Başarılı ve mutlu olmak şart mıdır?
“Acaba nasıl mutlu olabilirim?” diye kafa patlatıyoruz...
“Nasıl başarılı olabilirim?” diye soruyoruz...
“Nasıl insan olabilirim?” diye soran var mı peki?
Doğru düzgün “insan” olmadan mutlu ve başarılı olabilir misiniz?
Olsanız işe yarar?
¥
Kel Akbaba kemik iliği yemek için saatlerce çabalar: Bulduğu kemiği gagasına alıp yükseklere çıkar. YÜkseklerden kayalara bırakır, kırılmadıysa ne âlâ, pek sevdiği kemik iliğini âfiyetle yer; ama bir de kırılmadıysa tekrar aynı yüksekliğe uçar, tekrar bırakır...
Kemik kırılana kadar bıkmadan, usanmadan bu işlemi tekrarlar.Sonunda başarır, ziyafete konar.
Kel Akbaba başarılıdır, ama bunu hiç önemsemez.
¥
Su kertenkelesi denen bir tür kertenkele, en kabiliyetli insanın bile başaramayacağı bir işi başarıp su üzerinde rahatça yürür...
Bunun için saniyede 20 adım atar. Ayakları suya değdiği anda, her parmağı iyice kasılarak ayağın yüzey alanının artmasını ve suyu kolayca itmesini sağlar.
Böylece ayaklar, vücudun ağırlığını rahatlıkla dengeler.
Aynı zamanda oluşan hava baloncukları su üstünde daha rahat yürümesini temin eder.
Aynı işlemi insanın gerçekleştirebilmesi için saniyede 30 m. koşması ve azami kas esnemesinin 15 katı bir esneme yapması gerekir ki, bu imkânsızdır.
Bu konuda kertenkele insandan daha başarılıdır. Yani insanın başarılarıyla övünmesine gerek yoktur.
¥
Hiçbir insan bal yapamaz,ama işçi arılar kolayca yapar. Bir gram bal üretebilmek için tamı tamına yedi bin uçuş gerçekleştirirler.
¥
Timur’a nasıl başardığını sormuşlar: “Bir karınca sayesinde” demiş. “Savaşı kaybetmiş, canımı kurtarmak için bir harabeye sığınmıştım. Küçücük bir karınca, kendisinden birkaç misli büyük bir buğday tanesini taşımaya çalışıyordu. Dik bir yokuşa dayanınca dane yuvarlanıyordu. Karınca dönüp tekrar alıyor ve aynı işlemi tekrarlıyordu. Belki elli kez tekrarladı. Ama sonunda dane ile birlikte tepeciği aşıp maksadına ulaştı.
“Hah dedim, vazgeçmemek lâzım. Dirildim, tazelendim ve yeni bir enerji ile tekrar savaşa dönüp bu kez kazandım.”
Hayvanlar âleminden alacak çok ders var: Hayvanlardan farkımız başarılarımız değil, insanlığımızdır!
En büyük mutluluk ve başarı da insan olmaktır!
¥
Makam-mevki, gelir gider...
Para-pul, gelir gider...
Servet-şöhret, gelir gider.
Hattâ bugünün başarısı yarının başarısızlığı, bugünün mutluluğu yarının mutsuzluğu olabilir.
Bediüzzaman’ın, “Ahirette seni kurtaracak bir eserin olmadığı takdirde, fâni dünyada bıraktığın eserlere de kıymet verme” demesi, bu olmalı.
Ebedi başarı, sonsuz mutluluk reçetesi...
¥
Bazılarına göre zaten “dünyada mutluluk yoktur; öyle zannedilen şey, canı sıkılan insanın uydurduğu bir kavramdır...”
Bu görüşe göre, bizler “yok”u arayan zavallılarmışız!..
“Yok”u ararken, hayatı unutup kendimizi helâk ediyor muşuz.
Siz ne dersiniz, bilemem.
