Devletin dini

Devletin dini olmaz diyen azgın azınlık şunu iyi bilmeli. Din, insanlığa bahşedilmiş bir değer. Tıpkı ırk, milliyet, hak hukuk, adalet, hürriyet gibi evrensel kavramlardan olup, en önemlisi din.

Bu gerçeklikten dolayı insan tercihlerinden dolayı sorgulanamaz. Yeter ki, tercihini başkalarına empoze etmede şiddet kavramını kullanmasın ve zorbalığa, bağnazlığa soyunmasın.

Ülkemiz son birkaç yüz yıldır her türlü pespayeliğin ve kepazeliğin yaşandığı ve yaşatıldığı bir coğrafyada tarihi bağlarından kopartılarak yaşamaya mahkûm edilmeye çalışılmasından yaşanıyor bunca alçaklık ve hainlik. 

Dünyaya jandarmalık iddiası ile yola çıkıp, özellikle mazlum ve masum milletlerin evlerini yurtlarını başına yıkıp, yeryüzünü yaşanmaz hale getiren başta ABD ve Rusya, Avrupa ve Çin’le birlikte acımasız zulmünün her türlüsünü sürdürmede ittifak halinde.

Yeni Türkiye bu acımasızlığa en yüksek perdeden karşı çıkıp, yeter artık deyince olanlar olmaya başladı. Malumun ilamına hacet yok ancak hafızayı beşerin nisyanını bildiğim için kronolojik olarak birkaçını aktarmak isterim.

Devlete yapılan 7 şubat hamlesi, 17-25 aralık, 27 nisan e-muhtıra, gezi kalkışması ve en son 15 temmuz. Bunlar dışında irili ufaklı krizler ve siyasi çalkantılar, devletimizin dinini de yok ederek dinde yaya imanda piyade bir sürec yaşanmış olmasına rağmen bugünlere geldik şükür.

Şükür diyorum. Çünkü devletin varlığı ve devamlılığı adaletle mümkün.

Hazreti Ali efendimiz ‘devletin dini adalettir’ derken tam da kast ettiği bu gerçeklik olsa gerek.

Ben yaptım oldu anlayışı, hukukun guguk hale getirilmesi, kuvvetin adalet karşısındaki üstünlüğü ve dünyaya jandarmalık iddiasındaki devletlerin düştüğü çukur. Bu çukur öyle bir çukur ki, böyle devam ederlerse battıkça batacaklar.

Beter olsunlar. 150 hatta 200 yıldır milletimizin başına örülen çorapları tüm açıklığı ile görünce aklım karışıyor. 

Bu kadar adilik bu kadar gayri insanilik olur mu? 

Devletin dini nerede?

Evrensel beyanname ile alınan haklar ve hürriyetler nerelere hapsedildi.

Sor sorabildiğin kadar.

Bizimkilerde sormak, sorgulamak yok. 

Akılları dumura uğramış. 

Zeka yapay zekanın otomatik pilotuna bağlanmış. 

İpi elinde tutanın piyonu olarak bir sağa bir sola savrulup duruyorlar.

Yeni yeni narkozdan çıkıp kendimize gelmeye başladığımız bugünlerde ise dışardan bidon kafanın üflemesinden savrulan yerli işbirlikçiler, içerden ise bu zor günler için beslenen beslemeler yeniden bir kez daha kendilerine verilen görevi yapmak için bir kez daha saldırıyorlar. Saldırsınlar. Gelecekleri varsa görecekleri de var.

Başkalarına verdiği telkini unutup lop lop yuttuğu zehirle beyni sulanan azgın azınlık her gün yeni bir saldırı aracı ile devletimize ve devletimizin dinine saldırıyor.

Devletle külliyeyi aklınca ayırarak hinlik yapıyor ama millet yer mi, elbette yemez. Eski Türkiye’de olsa belki yerdi ancak çok şükür Yeni Türkiye’de yaşıyoruz. Hiçbir şey artık eskisi gibi olmuyor ve olmayacak da. 

Devletin dinini iğfal edenler, aklınız yok madem hiç olmazsa vicdanınınız ve duygularınız ile gerçekleri görün ve devletimizin bekası için çok ama çok önemli olan yeni anayasa ve yıllarca yalama haline getirdiğiniz devletimizin dini ile ilgili düzenlemelere destek olarak bunca yıldır işlediğiniz günahlardan tövbe edin. 

Tövbe edin ki, milletin hafızasındaki lanetli yerden millet sizi çıkarsın.

Belki yıllardır hayalini kurduğunuz iktidar yanlıştan dönüşünüzün şerefine size bir kez daha verilir. Gerçi cemaziyeliniz size güvenmemem gerektiğini söylüyor ama bizim nesle yaşattıklarınızı yeni nesil bilmediği için bize yaşattıklarınızı yeni nesle yaşatmayacağınızı umarak bu satırları yazıyorum.

Gerçi atasözlerimiz böyle demiyor. Huylu huyundan vaz geçmez. Can çıkmadan huy çıkmaz ve kedinin namusu ciğeri görünceye kadar.... 

Anlamı aynı olan daha çok sayıda başka atasözümüzün olduğu da malum.

Birkaç cümle ile gençlerimize seslenerek makalemi sonlandıracağım.

Sevgili gençler malumunuz üç aylara girdik. Ramazan-ı şerifin müjdecisi olan recep ayının ilk cuma gecesi Regaip kandilini üç gün önce coşku ve umut ile idrak ettik. 

TRT-1’de kandil programını Ayasofya Camii Kebirinden canlı olarak izledik.

Ayasofya Camii ve camide mevlid ve namaz. Olacak şey değil Elhamdülillah oldu ve gözlerimle gördüm kulaklarımla dinledim. 

Biz öğrencilik yıllarımızda caminin içinde değil açık alanda namaz kıldığı için derdest edilip, cezaevine kapatılan gençler biliyoruz. 

Nerden nereye… 

Gerisini siz tamamlayın derim.

Bugünlük de bu kadar.

Kalın sağlıcakla. 

 Vefat ve başsağlığı: Sohbetlerinden istifade ettiğim merhum Mehmet Şevket Eygi üstadımın muhibbisi, muhaddis Muhammed Emin Saraç hocaefendi darı bekaya irtihal eyledi. Rabbim rahmeti ile muamale eylesin. Amin.