Çoban milletvekilinin kızını kaçırdı!

ÇOBAN MİLLETVEKİLİNİN KIZINI KAÇIRMIŞ! BEN DE TÜRKİYE'DE OLDU SANDIM! Sabah sabah haber başlıklarına göz gezdirirken bir başlık çıktı karşıma: “Çoban milletvekilinin kızını kaçırdı!” Bir an durdum. Dedim ki kendi kendime, hayırdır, memlekette yine ne oluyor? Milletvekili, çoban, kaçırılan kız… Bizim memleketin haberlerine o kadar alışmışız ki insanın aklına ilk gelen yer Türkiye oluyor. Haberi okumadan neredeyse olayın yaşandığı ilçeyi araştırmaya başlayacaktım! Meğer olay Brezilya'daymış. Goiás eyaletinin Rio Verde kırsalında, bir milletvekilinin 22 yaşındaki kızı, babasının çiftliğinde çalışan 25 yaşındaki çobanla ortadan kaybolmuş. İlk bakışta insanın aklına bir suç geliyor. Milletvekilinin nüfuzu devreye girmiş, güvenlik güçleri alarma geçmiş, çoban aranıyor, ortalık ayağa kalkmış. Milletvekili de olayı fidyecilik ve terör eylemi olarak değerlendirmiş. Ama işin rengi başka çıkmış. Genç kız, çoban tarafından zorla kaçırılmadığını, birbirlerini sevdiklerini ve babasının bu ilişkiye karşı çıktığını söylemiş. Yani ortada bir fidye meselesinden ziyade, aileye karşı kazanılmış bir aşk mücadelesi varmış. Şimdi düşünün, milletvekilinin kızıyla çobanın aşkı! Babanın hesabı başka, kızın gönlü başka, çobanın da gönlüne söz geçmiyor. Milletvekili belki kızını başka bir siyasetçinin oğluna yakıştırmış, kız ise siyasetin protokolünü değil, çiftliğin çobanını tercih etmiş! Brezilya'da aşkın önüne makam, mevki, servet geçememiş anlaşılan. Çoban da herhalde hayatında ilk defa sürüsünden bir koyun eksilmeden çiftlikten ayrılmış ama yanında milletvekilinin kızını götürmüş! Şimdi bizim memlekette bu haberin başlığını görenlerin de benim gibi bir an duraksadığına eminim. Çünkü bizde milletvekili, çiftlik, çoban ve aile meseleleri bir araya gelince insanın hayal gücü ister istemez çalışmaya başlıyor. Üstelik bu olay bize güzel bir gerçeği de hatırlatıyor: Paranın, makamın, unvanın satın alamadığı şeyler var. İnsan gönlünü bir yerlere kaptırdı mı bazen bütün hesap kitap boşa çıkabiliyor. Tabii işin şakası bir yana, 22 yaşındaki genç bir insanın kendi hayatına ilişkin karar verme hakkı vardır. Ailelerin çocuklarının mutluluğunu kendi makam, mevki ve sosyal çevre hesaplarının önüne koyması gerekir. Benim bu haberden çıkardığım sonuç şu: Milletvekili olmak başka, gönül işlerine vekâlet etmek başka! Brezilyalı milletvekiline de buradan küçük bir tavsiye: Sayın vekilim, kızınızın gönlü çobandaysa boşuna meclis araştırması açtırmayın. Bu işin komisyonu da yok, gensorusu da yok. Gönül meselesinde çoğunluk her zaman kalbin tarafında! Ben ise haberi okuyunca rahatladım. Meğer bizim memlekette olmamış! Ama yine de insanın aklına şu soru takılmıyor değil: Acaba çoban, milletvekilinin kızını kaçırdıktan sonra çiftliğin hayvanlarına kim bakacak?