Mescid merkezli hayatımız vardı

18 Aralık 2018 Salı

Geçen gün Serkan Akın kardeşimle kısa ama özlü bir muhabbet yaptık. Serkan Akın,  yeryüzünü Rabbimizin emrettiği gibi i‘mâr edip, “ma‘mûr” kılmaya ve böylece kendi “umrân”ımızı yeniden ihyâ etmeye kendini adamış gerçek bir mi‘mâr”. Hem düşünce hem de uygulama adamı. Fikirlerini yazmayı da ihmal etmiyor. “Mescid merkezli hayat” hakkında yazdıklarının bir kısmını paylaşıyorum:  

‘Düşünce sistematiğimizin değişmesiyle yaşam şekillerimiz de değişti doğal olarak. Makinenin üretim gücünün ve betonarme apartman yapma teknolojisinin önlenemez yükselişi zamanla bizi esir aldı. Sonunda algı, yetenek, kapasite ve mekânsal imkânlarımızın çok ötesinde bir ortamda yaşamaya başladık. Nikâha, evliliğe, mahremiyete, helal kazanca, kanaate, mesleklere, selama, barışa, komşuluğa, huzura, mescid merkezli, sürekli ibadete dayalı ve mahalle ölçekli bir arada yaşama yani cemaat halinde olma özelliğimizi kaybettik. Mescid merkezlimihrab önderliğindeki hayat, modern, seküler ve laik bir forma büründü. Din ve temel dini ibadetler ile örfe dayalı ritüeller hayatımızdan yavaş yavaş çekildi. Evlilik ve cenaze törenleri, bayramlar ve özel dini günler… yeni şekillere büründü.

Apartmanlardaki komün hayat, büyüyen kentlerdeki yeni yerleşim modelleri ile birbirinden uzaklaşan tanıdık, akraba ve komşular, TV’nin hayatımıza girmesiyle aile içi sevgi ve muhabbetin kaybı ve daha niceleri. Doğal, normal, örfî, dinî ve sünnetullaha uygun bir hayat şeklinin uzağında sancılı yıllar, dönemler ve insanlar. Yürüme mesafesindeki mescidler yok artık. Bırakın dert paylaşmayı, selam verecek komşu kalmamış. Artık ev inşa edilmiyor müteahhitten satın alınıyor. Fabrikalarda 3 vardiya çalışarak ancak eve ekmek götürülüyor. Sabah ve akşam iş ve ev yolunda trafikte geçirilen saatler. Tatil yılda 15 gün ya var ya yok. Gurbette geçen zor günler ve belki yılda bir köye gitme imkânı. Önce ev sonra da araba almak için çalışılan boş ve manasız uzun yıllar…

Mahalle, bizim terk ettiğimiz ve unuttuğumuz gerçeğimiz değil, geleceğimizi inşa edeceğimiz en sağlam yaşam modelimiz olduğu için gündemimizde olmalıdır. (…)

Makinenin icadı ile tüm çalışma ve üretim yöntemlerimiz değişti ya; lazım olduğu kadar üretmek yok oldu. Kışlık hazırlık yapmak tarihe karıştı. Her şey paketlenir ve bozulmasın diye doğası değiştirilir oldu. Evlerimizdeki ambar ve kiler yerini markete bıraktı. Komşudan ödünç almak kayboldu.

Betonarme denen illet ile ev yapmayı daha basit ve kolay diyerek hayatımıza soktular ya; hafif ve yerel malzeme ile geleneksel ev yapma şeklimiz unutuldu. Ahşap, taş ve kerpiç yerini ağır betonarme kolon ve kirişlere bıraktı. Müstakil ve bahçeli evlerimiz yerine çok katlı apartmanlar yapıldı.

Otomotiv endüstrisi ile bizim birbirimize daha çabuk ulaşacağımızı söylediler ve bizi trafikte heder ettiler ya; önce o arabaları kullanalım diye geniş bulvarlar ve yollar açıldı. Bunu yaparken doğal eğimli yollarımızın etrafındaki müstakil geleneksel evlerimiz yıkıldı ve yerine büyük apartmanlar dikildi. Böylece daha az alana daha çok insan sıkıştırılmış oldu. Sonra toplu ulaşım başladı. Ulaşım imkânı var diye şehirlerimiz daha da büyüdü. Yığınlar halinde üst üste yan yana plansız ve kaçak apartmanlar her yeri sardı. Ne şehir kaldı ne şehir merkezi. Ne çarşı kaldı ne pazar. Ne han kaldı ne hamam. Geçmişe dair ne kadar vakıf ve kamu eseri varsa hep yıkıldı…  

TV’ler ile aile, ahlak, mahremiyet, muhabbet ve benzeri duygularımızı mahvettiler ya; magic box denen sihirli kutu gerçekten de sihirliymiş. Normal şartlarda ayıp ya da günah olan herhangi bir davranış TV’ler vasıtasıyla normalleşti ve hayatımızın merkezine oturdu. Ailenin merkezi sevgi ve muhabbet iken, içinden cerahat akan TV’ler oldu. Sözde iletişim için icat edilen internet ve sosyal medya ile yalnızlaştırdılar ve benliğimizi bitirdiler…

Tüm bunlar 20. Yüzyılın başından itibaren 21. Yüzyılın başlarında olduğumuz şu günlere kadar yaklaşık 100 yıl içinde oldu. İnsanlık tarihinin on binlerce yıllık kadîm geçmişi bir yüz yılda altüst edildi; demokrasi, insan hakları, eşitlik, özgürlük haykırışları altında, büyük zulümler, savaşlar, yok oluşlar eşliğinde ve her şey çağdaşlık, modernlik ve uygarlık diye pazarlanarak.

Köyden kente göçü, konaktan apartmana taşınmayı, doğal olan yerine suni olanı, teknik ve zanaat ile üretileni bırakıp fabrikada çoklu üretileni, ahlâkî olan yerine fütursuz olanı, kanaat yerine hırsı insanlığa sundular ve ne yazık ki kabul ettirdiler...’

Akın’ın tespitleri çok önemli… Çözüm mü? Kendi benliğimize ve mescid merkezli hayata dönmek…

 

Günün Özeti

YORUM YAZ

  • Yaşlı DoçentYaşlı Doçent6 ay önce
    Sıkıntımızı Yazdığımız Tek Gazete Olan Yeni Akit Gazetesinin Değerli Yazarlarının Yardım Ve Aracılığıyla; Sayın Cumhurbaşkanımız; Doçent olduğumuz gün, emsallerimiz hangi dosya ile Profesör oluyorlarsa, biz de aynı dosya ile Profesör olmak istediğimizi; deneyim kazanmanın murad edildiği 5 yıl Doçentlik kadrosunda boşuna kalmak istemediğimizi; 5 yılın 5 katından fazla Üniversitemizde öğretim elemanı olarak çalışıp, 10 binlerce öğrenci mezun edip deneyim kazandığımızı; Üniversitemizde Doçentlik kadrosunu almak için gerekli olan puanın 5 katından fazla bir puanla Doçentlik kadrosunu aldığımızı; emeklilik yaşımızı geride bırakıp ömrümüzü verdiğimiz Üniversitemizde, Profesör olmak için 5 koca yıl beklemememiz gerektiğini; dosyası dolu ama ömrü de dolu Yaşlı Doçentler olarak, Profesör olmak için, zaman sınırı olmadan, dosyamızı Doçent olduğumuz Üniversitemize sunmamıza kapı aralamanızı sizden istirham eder, saygılarımızla taleplerimizi arz ederiz: A-) 1-5 yıl öğretim elemanı olarak çalışmış bir Doçent 5 yıl sonra Profesör olabilmelidir. B-) 5-10 yıl öğretim elemanı olarak çalışmış bir Doçent 4 yıl sonra Profesör olabilmelidir. C-) 10-15 yıl öğretim elemanı olarak çalışmış bir Doçent 3 yıl sonra Profesör olabilmelidir. D-) 15-20 yıl öğretim elemanı olarak çalışmış bir Doçent 2 yıl sonra Profesör olabilmelidir. E-) 20-25 yıl öğretim elemanı olarak çalışmış bir Doçent 1 yıl sonra Profesör olabilmelidir. F-) 25 yıldan fazla öğretim elemanı olarak çalışmış bir Doçent hemen Profesör olabilmelidir.
  • Namık kemal sayınNamık kemal sayın6 ay önce
    Ne diyeyim insanlar herşeyi unuttuk.Aile zoraki aile çocuklar başka çocuklar hayat başka hayat.Fakat yeniden ayağa kalkıp silkinmemiz lazım Ailemizi ayakta tutmamız lazım.Bütün bunları yapabilmemiz için bir yol var İslam.Bu yol kutlu yol huzurlu ve sonu mutluluk olan yol.Sorumluluğunu bil sevgini ver fedakarlık yap huzura mutluluğa ve islama kavuş.Iyi akşamlar bütün insanlar.
  • Remzi Demirdaş Remzi Demirdaş 6 ay önce
    Bu nasıl olacak? Apartmanları yıkıp tek katlı ev mi yapacağız... Arabalardan telefondan internetten mi vazgeçeceğiz. Bunlar olmayacağına göre bu sizin söyledikleriniz nasıl olacak? Lütfen bunu açıklayın. Problemi herkes görüyor.Çözüm ne çözüm.
  • X.HorozX.Horoz6 ay önce
    Okul bitirdim Edison ve pastör den başka birşey öğretmediler , matematik,fen, kimya, fizik, uzaybirtek İslam aliminden bahsedilmedi . Müslüman bir yapamaz yaparsa kâfir yapar enpozesi ile yetişen nesil . İlk okulda öğrendiğini yapar ALİ YAT UYU UYU YAT. YATIYORUZ GÜNDÜZ UYUYUP GECE SOSYAL MEDYADAYİZ .çalışmak neyimize biz beceriksiziz
  • hüseyinhüseyin6 ay önce
    AKINCI, KARDEŞİM BU NE YAZI, kelimeler arasına bi boşluk bırak yahu.
  • hüseyinhüseyin6 ay önce
    ... bakın tıp ile ilgili tüm ameliyatlar ilaçlar, mr, ultrason vs herşey batı aleminin icadı ve imalatı, müslümanlar anca para verip alıyor, bunların bizim tarafımızdan imal edilmesi ile ilgili çaba artırıcı yazılar yazıp yol gösterseniz , nasıl olur.
  • X. HorozX. Horoz6 ay önce
    Günde beş vakit namaz kılan nın kurtulmasının garantisi yok iken kandillere katılan kurtulur diye vaazlar niye verilir. (Ayet)Vay o namaz kılanların halinde, (ayet)münafıklar üşenerek namaza kalkar. Kur'an'da Tevbe etmeden münafık ölenin yeri neresi?
  • X. HorozX. Horoz6 ay önce
    Tekrar mescit merkezli olmak için itikadın, tevhidin, tagutu ve şirki anlatan mescit den çıkamazsınız.Anaya babaya öf deme,okula git vergini ver askere git birde haftada bir cumaya git kutuldun dini nereye kadar? Yılda beş defa kandillere katıldı mı kurtuldu.
  • AKINCIAKINCI6 ay önce
    SONRABU AÇGÖZLÜLER DERKİ İSLAMDAKAZANMAKHARAMDEĞİLKİDER. BENDE DERİMKİ GÖNENLİMEHMETEFENDİHAZRETLERİ GİBİ HEPİMİZYAŞASAK AÇ GÖZÜMÜZÜDOYURSAKTABİOZAMANGARİP GURABADA DOYACAK, ÖLÜM VAR ÖLÜMNEREYEGÖTÜRECEKSİNO HARAMISAKLAYIPÇOCUĞUNAMIBIRAKACAKSIN ONUNDA SENİNDE BENİMDERIZKIMI ALLAH VERİYORNE OLUR VİCDANA GELSENİZDE BERABER İNSANCAYAŞASAKNEOLURBİLİYORMUSUNUZ CENNETEGİDERSİNİZİNSANLARABU ZÜLMU YAPMASANIZİNİNARTIK İNSANLARINSIRTINDAN YOKSAGİDECEĞİNİZYER CEHENNEMKENDİNİZEGÖRE RABBİM SİZE DİN YARATTIRMAZ BUNUUNUTMAYIN ŞEYTANSİZİ KANDIRIYORÖMÜRKISA DEĞMEZ GERÇEKTENCUKDİYE OTURMUŞDERS DİYE ÜNİVERSİTELERDEOKUTULSAYERİDİR SAYGILAR....
  • Merhaba Merhaba 6 ay önce
    Mimar bey senin ağlamaya hiç hakkın yok. 1. Ayda ne kadar kazanıyorsunuz? Türkiye de kaç kişi senin kadar kazanıyor?2. Aldığınız ballı ihaleler var mı? 3. Müteahhit e bina çizen sen düzenin parçası sen ağlayan yine sen.

Günün Özeti