Akşam namazı ne zamana kadar kılınır? Akşam namazı vakti
Allah Resulu (s.a.v) şöyle buyurmakta: “Namazın yeri başın vücuttaki gibidir.” Namaz belli vakitlerde özel bazı hareket ve okuyuşlarla yerine getirilen bir ibadettir. Namaz, İslam’ın imandan sonra en önemli imridir. Namaz dinin direği ve Müslümanın miracıdır. Namaz vakitleri de oldukça önemlidir. Namazın şartlarından biri de vakittir. Namaz vakitleri girmeden namaz kılınmaz. Akşam namazı ne zamana kadar kılınır? Akşam namazı vakti ne zaman? Akşam namazı saati kaç?
Allah Resulu (s.a.v) şöyle buyurmakta: “Namazın yeri başın vücuttaki gibidir.” Namaz belli vakitlerde özel bazı hareket ve okuyuşlarla yerine getirilen bir ibadettir. Namaz, İslam’ın imandan sonra en önemli imridir. Namaz dinin direği ve Müslümanın miracıdır. Namaz vakitleri de oldukça önemlidir. Namazın şartlarından biri de vakittir. Namaz vakitleri girmeden namaz kılınmaz. Akşam namazı ne zamana kadar kılınır? Akşam namazı vakti ne zaman? Akşam namazı saati kaç?
Akşam namazının vakti; güneşin batması ile başlayıp, Ebû Hanîfe’ye göre güneşin batışından sonra ufukta kalan aydınlık kayboluncaya kadar devam eder. Hz. Peygamber (s.a.s.), “Akşam namazı vaktinin başlangıcı güneşin batışı, sonu da ufkun kayboluşudur” (Tirmizî, Salât, 2; 282) buyurmuştur. Bir rivayette de Hz. Peygamber (s.a.s.), yatsı namazını şafağın kaybolmasından sonra kılmıştır (Darekutnî, I, 496).
Rivayetlerdeki ‘şafak’ veya ‘ufuk’ kelimeleri İmam Ebû Hanîfe’ye göre, kırmızılıktan sonraki beyazlıktır. Ayrıca Ebû Hanîfe bu konuda delil olarak, “Akşam namazı vaktinin sonu ufkun karardığı vakittir” (Ahmed b. Hanbel, el-Müsned, XI, 570; bkz. Ebû Dâvûd, Salât, 2; Taberânî, Mu’cemü’l-Kebir, XXVII, 160) hadisine dayanmıştır.
İmam Ebû Yûsuf ve İmam Muhammed’le birlikte diğer mezheplere göre ise akşam namazının son vakti, güneşin batışından sonraki kızıllık gidinceye kadar devam eder. Zira hadisteki şafak güneşin batışından sonraki kızıllıktır. Nitekim Hz. Peygamber (s.a.s.), şafak kızıllıktır. O kaybolunca namaz vacip olur.” (Dârekutnî, es-Sünen, I, 506; bkz. Muvatta, Vukûtu’s-Salât, 23; Zeylaî, Nasbu’r-râye, I, 233) buyurmuştur.
