Arabulmak çözüm mü?

Seçim süreci ile birlikte girilen popülizm yarışı ülkemize ve insanımıza maddi-manevi çok şey kaybettirdi. Demokrasisi hâlâ zorlukla ayakta durabilen ülkemiz için seçimlerin kazancı yadsınamayacak kadar fazla.

Pandemi, deprem, hemen kuzeyimizdeki savaşa ve yerli yabancı her türlü entrika ve bel altı vuruşlara rağmen çok şükür bir seçimi daha kazasız belasız atlattık ve vatandaşın öttürdüğü horoz belli oldu ama kavga bitmedi ve bitmeye niyeti olsa da azmanlar bitirmeye niyetli değil.

Vuran vurana, kıran kırana.

Bin yıllık tarihimizde bugün yaşadıklarımıza benzer yaşanmışlıklar olduğu için insan ister istemez meseleye kader perspektifinden de bakıyor.

Çiçeği burnunda hükumetimiz daha fazla gecikmeden ivedi çözümler üretmede elini çabuk tutmalı. Vatandaşta oluşan ve giderek artan güven zaafı daha fazla beslenmemeli.

“Emirle demir kesilmez” atasözünü unutmadan tedbirler hakka, hukuka uygun olarak hızlı bir şekilde alınmalı.

Ekonomik sorunlar, fiyat istikrarsızlığı ve etiketlerdeki hızlı değişime çözüm aranırken aynı zamanda son yıllarda kangren haline gelen ev sahibi- kiracı meselesi de adilane bir şekilde çözüme kavuşturulmalı.

Dün itibarı ile çözüm için umut olacak bir adım atıldı, Adalet Bakanlığı kira davalarında içinden çıkılmaz yoğunluğu göz önüne alarak arabuluculuk sistemi içerisinde çözüm arayarak bu davaları eritme yolunda ilk adımı attı.

Çözüm olur mu zaman içerisinde göreceğiz.

Enflasyon canavarının önüne geleni yutmaya niyet ettiği bir zamandayız ve canavarı azdıracak her türlü yanlışı da devlet millet el ele vermiş yapıyoruz.

Kanaat zenginliği azaldıkça varlık içinde yüzen fakirler çoğaldı. Birçok kalemde füze hızı ile artan fiyatlara ayak uydurmanın mümkün olmadığı bir dönemden geçerken kira geliri ile geçimine katkı sağlamaya çalışan ev sahipleri kiracılarının insafına terk edilmiş durumda.

Aynı şey maalesef kiracılar içinde geçerli. Onlar da ev sahibinin insafı ile karşı karşıyalar.

Yeni Türkiye’de devletimizin gözü kulağı eskiden olduğundan çok daha fazla işitiyor ve görmesi de keskin. Kimin ne yaptığını da çok net biliyor ve görüyor.

Semirdikçe semiren ve azgınlaştıkça azgınlaşan zengin zümreye dokunmadan vatandaşın sınırlı geliri üzerinden zevahiri kurtarmak pek mümkün gözükmüyor. Hiç olmazsa bundan sonra yanlış yapanın kesesine akçe konulmasın. Hata yapana bedeli geciktirilmeden ödetilsin.

Nasıl olsa affedilir kolaycılığında haklı çıkan haksızlar güruhu bundan sonra haklı çıkmasın.

***

Azgın azınlık daha fazla şımartılmamalı

Son günlerde dozu iyiden iyiye artan ve sosyal ve dijital medyada gündem olan öyle garabetlere şahit oluyoruz ki, gerçekten içler acısı.

Kimi dinimizle, kimi kimliğimiz ve etnisitemiz ile ilgili işkembeden atıp tutuyor. Cennet vatanımızda; tuzu kurularla, hacıyatmazlar koalisyonu bir olmuş ve 7 gün 24 saat sistemine göre çalışarak olmazları oldurmakla meşguller.

Ne iz’an ne insaf ne de acıma…

Tüm insani duygular fora.. 

Araştırmaya, soruşturmaya, doğruluğunu tescil etmeye gerek duyulmadan pireler dev aynasında deve boyutuna getirilerek pazarlanıyor ve işin garibi alıcı da bulunuyor.

Alıcılar içinde akademisyeninden sanatçısına, siyasetçisinden iş insanına öyleleri var ki, insana küçük dilini dahi yutturabilir.

Toplumumuzda psikopatlar, kişilik düzeyinde veya ruhu hasta insanlar azımsanmayacak miktarlarda mevcut.

Yakın geçmişte pedofili sapıkları deşifre olmuştu ve içlerinde kimler yoktu ki.

Şimdilerde LGBT ve benzeri sapıkların fütursuzca etrafta kendilerini pazarlamaları nasıl bir alçalma anlamak gerçekten zor.

Son günlerde metro ve Marmaray gibi toplu taşıma araçlarında sapık ruhlu sureti insan fahişler türedi.

İnancı gereği başını örten hanım kardeşlerimize olmadık hakaretler yapıp taciz ediyorlar.

Din ve dince kutsal olan ne varsa saldırıyorlar.

İçlerindeki kini, garazı ve din düşmanlığını kusarken sadece insanlıktan çıkmıyorlar aynı zamanda alçaklığın da zirvesinde çukurlaşarak nirvanaya ulaştıklarını zannediyorlar.

Aynı şekilde yabancı düşmanlığını din düşmanlığı zemininde götüren embesiller var.

Çoğu güya yüksek tahsilli ama cehalet akıllarını öyle bir iğfal etmiş ki, işkembeden atıp tuttuğunun bile farkında değil.

Bazı belediye başkanları da takıntı düzeyinde hastalıklı ruhla iş yerlerindeki Arapça kelimelerle kafayı bozmuş.

Gülelim mi ağlayalım mı bilemiyorum ama durum sanıldığından daha vahim.

Toplumun temel taşlarından olan din, milliyet, etnisite gibi ortak değerlerini dinamiklemekle neyi kazanacaklar doğrusu muamma.

Kendini ahlak polisi zanneden çoğu ahlak noksanı fahişe kılıklı kadın müsveddeleri, çoğu masum olan insanlar üzerinden algı oluşturmaya çalışıp ve hatta linçlere varan kaba kuvvet kullanımı için konu mankenleri ile birlikte vurun abalıya dercesine zorbalıklarını legalleştirmelerini gözlemler olduk.

Devleti ile barışık bu kesim üzerinden algı ticaretine soyunan sırça köşk sakinlerinin sosyal medya üzerinden yaptığı satışlara bakınca insan bir hoş oluyor.

Bir eli yağda diğer eli balda olan bu sakinlerin timsah gözyaşları ile masum vatandaşı tahrik etmesini nasıl izah edebiliriz.

Her devirde hadimleri vasıtası ile birçok badireyi atlatmayı başarmış milletimiz içerisinde, yerli görünümlü mangalda kül bırakmayan hainleri hep olmuş ve köşe başlarını tuttukları içinde hiçbir dönemde hakketikleri cezaya çaptırılamamışlar.

Yeni Türkiye’miz inşaallah bu alçak hain güruhun atını istediği gibi oynattığı yer olmaz.

Devlet millet el ele vererek kervanı yürütmek için çalıştığı sürece şer güçler muvaffak olmazlar.

Rabbim kötü emellerine fırsat vermesin.

Bu haftalık da bu kadar.

Kalın sağlıcakla.