Bazı AK Partililerin “din”i de mi Kemalizm yoksa?
Her yıl olduğu gibi bu 10 Kasım’da da Mustafa Kemal’le ilgili çok ilginç paylaşım ve yaklaşımlara tanık olduk.
Karşılaştığımız tuhaflıkları etraflıca aktarmak için biraz beklemek icab ettiğinden de işbu yazımızı 10 Kasım’ın üzerinden bir hafta geçtikten sonra ancak kaleme alabildik.
•
Malum, içinde bulunduğumuz dönemde Kemalizm oldukça revaçta. Dahası, toplumun hiç de azımsanmayacak bir kesimi Kemalizm’i “din” gibi görüyor ne yazık ki.
Geride bıraktığımız 10 Kasım’da da müşahede ettik bu yalın gerçeği.
Gördünüz, Bursa’nın İznik ilçesindeki Elbeyli İlköğretim Okulu’nda çocuklar Mustafa Kemal Atatürk’ün portresine secde ettirildi. Gaziantep’teki Mehmet Ali Eruslu İlkokulu’ndaki anma etkinliklerinde de “6 ok”u temsil eden 6 çocuğa, elinde Atatürk posteri tutan bir çocuğun etrafında secde eder şekilde poz verdirildi.
Belli bir kesim, bu olayları sanki münferit olaylarmış gibi lanse etmeye çalışsa da biliyoruz ki işin aslı hiç de öyle değil.
Gerçek şu ki, Türkiye’de Atatürk’ü ilah gibi kabul edip ona tapanlar var.
Söyleyin, evlenme tarihi olarak 30 Ağustos’u seçip gelinliğiyle Anıtkabir’e giden, burada mozoleye alnını koyup “ibadet(!)” edenleri görmedik mi yakın geçmişte?
10 Kasım törenleri öylesine abartıldı ki, caddelerden, sokaklardan ve okullardan uçaklara dahi taşındı. Ötesi yok, saat 9’u 5 geçe bir uçak pilotu, yolcuları ayağa kaldırarak saygı duruşunda bulundurdu bu memlekette.
•
Kemalizmin Türkiye’de bir “din” olarak telakki edildiğini biz söylemiyoruz.
Bunun altını dolduracak sayısız done var.
Örneğin, 1960’lı yıllara kadar Türk Dil Kurumu’nun “Türkçe Sözlük”ünde “Türk’ün dini” olarak tarif edilmiştir Kemalizm.
Mahut zevatın “Asr-ı Saadet(!)”i olan 20 ve 30’lı yıllarda bu “din(!)”e “Yeni Amentü” bile yazılmıştır.
Kimi “Biz sana tapıyoruz! Varsın, teksin, yaratansın! Sana bağlanmayanlar utansın!” demiştir Atatürk’e, kimi “ezan”ı “Atatürk ekber! Atatürk ekber!” diye okumuştur.
“Mevlid”i “Mustafa-yı ba-Kemal’e essalat!” diye çarpıtanları da unutmamak lazım.
•
Hadi Çankaya’yı Kabe, Atatürk portresini emanet-i mukaddes, Nutuk’u da kutsal kitap olarak görenlerin zihinleri iğdiş edilmiş diyelim.
Peki ya şimdilerde kimi İslamcılara ne oluyor sizce?
Onlar niye “Kemalizm dini”ne koşa koşa isim yazdırıyor bu aralar?
Kavgalı oldukları sistemle barışmak için takip ettikleri bir yol mudur bu, yoksa belli başlı “kazanımlarını” kaybetmemek maksadını mı ihtiva ediyor söz konusu tercihlerinin sebebi?
Ya da sahiden içten gelen bir duyguyla mı birden Kemalist oluverdiler?
AK Parti Muğla İl Gençlik Kolları’nın 10 Kasım münasebetiyle yayınladığı videoya baksanıza misal...
Allah aşkına, hangi aklın ürünüdür bu video?
Söylesenize, Atatürk’e atfen kullanılan “Görmesen de her an hisseder, hep çok seversin. Baktığın her yerde onu görürsün” ifadeleri nasıl bir tapınma halinin dışa vurumudur?
Bunlar konjonktür icabı terennüm edilen ifadeler midir, değil midir hiç bilmiyoruz. Ama eğer bir “gönüllülük” esası olmaksızın, yani bazı siyasi mülahazalarla yapılan hareketlerse bu tür hareketler, çok daha fena.
Bu durumda, tuz zaten kokmuş demektir.
Böyle bir tablo, olsa olsa CHP’nin “dindar geçinme” stratejisiyle paralellik arzeder ki, CHP’nin mezkur taktiği nasıl yerden yere vuruluyorsa, AK Parti’nin “Kemalist geçinme” taktiğinin de yerden yere vurulması gerekir.
•
Mevcut fotoğraf herhalde bize şunu gösteriyor: AK Parti iktidar, lakin hâlâ muktedir olamadı.
Özellikle de “kültürel iktidar” konusunda hemen hemen hiçbir mesafe alınamadığını üzülerek seyrediyoruz.
Okulların hali ortada...
Her ne kadar hepsiyle ilgili soruşturmalar başlatılsa da sûre isimlerinin birtakım hadsiz öğretmenler tarafından ayaklar altına alınması, Milli Eğitim’in bastığı ders kitaplarında Uygur alfabesi yerine İsrail alfabesinin kullanılması, Hristiyan bir öğretmene din dersi verdirtilmesi gibi skandallara henüz şahit olduk.
Öyle gözüküyor ki, “kültürel iktidar” ele geçirilmeden bazı hususlarda bir arpa boyu yol alınamayacak.
Maalesef durum bu.
