlık sistemi bir yılı aşkın süredir ülkemizde uygulanmaya başladı. Sık yaşanılan aksamalar düzeltilerek, milletin menfaatleri gözetilerek rehabilite edilirse ülkemizin önüne set çekilebilecek büyük engelleri kaldırmış olacak.

Elbette aksamalar hâlâ var ve bir süre daha olacak, önemli olan sorunları görüp düzelterek sistemi sağlıklı işler hale getirmek.

CHP zihniyetine kalırsa eski taş eski hamam olsun ve dünya aya giderken bu millet yaya kalmaya devam etsin ki, eski Türkiye’nin köhne fikirlerini savunan gerici yobazlar istedikleri gibi at oynatsın. Dünyada olup bitenlere ve açık zulümlere sessiz kalsın. Mazlumlar ve sessiz yığınlar inim inim inlesin.

DOST MU DÜŞMAN MI?

Amerikan müttefikimiz son yıllarda öyle bir güven erozyonu yaşatıyor ki, Allah bir dediğinin dışındaki hiçbir sözünün itibarı yok. Ben yaptım oldu zevzekliği kendine biat etmiş kukla devletçiklere bile taraftar bulmakta zorlanmakta ve hatta duyumlarına göre; kendi içinden birçok eyaletinde, yetti artık diyenlerin sesi giderek daha gür çıkmaya bile başlamış.

Malum, geçtiğimiz günlerde Kuzey Suriye’nin terörden arındırılıp ülkemizde bulunan Suriyeli misafirlerin köyüne kentine yerleştirilmesi hususunda Amerika ile mutabakat (!)sağlandı.

Samimi olarak ifade etmek istersem bu yüzsüz ve arsız müttefike hiç ama hiç güvenmiyorum.

Rahmetli Erbakan hocamızın Çekiç Güç ile ilgili meclis konuşmalarını hatırladıkça niçin güvenemiyorumu anlamak kolaylaşıyor.

Daha geçen yıl Münbiç mutabakatı ile bölge her iki ülkenin ortak sorumluluğunda işgal güçlerinden temizlenerek hak sahiplerine verilecekti.

Sonuç ne? Kocaman bir fiyasko.

Şimdi ise şeytanın bile aklına gelmeyecek yeni bir Amerikanvari tezgâhtan bahsediliyor. Birçok platformda kabul gören bu tezgâh ile Amerika besleyip büyüttüğü ve bir süreliğine uyuttuğu DEAŞ kartı ile piyasada yeniden satışa başlayacak ve PKK ve piçi PYD ile bu yaramaz DEAŞ elemanlarını bir kez daha etkisiz hale getirecekmiş.

Miş diyorum. Çünkü kargaların bile gak gak diyerek güleceği türden adi ve alçak bir senaryo bu.

Bu güvenilmez müttefikin binlerce kilometre uzağında bulunan güney komşumuz Suriye’de yeni kirli senaryolar ile oyalama ve oyalanmalara karnımızın tok olduğunu en üst seviyelerde söyleye söyleye dillerinde tüy biten devletimiz ve idarecilerimiz var şükür.

Bu pespayeliği de yapar mı derseniz yapmakla kalmaz elinden gelse ülkemizde geçmiş yıllarda olduğu gibi sağımızı solumuzu patlatarak korku dağları oluşturup yeni yeni haltlar yer ama şükür ki, karşısında eski Türkiye yok artık.

15 Temmuz’dan bu yana köprünün altından o kadar çok su aktı ki, ekonomik veya siyasal sosyal denemediği tuzak kalmadığı halde Allah’ın yardımı ile çok şükür hepsini atlattık. Demir bilyeler olup dişlerini bile döktük.

Omurgası olmadığı için dün dün bugün de bugün diye dursun.

Ama çok şükür Türkiye’miz eski Türkiye değil.

Emirle iş yapmadığımız gibi hiçbir gücün yakın coğrafyamızda biz olmadan bir halt yemesinin mümkün olmadığını dost düşman herkes anladı.

Yeni Türkiye olgusunu birçok devlet istese de istemese de anladı ama içimizdeki kaz kafalı Gezi ve cüce zekâlı zevat da bir anlasa daha güçlü ve kudretli olacağımız açık bir gerçek. 

Dün dört siyasi partimizin ortak bir deklarasyonla Amerika’nın ısrarla elinde tutup istediği gibi yönlendirdiği kuklası ve ajanı FETÖ elebaşını iade etmesi gerektiğini açıklamalarını çok önemsedim ve mutlu oldum.

S-400, Doğu Akdeniz, Filistin ve Suriye meselelerinde de aynı diklikte duruş sergilemelerini umuyor ve bekliyorum.

Yakınlaşmak kaynaşmak ve içerilerden fışkıran kötülükleri yok etmek anlamları olan Kurban Bayramımız hürmetine yine ellerimizi duaya kaldırıp hayırlar temenni edelim.

Mazlumların ahının yerde kalmaması için, haksız ve hukuksuz güce dayalı insanlık dışı uygulamalarda inadım inat diyen beyinlerin ıslahı içinde dualar ve âminleri birbiri ile harmanlayalım.

İçimizdeki kirleri pasları İbrahim’i bıçağın altında İsmail teslimiyeti ile kurban edebilenler olmak zor ama imkânsız değil. Haydi, o zaman ne duruyoruz. Bugün tam da o gün işte. Kurbanlarımızı Rabbimiz adına keserken bu zoru da başaralım.

Kurban Bayramının insanlığa huzur dünyamıza saadet getirsin dileklerimle bayramımız mübarek olsun.

Bugünlük de bu kadar. Kalın sağlıcakla.