Hayal Beşiği

Hayal Beşiği

HÜSEYİN ÖZTÜRK

Bu hafta tanıtacağımız eser, Türk Edebiyatı Vakfı Yayınlarından çıkan “Hayal Beşiği” ismini taşıyor. Yazarı ise İsmail Delihasan.

“Hayal Beşiği”, insanın içine yolculukla başlıyor. Hayallerden gerçeklere doğru yolculuk yaptırıyor.

“İçi dışı bir insan” deriz ya. Nefis ile akıl arasında mekik dokuyarak, insanın kendi içine yolculuk ettiriyor. 

Günümüzde içi dışı bir insanı bulmak, altın madeni aramak gibi olsa gerek. Çünkü öyle bir dünyevistleştik ki, kapitalizmin gönüllü işçilerine dönüştük.

Bu sebeple içi dışı bir insan bulunca uzaydan gelmiş gibi davranıp, inanasımız gelmiyor. İnanmamak için öküz altında buzağı arayıp duruyoruz. O hale geldik.

Hayal Beşiği kitabında müellif, nefis ile akıl arasındaki soruları cevaplayacak yazılar kaleme almış. Nasihat etmiyor, insanı insanla yüzleştiriyor.

Hz. Ali Efendimiz (r.a.) “İnsan dilinin altında gizlidir der”. Bu sebeple kendimizi başkalarına özenerek benzetmek yerine içimizdeki bize benzetmek doğru olandır.

Çeşitli başlıklar altında yazılardan oluşan kitaptan notlarla devam edelim:

……………..

Kendini arayan insan, gerçeği ve hakikati arayan insandır. İnsan kendinde saklıdır. Hakikat insanda saklı bir sırdır.

İnsan ne söylerse kendini söyler; insan kendinin delilidir. Kendi olmayanların yarını olmaz. Yarını kendimizde aramalıyız. Kendilik, iyiliğin ve iyinin geleceği, yarınların çıkış noktasıdır. Kötülük kendilik değildir.

Hatasını kabul etmek; özür dilemek, insan olmanın gereği ve işareti olarak kişinin kendisi olmasına yetecektir.

Hatasını görmeyen ve özür dilemeyen vefalı olmaz. Ego (bencillik) hatayı da özrü de vefayı da kabul etmez. Ego insanın kendine mahkûmiyetidir.

Gördüğümüz, duyduğumuz, konuştuğumuz, kokladığımız, tattığımız, düşündüğümüz ne varsa, geri dönüşüm sağlar. Enerji olarak bize iyi veya kötü etki yapar.

İyilik yapmak, adaletli olmak, sevmek içimizi temizler; böylece dışımıza yaptığımız iyi şeyler, içimize dönüşüm sağlar. İnsanın içini temiz tutan dışıdır.

………………

Aslında öleceğimize inanmıyoruz. İnsandaki yaşam iradesi, ölmemek-ölümsüzlük üzeredir. Beden, adım adım ölüme yürürken, bilinçsizler için nefis, sonsuz bir tavır içinde, bedenden bağımsız, ayrı bir yörüngededir ve ansızın ölüm geliverir.

Oysa öleceğimize tam manasıyla inansak, hakikate varacağız, hakikatli iyi insan olacağız. Bu bilinçtir, hakikat ve doğru düşünce bilincidir.

İyiliğe inanan, güzel düşünen, aklını Allah’a teslim etmiş, hakiki imanlı iyi insandır. Allah’tan korkaklar. Böylece hiçbir şeyden korkmazlar. Nefret değil, sevgi doludurlar.

Allah’ın kendisi hakkındaki düşüncesini değer olarak alır, insanların kendisi hakkındaki yanlış düşüncelerinden etkilenmezler.

Sadece düşünce değil, insan bedeninin diğer organları da insana pozitif ya da negatif tesir ederek hem dünyasının hem ahiretinin geleceğini belirler.

……………

Ezcümle:

Merhametli ve vicdanlı dostlarımız olmalı. İnsanın yaratılış gayesini korumalı ve yüceltmeliyiz.

Eser hakkında: Türk Edebiyat Vakfı: 0212-526 16 15 www.türkedebiyati.com.tr