Bu da Geçer Ya Hu

Değerli okurlarım, son birkaç aydır ülkemiz semalarında yine karabulutlar dolaşmaya başladı. Yine diyorum, çünkü bizim nesil benzerlerinin daha beterini görerek ve yaşayarak bugünlere geldi. Gerçek yokluk ve kıtlığı yaşamış dedelerimiz kadar olmasa da, bizim yaş grubundakiler gıda, tüp gaz ve benzin kuyruklarına hatta fakirliğe alışık. 

Dolar hastalığı, yıllardır vatandaşın yumuşak karnı, ilgili ilgisiz nerede ise her insanımızda az ya da çok bu hastalık var. Bugüne kadar gelen idarecilerimiz bu hastalığı bildikleri için çare ve çözüm üretmede kendi devirlerinde ellerinden geleni yaparak kör topal bugünlere kadar gelmemizi sağladılar.

Bu amansız hastalığı tedavi ettiğini zannettiğimiz pansuman tedbirlerin sonuç vermemesi, pandemi sürecinde tüm dünya devletleri ile birlikte ülkemizde de temel gıda ve emtia fiyatlarının dizginlenememesinin bir sonucu olarak bugün ciddi ekonomik krizle yeniden bir daha karşı karşıyayız.

Puslu ve sisli havayı seven yerli-yabancı aç kurtlar bu durumdan vazife çıkarmakla meşguller. Ellerinden geleni yapmakta da kararlılar. Ülkesini ve milletini seven insanların böyle zor bir dönemde devletinin yanında olması ülkemizin âli menfaatleri icabı.

Devletimizi idare edenlerin de acilen bu karanlık gidişe dur demesi gerekiyor. Sarmalın böyle sarmalanmaya devam etmesi durumunda bir taraftan tencere tavacılar, diğer taraftan da yerli görünümlü kiralık beyinler, arkalarına Erdoğan düşmanlarını da alarak gidişatı hayır olmayan bir yola doğru vatandaşı sürükleyebilirler.

Geçmişte benzer dönemleri bizzat yaşayarak tecrübe etmiş bir vatandaş olarak daha ilerisine müsaade edilmemesi gerekliliğine inanıyorum. 

Son 20 yılda ülkemizin her yönden kat ettiği olumlu mesafeye elbette müteşekkir olmak gerek. Ancak kaybettiklerimizle ilgili daha fazlasına müsaade edilmemeli.

Keyfiyet ve kemiyet bu iki sıfatı bugüne kadar yapılan icraatların başına koyarak bir kere daha yeniden değerlendirme yaptığımızda demek istediğim daha iyi anlaşılır sanırım.

Zor günlerde vatandaşın ve devleti yönetenlerin sorumlulukları elbette önemli ve ihmale ve ötelemeye gelmez. 

Ancak birlik ve bütünlük içerisinde de olmak gerek. 

Yeri geldiğinde vatanı için gözünü kırpmadan feda eden insanımız, ekonomik olarak sorunların ciddi boyutlara ulaştığı bu günlerde parasını pulunu da feda edebilmeli. Canını vermekten çekinmeyecek vatanperverlerin bugün yapması gereken bu.

Devlet aklı nasıl geçmişte çözüm sürecinin çözümsüzlük ürettiğini görüp yerinde ve zamanında müdahalesi ile ülkemizi bölüp parçalamak isteyenlerin canına ot tıkadıysa, aynı şekilde bugün de benzer hevesli olan gafillere aynısı ile muamele ederek anasından emdikleri sütü burnundan getirmeli diyorum.

Devletimiz vatandaşını her ne durumda olursa olsun açlığa mahkûm etmeyerek etrafta kol gezen dedikodu ve fitne kazanının fokurdatılmasına müsaade etmemeli. 

Rahmetli Erbakan hocamız iktidara geldiğinde, ezilen emekçi ve dar gelirli kesime can suyu olsun diye maaşları bugünkü gibi artırmıştı. O gün vatandaşımız devletin bu fedakârlığına karşı hükumetini savunamamış ve bildik sürecin fitilini ateşleyenler ülkemizi hallaç pamuğu gibi sağa sola savurmuşlar ve eski Türkiye özlemcileri bir kez daha hedeflerine ulaşmışlardı.

Çok şükür bugün tüm kurum ve kuruluşları ile tıkır tıkır işleyen bir devletimiz ve başında da 20 yıldır bir türlü bitmeyen entrikalar ve örülen çoraplara rağmen yıpratılsa da dimdik duran başkanı var. İçten ve dıştan gelen darbelere milleti ile birlikte bugüne kadar direndi.

Yarın ah vah etmemek için yeni Türkiye’mize sahip çıkalım, pireye kızıp yorgan yakmak yerine pirelerle mücadele edelim.

Bugüne kadar onlarca kriz atlatıldı.

Bundan da kurtuluruz ümidi içerisindeyim.

Bu haftalık da bu kadar. Kalın sağlıcakla.