Kırkbeş yıldır bitmeyen acı
Kırkbeş yıldır bitmeyen acı
HÜSEYİN ÖZTÜRK
“1908’den beri bütün Türk aydınlar, memleketi batırmışlardır ve bütün aydınlar Türk olduklarından utanmaktadırlar. Millet, entelijansiyasıyla (aydınlar topluluğuyla) millettir. Kendisinden utanan entelijansiya ne getirebilir?
Müslüman değildir, Türk değildir, Anadolu’yla hiçbir münasebeti yoktur”. Cemil Meriç/Sosyoloji notları ve konferanslarından)
12 Eylül 1980 darbesinin üzerinden 45 yıl geçti. 1968’den başlayan sol terör, 70’li yıllarda daha da azgınlaştı ve ABD’nin “Tamam” demesiyle, Kenan Evren adlı kişi başkanlığında darbe yapıldı.
O yıllarda da bugün de iki tür solcu vardır ülkemizde. Birincisi “kent soylu solcular ki”,
80 darbesi ve sonrasında, zihinleri Batıya açık, Türkiye’ye kapalı sözde “aydın” geçinen bu güruhtan hiç kimseye bir şey olmamış, darbecilerin safına geçivermişlerdir.
İkinci cins solcular da garibim “köy soylu solculardır”. Kent soyluların ırgatları yani. Seksen öncesi de seksen sonrası hep bunlar ölmüş ve öldürülmüştür.
Bugün bile CHP’nin yolsuzlukların üstünü örtmek için düzenledikleri toplantılara katılanlara bakın, hepsinin “köy soylu destekçiler” olduğu görülür. Haklarında yolsuzluk iddiası olanlarla, onları destekleyen partililerin çocukları nerede? Neden alanda değiller?
Yani 1908’den bu tarafa kent soylu sol kesim, hep köy soylu kesimi aparat olarak kullanmış, nice aileler dağılmış nice masum anne ve babaların yürekleri yanmıştır.
Peki, bunlarla çatışan Ülkücüler nedir? O yılların MTTB’li bir şahidi olarak, Ülkücülerin de Akıncıların da MTTB gençliğinin de derdi belliydi. Vatanlarını korumak, böldürmemek; Rusya, Çin ve ABD’ye yem olmamaktı.
Çünkü Ülkücülerin, Akıncıların, MTTB gençliğinin bu topraklardan başka gidecek yerleri yoktu, olmayacak da. Dikkat edilirse yıllardır istiklalimizi bu nesiller korumaktadır.
•
12 Eylül’e dair araştırma yapan herkes şunu fark edecektir. Nedense her devirde ve her şartta tuzu kuru kesimler kazanmış, memlekette olup bitenlerden zerre etkilenmemişlerdir.
Mesela aşağıda 12 Eylül’ün bilançosuna bakalım. Bu rakamların içerisinde hiç kent soylu solcu yahut bunlara yamanan tuzu kurulara rastlayamazsınız. Buyurun!
12 Eylül 1980 darbesi sürecinde, 650 bin kişi gözaltına alındı, açılan 210 bin davada 230 bin kişi yargılandı, 7 binden fazla kişi için idam cezası istendi. 517 kişi ölüm cezasına çarptırıldı, 50 kişi darağacına gönderildi.
14 bin kişi Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlığından çıkarıldı, 30 bin kişi ise “sakıncalı” olduğu iddiasıyla işinden edildi.
Evren ve diğer darbeciler, darbe anayasasına dâhil ettikleri “geçici 15. Madde” ile ömür boyu dokunulmazlık hakkı kazanarak olası bir yargılanmaya karşı önlem aldı.
Ancak “Milli Güvenlik Konseyi üyelerinin yargılanamayacağına” dair geçici 15. Madde, Cumhurbaşkanımız Erdoğan’ın liderliğinde, 12 Eylül 2010’daki referandumla anayasadan çıkarıldı. Böylece darbecilerin yargılanmasının önü açıldı.
Eğer referandumda “hayır” oyu verenleri hatırlarsanız mesele daha iyi anlaşılmış olur.
•
Ezcümle Cemil Meriç’ten
“Vatan haininden aydın olmaz. Vatanlarını ‘yaşanmaz bulanlar’, vatanlarını ‘yaşanmaz’laştıranlardır”.