Laiklik adına aptallıklar, tuhaflıklar

Edremit’in Yunan işgalinden temizlenişi kutlanırken, zincirlere vurulmuş çarşaflı bir kadının temsilen kurtuluşu bunamış, fosilleşmiş, köhnemiş zihniyetin vücut bulma çabasıydı. 

Edremit’te yaşananlar topluma nifak tohumları ekme gayreti, tam anlamıyla bir rezaletin temsiliydi.

Kadını Yunan’dan değil çarşaftan kurtarmaya çalışan anlayış prangalı, köle ruhlu, ilkel bir zihniyetin alçakça sahnelenmesi, gün yüzüne çıkışıydı.

Bu temsil!

Yobaz, aşağılık, tiksindirici bir kafanın beyinsizliğiydi.

Zihni prangalı, köle ruhlu bir zihniyetin aptallığıydı.

İliklerine kadar işlemiş İslam nefretinin dışavurumuydu.

Bu milletin başta inançları olmak üzere tüm moral değerlerine saygı duymayan, kendisine hasım olarak hatta düşman olarak gören ve onlarla mücadele etmeyi ilke edinen, faşistçe, aşağılık bir şekilde saldıran bir zihniyetin temsiliydi.

Birtakım ahlaksız, rezil, kepaze, alçak, bayağı, lanetli, münafık, kızıl tiplerin milletimin inançlarına karşı ideolojik saplantılarıyla sürdürdükleri husumet ve meydan okuyuştu.

Bu gösteri!

Tek tip düşünce hülyasıyla abesle iştigaldi.

Bu milletin siyasi genetiğini, tarih yapıcı ve coğrafya inşa edici gücünü gömüp, unutturup, hafızasını ve hatırasını yok edip, kimliklerini aşındırıp köleleştirmek isteyen zihniyetin başkaldırışıydı.

Bu milleti ekonomik zorluklarla, fakirlikle, terörle, ilkellikle, içlerindeki kötülük, çirkinliklerle boynu bükük, özgüvenini kaybetmiş hale getiren, darbeciliğin adını “demokratlık”, ihanetin adını “özgürlük”, mandacılığın adını “halkçılık” koyan kokuşmuş zihniyetin ayak oyunlarındandı.

İslam düşmanlığının, toplumda inanan insanlara karşı kin ve nefret tohumları ekmenin, ülkenin temel değerlerine karşı endişe verici bir sorgulamanın, ikiyüzlü, iflah olmaz ve hastalık derecesinde karşıtlığının laiklik adına bütün yolların kapatıldığı bir kuşatma haliydi.

“Laikliği koruma içgüdüsü” ile hareket edip laikliği korumaya kendilerini memur eden, yasakçı zihniyet sahibi ülkedeki yüzde birlik hâkim mutlu azınlığın hezeyanıydı bu…

Eşitlik, adalet, özgürlük gibi kavramları kendi ilkel düşünce ve hayat tarzları için isterlerken, laiklik dedikleri, “helvadan put”u insanları terbiye etme anlayışının simgesi konumuna getiren, başkalarına esareti reva görenlerin hastalıklı ruh haliydi.

Bu zihniyeti, mensuplarını, sevenlerini, koruyanlarını, tepkisiz kalanları nefretle ve lanetle kınıyorum.

Yeter artık…

İslam’a düşmanlıklarını çarşaf üzerinden dillendiren bu kanı bozuklar şunu iyi bilmelidir ki; “çarşaf” köleliğin değil özgürlüğün, özgürlük mücadelesinin bayrağıdır.

Ege’yi, çarşaf üzerinden hakaret edilen İslam değil, Yunan işgal etmişti. 

Çıkar, fayda hesaplarını, kendi aralarındaki hegemonya kavgalarını laiklik şemsiyesi altında yapan Diyanet’ten rahatsız, duaya tahammülsüz, tesettüre karşı, edep yoksunu üç beş çapulcunun feveranları boşuna, hezeyanları beyhudedir.

Dillerinde aydınlanma, çağdaşlık, ilericilik, muasırlaşma, medeniyet, orta çağın karanlıkları gibi basma kalıp sözleri obsesif hastalar gibi tekrarlayarak hayatlarını geçiren ülkedeki yüzde birlik hâkim mutlu azınlık “laiklik müdafaa hattı” oluşturarak güçlü ve belirleyici konumlarını korumayı amaçlıyor.

Laiklik tasmalı, özgürlük ayartıcı maskesiyle birileri bu ülkede kendileri gibi düşünmeyen ve inanmayanlara yaşama hakkı vermek istemiyor. 

Akıl bozuk, fikir kuru, anlam nemli... 

Katakullilerle en yüksek makamlara oturup, askeri marşlar, ağıtlar, gözyaşları, öfke, utanç eşliğinde, çalınmış umutlar, hırpalanmış düşler, ağlatılmış anneler, incinmiş çocuklar, insandan kocaman lekeler eşliğinde ayak seslerini yükselten Batı hayranı güruh tarihimizi, kültürümüzü, milli değerlerimizi parçalama gayretiniz boşuna.

Laikliği “rejim meselesi” haline getirip nefret kıvılcımları saçarak, bir kimlik, bir din yorumu gibi sunan, laiklik maskesiyle dini alanın içine müdahale etmeye, onu tanımlamaya çalışıp, bildik bir refleksle laikliği “ideolojik, kutsal devlet” anlayışının bir dayatması olarak sunan çarpık zihniyet ve mensupları şunu unutmayınız ki; bu milleti, bu devleti tarih sahnesinde var kılan, ona şahsiyet ve kimlik veren inancı ve imanıdır. 

Kültür işgalini bu millete ve devlete dayatan, kendi milletini düşmanlaştırıp kendi toplumuyla savaşan, önyargılarıyla İslam’a karşı olumsuz bakışlarını netleştiren laik kesim şunu unutmayın ki; dün askeri darbelerle milletin başına bela olan zevatın rütbelerini söken bu millet dinine, milli ve manevi değerlerine uzanacak eli kırar, söylenecek dili keser. 

Dün İstiklal savaşında özgürlüğümüzün ve namusumuzun sembolü çarşafa uzanan elleri Sütçü İmam, Antepli Kâmil, Nene Hatun, Kara Fatma, Şerife Bacı nasıl kırdıysa bugün aba altından uzatılan eller de tereddütsüz kırılır bu böyle biline… 

Zinhar, 15 Temmuz’u göz önüne alıp sakının, aklınızı başınıza toplayın…

İmparatorluk bakiyesi yeni Türkiye’de millet dimdik ayaktadır, teyakkuzdadır…