Veda vakti

Çeyrek asırdır dünya/Ankara siyasetini izleyen, yazan, yorumlayan bir gazeteci olarak Türkiye’nin 2002 sonrası değişim dönüşün sürecine, 15 Temmuz’da aziz milletimin yazdığı destana, FETÖ şakirtlerinin kahpeliklerine bizzat tanıklık ettim.

Savunma sanayindeki yerli ve milli dönüşümü, İslam ve Türk birliğinin kurulması için ortaya konan büyük gayretleri görüp destek olmaya çalıştım.

Öz yurdunda garip öz vatanında parya olanların yanında ve sesi olmayı hep onur, şeref olarak görüp bu yolda hep heyecanlı ve hevesli oldum.

Önümüze kurulan ketler, eteklerimize asılan yüklere rağmen hep hakkı haykırmaya, hep haktan ve haklıdan taraf olmaya gayret ettim.

Artık yorulduğumu hissediyor ve becerebilirsem kendimle baş başa kalmayı, dünyadan ve özellikle de siyasi çalkantılardan bir müddet de olsa uzak durabilmeyi düşünüyorum.

Bu vesileyle AKİT ailesine, beni hiç yalnız bırakmayan siz değerli okurlarıma veda ediyorum.

Bugüne kadar hep desteğini gördüğüm, mesleki açıdan bana çok şey katan, tecrübesi, yerli, milli ve sarsılmaz duruşuyla bana hep örnek olan akit yayın kuruluna teşekkür ediyorum.

Hak adına, haklının yanında, hak yolda birlikte kalem oynattığımız kardeşlerime teşekkür ediyor, bu kutlu duruşta başarılar diliyorum.

Bugüne kadar yorulmadan, vazgeçmeden, sadece emeğiyle değil tüm yüreğiyle gayret eden Akit çalışanlarına müteşekkirim.

Yüz yüze tanışmasak da gönüllerde kurduğumuz köprü ile her daim beni destekleyen, besleyen okurlarıma, gönderdikleri mesajlarla kalemime güç veren yarenlerime müteşekkirim.

23 yıllık bir serüven, işte geldik gidiyoruz.

Sürç-i lisan ettimse af fola. 

Kime haksız bir şekilde, zerre-i miktar zararım olduysa, Allah’tan bağışlanma ve o kişilerden af diliyorum.

Belki bir gün yeniden diyebilir miyim, bilemiyorum.

Allaha ısmarladık…