Affı bırak, idama ve yeniden yargılamaya bak!
MHP, uzun bir süredir devam eden tartışmaların ardından hazırladığı af teklifini hafta başında TBMM Başkanlığı’na sundu.
Aslında MHP’li yöneticiler düzenlemenin “af” olarak nitelendirilmesine karşı. Tekliflerinin bir “ceza indirimi” olduğunu söylüyorlar. Hatta “devlet indirimi” adı verilmesinin daha isabetli olacağını ifade ediyorlar.
Neyse, bu mevzuya girmeyelim. Çünkü bizim için önemli olan zarf değil, mazruf...
¥
Konuya dönecek olursak...
Efendim, kamuoyuna yansıyan bilgilere göre, MHP’nin önerisi, 19 Mayıs 2018 öncesinde işlenen suçları kapsıyor.
Cezalarda 5 yıl şartlı indirim öngören teklifte devlete karşı işlenen suçlar, terör, cinsel saldırı ve adam öldürme suçlarının kapsam dışı bırakıldığını görüyoruz.
7 maddelik öneride, istisna olarak sıralanan suçların dışındaki cürümlerle ilgili olarak hükümlülerin çekmeleri gereken toplam ceza süresinden bir defaya mahsus 5 yıl indirim yapılması, ceza kalmazsa hükümlünün salıverilmesi öngörülmüş. Hükümlünün birden fazla cezası bulunması halinde de, indirimin, çekilmesi gereken toplam cezadan bir defalığına düşülmesi düşünülmüş.
¥
Biliyorsunuz, Türkiye’de tutuklu hükümlü sayısı yaklaşık 253 bin. MHP’nin sunduğu kanun teklifinin kapsamına girmeyenler hariç tutulduğunda, cezaevindeki 162 bin kişinin bu düzenlemeden istifade edeceği gözüküyor.
Tabii ki bunlar işin teknik boyutları...
Mevzunun bir de sosyolojik, psikolojik ve politik yönleri var. Bizi ilgilendiren de işte bunlar.
Öncelikle şu tespiti peşin peşin yapalım:
Türkiye’de 1922’den 2000’e kadar geçen 78 yıl boyunca 2’si kısmî, 8’i genel olmak üzere tam 10 af çıkmış. MHP’nin şimdilerde “ceza indirimi” olarak tesmiye ettiği tipteki düzenlemeleri de işin içine katarsak, bu sayının daha da arttığını görürüz.
Aslında bu rakamlar, fotoğrafı gayet sarih bir biçimde ortaya koyuyor. İkide birde ilan edilen aflarla cezaevlerinin boşaltılması, yargının görevini hakkıyla yapamadığını, hukuk sistemimizin maalesef sağlıklı bir biçimde işlemediğini gösteriyor.
¥
Evet, çarkın dişlilerinde bir sorun var, ancak biz ısrarla bu gerçeği görmek istemiyoruz. “Sen, bildiğini oku! Ne de olsa tahliyen bir affa bakıyor” diyerek adeta vatandaşı suça teşvik ediyoruz.
Böyle bir şeyin kabul edilebilmesi gerçekten mümkün değil.
¥
İşin sosyolojik boyutu böyle...
Gelelim siyasi veçhesine...
Burada da sıkıntılar olduğunu söylemek, malumu ilam etmekten başka bir anlama gelmez herhalde.
Bir defa, MHP’nin, söz konusu teklifi AK Parti ile mutabık kalmaksızın TBMM’ye sunduğu anlaşılıyor. Zaten AK Parti cenahından bugüne kadar gelen açıklamalara baktığımızda da af konusuna mesafeli yaklaşıldığı göze çarpıyor. Özellikle Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın “Eğer bir suç devlete karşı işleniyorsa devletin bunu af yetkisi olabilir. Fakat şahıslara karşı işleniyorsa bunun af yetkisi devlette değildir” sözleri hafızalardaki yerini hâlâ koruyor.
Yani, AK Parti ve MHP’nin “af”ta anlaştığını şu an için ifade edemiyoruz. Ancak görünen o ki; iki partinin mezkur konuda anlaşamayacağını da söyleyemiyoruz.
MHP’nin teklifi, 1 Ekim’de başlayacak olan yeni yasama döneminde tartışılacak konuların en başında yer alacak. Üstelik, çıkan haberlere göre, Meclis açıldığında Büyük Birlik Partisi de idam cezası ile ilgili önerisini TBMM’ye sunacak.
Bizce Türkiye’de tartışılması gereken de bir “af”tan çok, idam ve yeniden yargılama olmalı. Hem, bu hususlarda toplumda geniş bir mutabakat var.
Millet eli kanlı teröristler, gözü dönmüş sapıklar, ruhunu satmış vatan hainleri için idam; 28 Şubat mağdurları başta olmak üzere FETÖ yargısının yıllardır zindanlarda çürüttüğü mazlumlar içinse en azından bir yeniden yargılama bekliyor.
Bu haklı talepler kulak ardı edilmemeli.
Faydadan ziyade zarar getirecek düzenlemeler yerine maşerî vicdanı rahatlatacak uygulamalar hayata geçirilmeli.
Bizim -acizane- kanaatimiz bu yönde...
