Git başımdan bahar, başka işlerim var!

Siyasi atışmalar, gereksiz tartışmalar, dayatmalar, tutuklamalar, sorgulamalar, atanamayanlar, ekonomik sıkıntılar, trafik karmaşası, televizyon dizileri, evlenme programları, kadın ölümleri, çocuk istismarları, terör, savaş, şiddet arasında ömrümüz geçip gidiyor…

Cemreler düşüyor, kışın yüreği çatlıyor, içinden bahar filizleniyor, toprak hayat kokmaya başlıyor; kimsenin umurunda değil…

İzninizle bugün, karmakarışık siyasi gündemi reddedip, hayatın gündemine kaçıyorum.

Kafama önce Hicaz makamında bir Melâhat Pars şarkısı takıyorum…

“Ben gamlı hazan sense bahar, dinle de vazgeç,

Sen kendine kendin gibi bir taze bahar seç…

Olmaz meleğim böyle bir aşk bende vakit geç,

Sen kendine kendin gibi bir taze bahar seç.”

Ardından rast makamında bir Dramalı Hasan bestesi:

“Baharın gülleri açtı/ Yine mahzundur bu gönlüm,

Etrafa neşeler saçtı/ Beyhude geçti bu ömrüm.”

Bir elimizde bol köpüklü Türk kahvesi, bir elimizde bahar dinginliğinde demlenen hayatın emzirdiği Yahya Kemal Beyatlı’nın şiir kitabı, dilimizde, artık yazılamayan o meşhur “Erenköy’de Bahar” şiiri:

“Cânan aramızda bir adındı,

Şîrin gibi hüsn ü âna unvan,

Bir sahile hem şerefti hem şan,

Çok kerre hayâlimizde cânan;

Bir şi’ri hatırlatan kadındı.

Doğmuştu içimde tâ derinden,
Yıldızları mâvi bir semânın;
Hazzıyla harâb idim edânın,
Hâlâ mütehayyilim sadânın;
Gönlümde kalan akislerinden.

Mevsim iyi, kâinât iyiydi;
Yıldızlar o yanda, biz bu yanda,
Hulyâ gibi hoş geçen zamanda,
Sandım ki güzelliğin cihanda;
Bir saltanatın güzelliğiydi.

İstanbul’un öyledir bahârı;
Bir aşk oluverdi âşinâlık…
Aylarca hayâl içinde kaldık;
Zannımca Erenköyü’nde artık,
Görmez felek öyle bir bahârı.”

Yahya Kemal’ın ardından, Ziya Osman Saba’nın “Baharı Beklerken” isimli şiiri çok iyi gider:

“O günü görmek için sade bekleyeceğiz,
Göreceğiz bir sabah yeşil tomurcukları.
Hazırlanıyor gibi, gökyüzü, ufuk, deniz,
Bir sabah dökülecek baharların baharı.

Bu bahar yalnız mesut günler taşımaktadır,
Baş başa kalacağız kenarında bir suyun,
Göz alabildiğine yeşil uzanan çayır,
Bir saadet içinde sessiz otlayan koyun.

Bu bahar güleceğiz en içten bir sevinçle,
Bir melek ordan bize uzatacak elini…
Beni bırakma kalbim, kalbim sen bana söyle,
Ümitlerin en güzelini!..”

Biraz gülümseyin ve bahara “merhaba” deyin: “Merhaba bahar, merhaba umut!”