Batı medyası hep sandığa gömüldü

Türkiye’de her seçim öncesi istedikleri haberleri yapıp, oluşturdukları algıyla istediği siyasetçinin seçilmesini sağlayan Batılı ülkeler, 16 yıldır istediği sonucu alamıyor. Kandil’in adayı Selahattin Demirtaş için “Erdoğan karşısındaki en güçlü aday” dendi, “Ekmeleddin İhsanoğlu’na müthiş destek” manşetleri atıldı. Figen Yüksekdağ ve Şafak Pavey gibi isimlere yönelik övgü haberleri yapıldı.. Batı’dan, muhalefetten giderek yükselen sesler Cumhurbaşkanı Erdoğan’ı otoriterlikle eleştirdi. Ama Erdoğan her girdiği seçimde, oyunu artırarak, kendisini tereddütsüz seven vefalı kitlesini büyüterek kazandı. Yüzde 25 oyla İstanbul’a belediye başkanı seçildiği 1994’ten itibaren hiçbir seçimi kaybetmedi.

KAYBEDENLER KULÜBÜ

İşte Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın karşısına çıkartılarak Batı medyasının köpürttüğü “en güçlü aday”lar... Gezi Parkı olaylarının tesiriyle kurulan Anadolu Partisi’nin genel başkanı Emine Ülker Tarhan siyasetten silinen isimler arasında ilk sırada yer alıyor. Başarısız siyasi girişimlerden biri de 90’lı yıllarda liberalleri etrafında toplayan iş adamı Cem Boyner’e ait. 1995 genel seçimlerinde Boyner başkanlığındaki parti sadece yüzde 0,48’lik oy alabildi.

KÖFTE EKMEK DAĞITTI

Mitinglerinde kimi zaman kontür dağıtan, kimi zaman köfte ekmek dağıtan Genç Parti yine bir iş adamının Cem Uzan’ı iktidara taşımaya çalışmasıydı. Cem Uzan bu dönemde hakkında devam eden davalar nedeniyle Fransa’dan “siyasi sığınma hakkı” aldı. Kurulduğu andan itibaren hezimete mahkûm siyasi hareketlerden biri de Türkiye Partisi vakasıydı.

Partiyi kurarak başkanlığına geçen isim ise farklı dönemlerde Refah Partisi’nden ve AK Parti’den milletvekili seçilerek TBMM’ye giren Abdüllatif Şener’di. Şener, 2007 yılında istifa etti. 2009 yılında Türkiye Partisi’ni kuran Şener, tabela partisi konumunda kalan TP’yi kapattı. Şener şimdiler de CHP’nin çatısı altında siyasi hayatına devam ediyor.

FETÖ’NÜN GAZIYLA UÇTULAR

Hükümeti hedef alan 17-25 Aralık operasyonlarının ardından AK Parti’den ayrılan iki isim iki ayrı parti kurdu: İdris Bal ve İdris Naim Şahin. Paralel yapıya yakınlığıyla bilinen bu iki vekil daha sonra kendi partilerinden istifa ettiler. 17-25 Aralık darbe operasyonları sonrası Pensilvanya’dan gelen talimatla AK Parti’den kopan “tuzluk” vekiller arasında başı çeken Hakan Şükür ise, 17 Aralık kumpasının bir gün öncesinde AK Parti’den istifa ederek ‘işaret fişeği’ vazifesi gördü. Şükür, 7 Haziran genel seçimlerde bağımsız aday oldu; sadece 48 bin 687 oy alarak milletten de ders aldı.

‘ÇARE SARIGÜL’ DEDİLER

CHP, SHP ve DSP’de görev yapan İsmail Cem de başarısız olmuş siyasi oluşumlardan, Yeni Türkiye Hareketi’nin başındaydı. 2002 seçimlerinde büyük bir mağlubiyet alan partisi sadece yüzde 1.15 oranında oy alabilmişti. Eski Şişli Belediye Başkanı CHP’li Mustafa Sarıgül siyasette yeni bir soluk getirme azmiyle Türkiye Değişim Hareketi’ni 2009’da kurmuştu. Slogan belliydi ve her sokakta yazılıydı: Çare Sarıgül. Ancak bir yıl sonra TDH feshedildi.

KİMLER GELDİ KİMLER GEÇTİ

Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın iktidardan inmesini dört gözle bekleyen Batı, 24 Haziran seçimleri öncesi yıkım ekibini açıkça destekledi. Muharrem İnce ve Meral Akşener gibi isimlere methiyeler dizerek bu isimlerin pazarlamasını yapmaya çalıştı. CNN, Akşener’den “Türkiye’nin demir lady’si” olarak bahsetti. Batı, İnce’yi ‘dürüst öğretmen’ olarak tanımladı. “Durmak yok, yola devam” diyen  Erdoğan ise, 24 Haziran’da partisinin 10 puan üzerinde, 26 milyondan fazla oy alarak, cumhurbaşkanlığı hükümet sistemine geçilirken yüzde 52.6 oyla Türkiye’nin ilk Başkanı seçilerek rakiplerine yine fark attı.