Biz ne konuşuyoruz

Zor bir soru olmasına rağmen kendi adıma vereceğim cevaplara sizler de katılır katılmaz görüş beyan edebilirsiniz. Dünya jandarması, s.o.s verip benden buraya kadar dedikten sonra sanırım bir süre daha kör-topal varlığını sürdürecek ve her fani gibi zeval sürecinin kaçınılmaz akıbeti olarak bir süre daha yaşamaya devam edecek.

Aslında zenginin malı züğürdün çenesini daha fazla yormadan biz kendimize bakarak neleri öncelikli mesele halinde tartışıyoruz ona bakalım. Böyle zor bir sorunun cevabı üzerinde cek-cak edebiyatı ile dedikodu yapmak yerine aklıselim ile kafa yorsak sanırım daha iyi olur.

Mesela FETÖ ve bu örgütün mankurtlaşmış beyinleri nelerle meşgul. Hâlâ rüya peşinde koşuşturmaca oyunu ile müntesiplerini oyalamaktan yorulmadılar mı? Şakirtler içerisinde aklını kiraya verenler ile ilgili toparlanma ve kendine gelme şansına sahip olanlar var mı? Yoksa topyekûn kayıp vakalar olarak tarih kitaplarında alçaklar ve hainler listesinde yazılıp kayıt altına mı anılacaklar.

Aynı şeyi bebek katili ünvanlı terör örgütü için de konuşabiliriz. FETÖ’cü teröristlerin sayılarını tam bilemesek de bu alçakların dağ kadrosundaki sayıları üç aşağı beş yukarı belli. Üç yüz kadar kaldıklarını ve eğer ağababaları izin verirse eriye eriye önümüzdeki baharla beraber yok olup gideceklerine inanabiliriz. 

İçimizdeki malum zihniyetin yapıp edecekleri ile ilgili hüküm cümlesi ile konuşmak ve fikir yürütmek dün zor olduğu gibi bugün de çok zor. Sebebi sayılamayacak kadar fazla ancak aklıma gelenleri birkaç cümle ile sizlerle paylaşayım.

Bu kesimin iflahı ve islahı gerçekten zor ve nerede ise imkânsız. Çünkü inandıkları safsataların büyük bir kısmına din gibi iman etmişler. Nuh der peygamber demez kabilinden bir inatla muratlarına ereceklerine inanmışlar. “Kamalizm dini”ne mensup bu güruhun izan ve irfan yoksunu acezeleri dün nasıl milletin başına bela ise bugün de daha beteri ile bela. 

Öyle bir inanmışlık ki, ülkemiz yıkılmış, milletimiz rezil olmuş umurlarında değil.

İman ettikleri batılın peşinden gitmekten imtina etmiyorlar.

Bu dinin müntesiplerinin çoğunun tuzunun kuru olması burada önemli bir etken. Sırça köşklerden yokluk edebiyatı ile ya da inanmadıkları evrensel değerler üzerinden klişe kelime ve kavramlarla vurabildiğin kadar vur mantığı ile çalışırlar.

Düne kadar prim yapan bu şımarıkça aymazlıklar bugün tu kaka olunca ciyaklamalar milletin çoğu tarafından duyulmasına ve yeter artık denmesine rağmen var hızı ve gücü ile son çırpınış olarak dediğim dedik çaldığım düdük misali devam ediyor.

Boğaziçi Üniversitemizde sahnelenen tiyatro bunun şimdilik son örneği. Ağaçla, yangınla, ekonomik kriz tellallığı ile milletin birlik ve bütünlüğünü bozamayan bu azgın azınlık, sahnelediği son tiyatrodan da bir sonuç alamayacak olmasına rağmen var gücü ile bir avuç teröristin dümen suyuna masum gençlerimizi alet ederek oyunlarına devam diyor.

Nasıl Gezi’de ağaç bahane ise, aynı şekilde Boğaziçi Üniversitemizde yaşatılan rezalette de rektör bahane. 

Oynanan oyun ise sadece onlara değil başka umut tacirleri için şahane(!). 

Ey gafiller siz hangi zamanda yaşıyorsunuz?

Oyunda oynaşta olanlar devir devran değişti haberiniz olsun. Uyutulduğunuz narkozun etkisinden artık kurtulun, kurtulun ki, gözlerinizle gördüğünüzü aklınızın süzgecinden geçirerek zekânızın saptırdığı yoldan inadım inat yürümeye devam etmeyin.

Nasıl 15 Temmuz FETÖ alçaklarına mezar oldu ise veya Gezi kalkışması, geri zekâlıları hüsrana uğrattı ise siz de aynı akıbetin yolcuları olarak milletin gönlünden silinip atıldınız. 

Millet ordusuna komuta eden askerine sahip çıkıp bağrına basarken FETÖ’nün oyuncağı olmuş kukla komutanlara vatan haini gözü ile bakıp beddua ediyor. Sizin ne mal olduğunuzu da bildiği için zaten yıllardır size bırakın devletini üç koyununu bile emanet etmiyor.

Yeni Gezi’ler veya cunta peşinde olan bedhahlar maalesef aramızda cirit atıyor fırsat kolluyor. Bulduğu en basit bir mesele üzerinden vurun abalıya höykürmesi ile mal bulmuş mağribi gibi saldırıyor. 

Eski Türkiye olsa el ovuşturucuların marifeti ile belki başarılı olabilirdiniz. Ancak çok şükür yepyeni bir Türkiye’de yaşıyoruz artık. 

Zalime şedid, mazluma müşfik bir anlayış hakim. 

Yeni Türkiye mazlum postuna bürünmüş haini gözlerinden tanıdığı için eskisi kadar gaflete de düşmeden vatan hainlerini anasından doğduğuna pişman ediyor.

Vurmadan, kırmadan zalimleri, alçakları hakketmesine rağmen işkencelerde süründürmeden tereyağından kıl çeker gibi girdiği ortamda katalizör görevini yerine getirerek temiz ve huzurlu hale getirdikten sonra asli vazifesi olan ülke savunmasına kaldığı yerden devam ediyor.

Kurtarıcı olarak gördüğünüz bidon kafa kendi derdine düştü. Eskisi kadar dünyamızı cehenneme çeviremeyecek kanaatindeyim. 

Mazlumlar ve masum İslam ümmeti bir nebze de olsa rahat nefes alır ve kendine gelir umudu içerisindeyim.

Çatlasanız da patlasanız da atı alan Üsküdar’ı çoktan geçti.

Ülkemizi bundan böyle girdiği muasır medeniyet yolundan çıkararak gerilere yeniden eski günlere döndürmeye niyetli yerli yabancı işbirlikçi her kim olursa olsun hüsrana hazır olsun. Benden söylemesi.

Bugünlük de bu kadar.

Kalın sağlıcakla.