Cehaletin zaferi

“Oku” emri almış bir ümmetin cehalete âşık olmasına hayret. İşte budur dünyada varsa hürriyet içinde bir esaret. Suretin ne kadar güzel olursa olsun, şuna inan; iman ve ilme dayanmıyorsa yıkılır hayat binan!

Ümmet-i Muhammed’in bağrından çıkmış şiddete bulaşmış ve kötü yola düşmüş olana deriz ki; ilme rağmen hayat yolunda cehaleti katık yaptın. Devr-i Cahiliyye’de helvadan yapılan putlar gibi şehvetten, şöhretten, şiddetten, kanun ve yasalardan putlar yaptın sonra da onlara taptın. 

Cehalet; masum insanı câni, nefsine uyanı zâni yapar. Cehalet zalimin elinde kandır, ilim mazlumları zalimlerden koruyan bir kalkandır. “Ben neymişim” diyen cahil, her şeyi bilir. Bir cümle içinde üç fetvâ verir.

Hilafetin ilgasından bu yana ilim’i bilgi’yi hep rafa atan, şeker’i şap’a, sap’ı saman’a katan, hayatta her şeyi ben bilirim diye sağa sola hava atan emperyalistlerin sevdalılarına yenik düştük. Şunu bilelim ki; emperyalistlere sığınarak ve onlardan ilham alarak söylenen her söz, bir esaret aşkı, bir kölelik ibrazıdır. Zamanımızın şahidleri olarak şunu söylemek mecburiyetindeyiz. Türkiye Cumhuriyeti’nin vatandaşı olan insanların doğuştan mezun oldukları dört fakülte vardır. 1- İlahiyat Fakültesi 2- Tıp Fakültesi 3- Siyasal Bilimler Fakültesi 4- Mimarlık Fakültesi. İşte buna cehaletin zaferi derler!

Din, ümmet derdi bitiyor; herkesin cehaleti kendisine yetiyor. Rabbimizin uyarısı şudur: “Herkes kendi yapıp ettiğinin hesabından kendisi sorumlu olacaktır.” (Tur sûresi /21) Bir yerde cehaletin zaferi yaşanıyorsa, kaht-ü rical devri gelmiş demektir. Kaht-ü rical devri, adam kıtlığının yaşandığı bir devirdir. İmam Abdullah b. Mubarek (rh.a) şöyle demiştir; “Vallahi, hiçbir şey beni yormadı, Allah için bir kardeş bulamayışımın beni yorduğu kadar.” (İbnu’l-Cevzi, Sıfatu’s Safve,326)

Ferdi, aileyi, cemiyet ve devleti cehaletle idare etmeye karar vermiş Ebu Cehil torunu. Cehaletten vazgeçmezse hem kendisinin ve hem de memleketin getirir sonunu. Cehalete rıza gösteren memleket, emperyalistin kurbanlık koyunu. İman, ilim ve salih amelden başkası bozamaz bu kirli oyunu!

Cehaleti kıble edinen kendi eliyle kendini cehenneme atar. Camide doğar, kilisede puta tapar. Her kuş cinsiyle uçar derdi atalar. Ehl-i irfan der ki:  “Oku, ilim öğren ey genç cehalet ârdır. Bu âra razı olan ancak himârdır!” Bir köyde adamın birini köylüler “eşek” diye çağırıyorlarmış. Adam bundan incinmiyor da hanımı çok inciniyormuş. Bir ziyafet verip köylülere yalvarmış; “Ne olur kocamın ismini güzel bir isimle değiştirin” demiş. Köylüler kabul edip kocanı bize gönder demişler. Kocası gidince hep birlikte ismini “sıpa” diye değiştirmişler. Adam sevinçle eve gelmiş “hanım, hanım, ismimi değiştirdiler” demiş. Kadın ismini ne koydular. Adam “bundan böyle ismim sıpa” demiş. Hanımı “eyvah” deyip ağlamaya başlamış. Adam “hanım, ne ağlıyorsun, ismim değişti. Ne güzel..” demiş. Hanımı, “akılsız, sıpa büyür bir sene sonra o da eşek olur. Yine ismin eşek kalır!..” demiş. Cehaletin zaferinin yaşandığı ülkemizde politik gelişmelerin ve değişimlerin durumu bundan ibarettir.

Cahil olmak bir dert, cahil olandan haberdar olmamak başka bir derttir. Ulemadan İbn-i Âbidin (rh.a.) der ki: “Devrinin insanını tanımayan cahildir.” (İbn Âbidin, Reddü’l-muhtâr, XVI, Sh: 273) Müslüman olmak ve Müslüman kalmak istiyorsan, kendi devrinden cahil kalmayacaksın. Cahiliyye devrini devirenlerden olacaksın. Ehl-i irfandan biri der ki: ”Kıymetin ilmin kadardır, ilmin arttır ey aziz. Ger dilersen halk içinde arta kadr ü kıymetin. Âdeminin ziyneti ilm-i hünerdir, doğru bil. Muhterem olmak dilersen, ilme sarfet himmetin.”

Cehalet ilim ile mahkûm edilir. Cehaleti ilim ile yenmek istiyorsanız; “Kimseden daha iyi olmadığınızı anlayacak kadar mütevazı, herkesten farklı olduğunuzu kavrayacak kadar bilge olun.” Cehalet cehenneme giden bir yoldur. Bu yolda yürümeye kararlı olan Ebu Cehil’lik davasında karanlık bir koldur.

İslâm’sız; imansız, ilimsiz, amelsiz hayat Ebu Cehil’den miras kalan bir ilkedir. Müslümanların coğrafyasında cehaletin zaferi kıyamet şiddetin bir tehlikedir. Ehl-i iman için ilim anavatan, cehalet yabancı. Ehl-i iman için cehalete razı olmak ölümden de acı. Said Nursî (rh.a.) der ki: “Bizim düşmanımız cehâlet, zaruret, ihtilâftır. Bu üç düşmana karşı; san’at, mârifet, ittifak silahıyla cihad edeceğiz.” (Divan-ı Harb-i Örfî, Sh: 15) 

İlmin geriye çekildiği mekânlarda cehalet sultan olur. Vadi ilimden hali olunca, cani vali olur. Cahilin mürşidi paradır. Cehalet, imanı kanatan yaradır. Bir toplumda temiz giyinmek, düzgün konuşmak, kibar olmak, bilmeden amelde bulunmamak bir aşağılama sebebi sayılıyorsa, o toplum cehalete yenik düşmüş demektir.