İyi insanlara çıksın gittiğin bütün yollar
İslâm, bir iyilikler ve iyiler dünyasıdır. İslâm’ı din edinenlerin müşterek hedefleri, dünyaya iyi insanlar armağan etmektir. Çünkü iyi bir dünya iyi insanlarla kurulur.
İslâm iyiliklerin yekûn ifadesidir. Aklını imanın nurlarıyla aydınlatan insan, istikbalin efendisidir. Çünkü İslâm’ın maksadı; insanın ta kendisidir.
Hayırla anılmak için, hayırlı işler yapmak gerekir. İyilere ulaşmak için iyi yolda ilerlemek gerekir. Çünkü iyiler hep iyilik yolunda olurlar.
“Rabbimiz! Biz, ‘Rabbinize iman edin’ diye imana çağıran bir davetçi işittik, hemen iman ettik. Rabbimiz! Günahlarımızı bağışla. Kötülüklerimizi ört. Canımızı iyilerle beraber al.” (Âl-i İmran Sûresi/ 193)
Ehl-i iman olanlar; hayatta kötülüklerini durdurmaya güçleri yetmediği kimselere o esnada beddua etmek yerine kendilerini Allah’a havale ederler, Allah’a emanet ettiklerine de dua ederler. İnsanlar tıpkı zaman gibidirler. Bu dünyadan sadece gelip geçerler ve bir daha asla geri gelmezler. Kimini umursamaz unutursun, kimini da asla unutmazsın. Zalim ölse de zulümleri unutulmaz. Zulüm ile payidar olmaya kalkışan sadece ütopyaya sevdalanmış birkaç utanmaz.
Biz Müslümanlar emri dağdan değil, almışız Hak’tan. Korkumuz yok Hakk’a başkaldırmış halktan!
Dağ dağa kavuştu, insan insana yine hasret. Sevginin olmadığı yerde çoktan başlamış zelzele. Hazan vakti geldi mi, dönüşür her şey acı bir gazele. Sevgiyi kaybedenin Ahu zar içinde geçer her anı. Sevmenin, sevdirmenin, sevindirmenin olmadığı yerde susturulamaz bir gülün bağında yükselen bülbül figanı. Bülbül güle hasret solan güllerde. İnsanlığa hayır gelmez hain ellerde.
Allah’a karşı ilahlık iddiasında bulunanlar cirit atıyorlar cihanda. Nasıl mutlu son bulursun kibir gurur, kin ve nefret miras kalmış arkanda?
Müslüman cebindekine değil, kalbindeki imana baksa. Kendini Müslümanlardan saymasın uğruna savaştığı değerleri yoksa!
Rahatınız bozulmasın diye, İslâm’ın size armağan ettiği hangi doğrudan, hangi değerden vazgeçtiyseniz; işte o fiyata satıldınız demektir. Dava insanı denizin olmadığı yerde umut adına martı olmalı, tufanın kopmasının mukadder olduğu tuğyan toğrağında Nuh’un gemisindeki yerini bulmalı!
Hased ateşiyle salih amellerini yakma. Dua edenlerin varsa beddua eden hainlerden korkma. “Ayağın taşa takıldığında “Allah kahretsin” bile deme, dua et ki; taşa takılan bir ayağın var.” Din kardeşine beddua eden Müslümandan razı olur ağyar. Onun üstüne yıkılacak dayandığı duvar.
Zirveler zırvalarla yıkılmaz. Şefkat anaları, rahmet adamları “Gittiğin bütün yollar iyi insanlara çıksın” diye sana dua etmişlerse, sakın hainlerin tuzaklarına aldırma. Mü’min-i mert ol namerdi bile kandırma. Kaçınmayı bileceksin kullara kulluk eden kuldan. Elini geri çekmeyeceksin elini sana uzatan yoksuldan.
Sevilen sevenin kıymetini bilseydi; dünya cennet olurdu. Dahası kin ile nefret denizi donar dururdu. Dünya denilen imtihan meydanında kimini gurbet, kimini de hasret bitirdi. Aramalar yanlış adreste yapılıyor insanlığa mutluluk kanununu bir tek İslâm getirdi.
İnsanın acısı insanda çıkıyor. Hatır gönül bilmeyen hanelerle birlikte gönül de yakıyor. Umutsuz olmaya gerek yok. Bugün güneş battıysa yarın güneş doğacak. İyilikler er veya geç kötülükleri boğacak!
Anaların bereket dualarını hiçe saydığımız günden bu yana karanlık gecelerimiz nurlu sabahlarımızı çaldı. Mutluluk ümidimiz hep vuslata kaldı. Dua eden ve dua alanlardansan sakın sarma dikenlere gönül sancını. İmanın imkânındır asla indirme başından ümit tacını.
Kötülerin kafilesine ulaşmak için yola çıkan başkasını değil, kendini yakar. Yağmurun en şiddetlisi en kara bulutlardan çıkar. İyilikleri kuşanarak yola çıkan iyilere doğru sel olup akar. İyilik kalbte nur, hayatta huzurdur. İyilik, insanları birbirine bağlayan altın zincir. İyilikten feragat edene ahirette bulunmaz ecir. Kalpleri imansız, dilleri duasız, minareleri ezansız memleketin ölümü tamamdır. Silahımız dua, zırhımız imandır. Dostumuz alnı secdeye gelen her Müslümandır.
İyilikler dünyası pahalı mülktür, kötü insanlarla bulunmaz. Bu dünyada iyiliklerle iktidar ve muktedir olup iyilerle birlikte ötelere doğru yürüyen insanların sayıları az. “Bir ömür boyu haram olacaksa aşım; şimdiden haramzadelerin düzeni ortadan kalksın diye feda olsun benim başım” demiyorsan nasıl yolun iyi insanlara çıksın. Yolu iyi insanlara çıkanlar, iyi yoldan çıkmayanlardır. İyi yol; Allah’ın yoludur, mü’minlerin yoludur. İyi insanların yolu ahirette cennete varır, iyi insanlar cennette durur. Esasen iyi insanlar nereye giderlerse orası cennet olur. Çünkü tarihin şehadetiyle sabittir ki; iyi insanlar bulundukları yere anlam katarlar. Kötülükleri kökünden söküp atarlar.
