Covid ve bilinmeyenleri

Nerede ise iki sene olacak bu illetle tanışıp sarmaş dolaş oluşumuza. Her gün biraz daha iyi anlıyoruz ki, bilinenler yanında bilinmeyenler hâlâ çoğunlukta. “Bitti” dedikçe çoğalması ve bilim insanlarını yer yer şaşkına çevirmesi uzun bir süre daha devam edecek gibi.

Bir aysberg düşünün.

Görünen kısmı ile bugüne kadar aldığımız mesafeyi görünmeyen kısmı ile kaybetmenin kaygısı içindeyiz.

Geçen yıl bugünlerde umudumuz olan aşılanma ile ilgili elimizde olan verilere baktığımızda, bu konuda da bilinmeyenler başka bir kaygı sebebi.

“Aysberg”in bilinmeyenlerinin bilinir hale gelmesi için zamana olan ihtiyacımız devam ediyor.

Bu gerçeklikten dolayı son birkaç hafta içerisinde yakın çevremde ve hastalarım arasında virüse yakalananları ve covid merkezlerinde çalışan meslektaşlarımdan aldığım verileri sizlerle paylaşıyorum.

Aşısını yaptırmamış yoğun bakımda tedavi edilen bir hastamız daha geçen hafta içerisinde vefat etti. Aşılı diğer hastamızın ise tedavisi hastanede devam ediyor.

Değerli okurlarım, “aşımı yaptırdım, bana bir şey olmaz” deme lüksümüzün olmadığı aşikâr.

“Ben aşıya karşıyım, olmam da olmam” diyenlerin hali ortada.

Durum sanıldığından daha da vahim.

Elbette hastalanmadan sağlığımızın kıymetini bilmemiz en doğrusu  ve bu  evrensel bir gerçek.

Ancak yaşadığımız çevre ve zaruret hallerine bağlı hastalıktan korunma ile ilgili çaresizliklerimiz hepimizin malumu.

Sadece büyükşehirlerde yaşayanlar değil nerede ise tüm yerleşim yerlerinde yaşayanlarımız için geçerli bir gerçeklikle yüz yüzeyiz.

Birçok vatandaşımız maskelere fora dedi.

Sanki virüs def olmuş gibi eski yaşama doğru engellenemeyen bir hızla gidişimiz var.

Virüse gelince, kılıktan kılığa girmeye devam ediyor ve gitmeye de hiç niyeti yok.

O zaman iş, insanımıza düşüyor. Bu illetten kurtulmanın birincil yolu bulaşa karşı korunarak bulaşa maruz kalmamak ve bulaştırmamak.

Yani it ile dalaşmak yerine çalıyı dolaşmamız gerekiyor.

Nasıl olacak bu iş?

Maskeleri daha uzun bir süre usulüne uygun olarak kullandığımızda virüsün kolunu bacağını kırarak sadece yaşama şansını azaltmıyoruz aynı zamanda yeni varyantları ile türemesine de engel olabiliyoruz.

Maskenin bu yönden yararı tescillenmiş durumda.

Diğer önemli bir çözüm yolu aşılanmak.

Aşı meselesi daha uzun bir süre tartışmaların öbeğinde olmaya devam etse de bugün için bilinenleri ile bile aşılanmanın vücudumuzun savunma ordusuna sağladığı olumlu katkılarını biliyoruz ve göz ardı etme lüksümüz de yok.

Savunma ordumuzun doğal yollardan güçlendirilmesi elbette en doğru ve sağlıklı olanı ancak bugün biliyoruz ki, bunu başarmak herkes için mümkün değil.

Virüsün bazı bünyelerde hiç şakası yok. Girdiği bünyeyi üç beş gün içerisinde paçavraya çevirerek kişinin dünyasını değiştirebiliyor.

Vakaların azalmak yerine artıyor olması ve öldürücü güç olarak insanların korkulu rüyası olmasında insan faktörü birincil rol oynamaya devam ettikçe sebep sonuç ilişkisinde özne olması gereken insan kendini bir kenara alarak suçlu aramaya devam etmemeli.

Suçlu bizleriz.

Hamasete, kurguya şuna buna yaslanmadan, aynaların karşısına geçelim ve bu zalim derde karşı çare ve çözüm aramada biraz daha samimi olalım diyorum.

Şikâyet ederek, suçu başkalarına atarak ya da hamaset satarak bir süreliğine kendimizi kandırabiliriz ancak devir o devir değil.

İş ciddi.

Gayeler farklı olabilir.

Bizim gayemiz bağcı dövmek olmamalı.

Bu haftalık da bu kadar.

Kalın sağlıcakla.