Bu da geçer ya Hu!
Bu da geçer ya Hu!
Sefa Saygılı
Orijinal hattıyla tablosu birçoğumuzun evini ve işyerini süsleyen bu hikmetli söz gerçekten ibretli ve faydalı bir tavsiyedir. Her türlü dünyalık sıkıntı ve meşakkatin, aynı zamanda zevk ve sefanın geçici olduğuna işaret eder. İyi veya kötü, keyif veya acı, beğenilmek veya dışlanmak, başarı veya hata, şöhret veya faciaya maruz kalmak... Kısacası her halin gelip geçiciliğini bizlere hatırlatır.
Dünyada her şeyin bir başlangıcı ve bir sonu vardır; öyle olması da gerekir.
Evet, dünya fanidir. Geçici zevklere, makamlara bel bağlamamalıdır. Ama dünya meşakkatlerinin de geçici olduğunu bilmek lazımdır.
Her türlü ağır ıstıraplar, ciddi acılar, felaketler devamlı değildir. Nasıl başlangıçları varsa, sonları da öyle mevcuttur. Eninde sonunda bunlar bitecekler, dert etmeye değmezler.
Keyifliyken bu duygunun hiç sona ermemesini, ıstırabımız varken hemen bitmesini isteriz. Ama çoğu zaman böyle olmayabilir. Fakat er geç ikisi de sona erecektir.
Bazen şahsımızı, ailemizi, çevremizi veya memleketimizi kara bulutlar sarar. Herkes gergindir, sıkıntılıdır. Sanki çıkış yolu yok gibidir. Böyle zamanlarda “Bu da geçer ya Hu!” demek gönlümüze su serper, içimizi ferahlatır. Hakikat de böyledir zaten. Her yokuşun bir inişi, her gecenin bir sabahı vardır.
Şimdiye kadar sayısız insan ve toplum, inanç sahipleri ve iman ehli en ağır imtihanlara maruz kaldılar, işkence ve ezalara tahammül ettiler. Hepsinin sıkıntısı geçti, cefaların verdiği tecrübe ve olgunluklar onlara kaldı. Hele bugünlerde insaflı ve merhametli insanları üzen o kadar çok felaketlerle karşı karşıyayız ki adeta insanlığın bittiği dönemi yaşıyoruz. Siyonistlerin yaptığı zulümler dayanılacak gibi değil.
Dünyevi zevk ve sefalara dalanlar da bunu sürdüremediler. Bir süre sonra ıstırap ve cefalara maruz kaldılar.
Bazen hayatımızdaki en parlak ışığımız bir anda sönüp bizi karanlıkta bırakabilir bazen de zifiri karanlığın içinden bir güneş doğup hayatımızı yeniden aydınlatabilir. Yaşadığımız her şey gelip geçicidir ve cümlenin sonuna eklenen “Ya Hu (Ya Allah)” kelimeleri ile kastedildiği gibi her şey Allah’tan gelir. Ne mutluluğumuzda rahatlayıp kontrolü elden bırakmalıyız ne de mutsuzluğumuzda umutsuzluğa kapılıp isyan etmeliyiz. İçinde bulunduğumuz durum ne olursa olsun unutmayalım ki “Bu da geçer ya Hu!..”
Evet, her türlü zevk ve meşakkat geçicidir. Hem sefa içindeyken, hem cefa çekerken “Bu da geçer ya Hu!” demeyi unutmayalım...
Böylelikle daha olgun davranmış olur, olumsuzluklardan daha az etkilenir, dünyaya daha kuşbakışı nazar eder ve ölümsüz gerçeklere daha candan bağlanırız.
ÜLKEMİZİN SUÇ TABLOSU
Maalesef suç işlemede ülkemizin karnesi hiç iyi değildir. Sadece mafya tipi olaylar bile suç işlemede facia boyutlarındayken neredeyse her konuda suç patlamaları yaşanmaktadır.
Hırsızlıkta, sahtekârlıkta, dolandırıcılıkta, soygunda, her türlü yüz kızartıcı suçta, uyuşturucu imalatında ve satışında, kadın ticaretinde, bozuk ve hileli gıda satışında maalesef dehşetli artış söz konusudur. Hortumculuk, ihalelere fesat karıştırmak, rantçılık, rüşvet, artan kara servetler, vurgun ve soygunlar artmıştır.
Medya abartıyor diyenler olacak. Ancak görünen o ki aksine medya bu tip haberleri yazmaya yetişememektedir bile. Suç oranlarında Türkiye’nin kaçıncı sırada olduğu istatistiklerden de bu bellidir. Küresel Organize Suçlar Endeksi’ne göre; 2023’de Türkiye Avrupa’da lider, dünyada 14. sıradadır. Şu an adliyelerde 60 milyonun üzerinde açık dosya vardır, bunun sadece 20 milyonu ise 2023 yılına aittir.
Şehirlerin en büyük binaları artık hastaneler ve dev adliyelerdir. Ancak bu adliye binalarındaki savcılar ve hâkimler ordusu davalara yetişmekte zorlanmaktadır.
Bu yüzden cezaevleri dolup taşmakta, yenilerin yapılmasına ve örtülü af yasalarıyla cezaevinde yatanların sayısı eritilmeye çalışılsa da yine yeni mahkûmlara yer açılamamaktadır. Hatta bir ranzada iki veya üç mahkûmun sırayla yattığı bile olmaktadır.
Peki, bu feci gidişatın sebebi nedir? Neden halkın neredeyse yarısı birbiri ile nizalı yani çekişme, bozuşma ve kavga içindedir.
Eskiden okullarda, “Öğrenim arttıkça cezaevleri boşalır. Okumuşların suç oranı düşüktür” şeklinde tekerlemeler öğretilirdi. Ancak görüyoruz ki okulların artması ve üniversite bitirenlerin sayısının çoğalması da suçlu miktarını düşürmemektedir.
Ak Parti hükümeti suç işlemeyi azaltacak bazı hayırlı adımlar atacak olsa hemen; ‘özel hayata müdahale’, ‘bu devirde olur mu?’ gibi vaveylalar koparılmakta ve engellenmektedir.
Suçtaki bu patlamanın üzerinde durulmalı ve önleyici tedbirler alınmalıdır. Bu konuda hepimize ancak özellikle devletimize, medyaya ve sivil toplum kuruluşlarına görevler düşmektedir.
