Acıyı Bal Eylemek
Acıyı Bal Eylemek
HÜSEYİN ÖZTÜRK
Yüce dağlar olmasaydı/Laleleri solmasaydı/Ölüm Allah’ın emri de/Şu ayrılık olmasaydı. Anonim.
Bu hafta tanıtacağımız eserin adı, adeta yukarıdaki türkünün ilk dörtlüğünü, muhtevası da; “Gurbet o kadar acı ki, ne varsa içimde” şarkı sözünü yazdırmış gibi.
Bizim vatanımız acılı topraklardır. Yüzyıllar içerisinde gönül coğrafyalarımızdan savaşlar sebebiyle yapılan göçlerin dışında, kıtlık ve yine savaşlar sebebiyle yapılan iç göçler, memleketimizin her yerinde acıyla yoğrulmuştur ve nice anlatılmamış hikâyeler vardır.
“Acıyı Bal Eylemek” isimli eser, Timaş Yayınlarından çıkmış. Ömrü göçlerle geçmiş, göçlerle büyümüş ve yetişmiş ünlü tarihçimiz Prof. Dr. Kemal H. Karpat ile kardeşi Cemal Karpat’ın, değişik tarihlerdeki aile göçleri ve yaşadıklarından oluşmakta.
Hatıratlar tarihlerin bel kemiğini oluşturur ve tarihler, hatıratların omzunda yazılır. Tarih ve insan münasebetlerinin lokomotifi hatıratlardır.
Tarihimize, devletimize, milletimize hizmeti geçmiş ve mümin milletimiz tarafından; “namuslu, insaflı, şerefli” bilinen insanlarımızın hatıratlarını yazmaları elzemdir.
……………….
Doğru sözlü, doğru duruşlu, inandığını ve bildiğini direkt söyleyen tarihçimiz Kemal Karpat’ın hayatı, acı gerçekler ışığında yaşanmış ve acıyı bal etmiş başarı hakikatleriyle dolu.
Hatıratı okuduğunuzda; “Hayır böyle şey olmaz, inanılır gibi değil” diyebileceğiniz çok hadise var. Bırakın göç insanlarını, yerleşik olanların bile katlanamayacağı olaylar.
Kemal Karpat ve ailesi, Komünizm döneminde Romanya’nın Dobruca bölgesinden yahut Sarı Saltuk Diyarı Karpat Dağlarından, belli tarihlerde inanılması güç zorluklarla Türkiye göç eden soydaşlarımızdan. Kitabın sayfalarına dönelim.
“Kardeşim Cemal ve bir dereceye kadar ben, baba evinde varlıklı, mutlu bir ailenin çocukları olarak geçirdiğimiz güzel çocukluk yıllarından sonra rejim değişikliği ve yabancı bir ülkede Türk azınlığın bir parçası olarak çok ağır ve acı günler geçirdik.
Ben Romanya’dan ayrılarak Türkiye’ye gelmekle rejim değişikliğinin getirdiği acıları, ailemin ve maddi varlığımızın dağılmasıyla tattım.
Romanya’da eskiden 500 yıl Osmanlı toprağı olan Dobruca’da kalan kardeşim Cemal ise babadan kalma evimizin elinden alınması ve annemizin sokağa atılması ile acıları birden bire köküne kadar tattı.
…. Balkanlarda kurulan devletler, homojen toplumlar oluşturmak için kendi milletleri dışında kalan toplulukları göçe zorladılar. Osmanlı Devletinin çekildiği Balkanlar’da ve başka topraklardaki Türklerin sığınağı Anadolu toprakları oldu. Acının, kederin ve gözyaşının yoğurduğu bu insanlar, yeni bir hayat kurma mücadelesi verdiler”.
………………….
Ezcümle:
“İnsanın kendi milli yurdunda yaşaması, insana acıyı bal eder”. Kemal H. Karpat.
Kemal hocanın bu tespiti, hayatında; baskı-şiddet-göç-yokluk-terör gibi gayri insani şeyleri yaşamadan ve yaşadığı ülkenin nasıl bir vatan coğrafyası olduğunu bilmeden, sadece midesiyle cüzdanını doldurup boşaltan tüketim kadavralarına ve çıkarları uğruna vatanına ihanet edenlere kapak olsun.
Kitap hakkında: Timaş Yayınları; 0212-511 24 24 [email protected]