• İSTANBUL
  • İMSAK
    00:00
    GÜNEŞ
    00:00
    ÖĞLE
    00:00
    İKİNDİ
    00:00
    AKŞAM
    00:00
    YATSI
    00:00
  • 0.0
  • 0.0
  • 0.0
Yavuz Bahadıroğlu
Yavuz Bahadıroğlu
TÜM YAZILARI

Nerede o eski köyler, eski köylüler

30 Temmuz 2020


Yavuz Bahadıroğlu İletişim: [email protected]

Hızlı geçen ömrün işaret taşlarıdır, bayramlar. Belli yaşa gelmiş olanlar her yaşadıklarını kolay kolay hatırlayamazlar, ama bayramları kimse kolay kolay unutamaz.

“Ah nerede o eski bayramlar” derken çekilen hasretsoluğunun içinde insanın kendi çocukluğu da vardır.

Benim çocukluğum, Doğu Karadeniz sahil şeridine sere serpe uzanmış bir köyde geçti. Önümüz “derya deniz” ardımız ormanlıktı. Her mevsim mavi ile yeşil iç içe girer, hemen her mevsim tabiat renk ziyafeti çekerdi.

Gerçi köyümde yaşamıyorum, ama köyümü her zaman yaşıyorum. Ayrıca hemen her yıl, çocukluğumla buluşmak üzere köyüme gidiyorum.

Hasretimi yapraklarındaki şebnemlerde saklayan ıhlamurların altında gölgeleniyor, aradan geçen yıllara rağmen diri kalabilen özlemime şaşıyorum.  

Attığım her adım, çocukluğumu uzatıyor kollarıma: Kollarımda çocukluğumu ninnilerken, çocuksu heyecanlar duyuyorum...

Çok gerilerde kaldığını sandığı çocuksu heyecanları yeniden yaşamak, sonsuz bir haz verir insana. Dünden bugüne gelen zamanın her kavşağında dikilen hatıralarda yazılı kitabelerde çocukluğunuzu okumaya çalışırsınız…

Ömür takviminizin her silik satırı yüreğinizde ürperir. 

Oysa hiçbir şey eski halinde kalmamış, her şey değişmiştir…

Meselâ, rahmetli anacığımın omuzlarında, kim bilir kaç kez çıktığım kaldırımlar çoktan asfalt yol oldu…

Oflu Hoca’nın minare yerine kullandığı kiraz ağacı kesilip yakıldı, yeri bile betonlaştırıldı…

Saklambaç oynarken, varlığımı sır perdesiyle sarıp sarmalayan otluğun yerine iki katlı beyaz badanalı bir ev dikildi…

Rahmetli babamın buruşuk kravatını takıp gittiğim son düğün evi, sahipleri tarafından terk edildi… 

Çift sürüp mısır ektiğimiz tarlaya önce çay ekildi, sonra da parsellenip satıldı…

Hatıralarını yüreğimde düğümlenen ilkokulum, Arı Üretim Merkezi’ne dönüştürüldü... 

Milli bayramlarda altı delik lastik ayakkabılarınızı vura vura “cumhuriyet/ Hürriyet” kafiyeli şiirler okuduğum merdiven bakımsızlıktan çöktü…

Belki Başöğretmenim bile ölmüştü, ama hayaller ölümsüzdü, her milli bayram sabahı, şimdi yıkık merdivenin başında dirilir, bacaklarının üstünde yaylanarak, “Çocuklar” derdi, “bayramınız kutlu olsun!”

Neden “mübarek olsun” yerine “kutlu olsun” demeyi tercih ettiğini anlamaya çalışırdım: “Acaba ‘mübarek’ sözcüğünün yüreklere ektiği tohumların filizlenmesinden mi ürküyor?” diye düşünmekten, kendimi alamazdım.

Dini bayramlarda “Mübarek olsun” denirdi, milli bayramlarda “kutlu olsun”!

Evde “mübarek”, okulda “kutlu”!

Evde “En çok Allah’ı seviyorum”, okulda “Atatürk’ü seviyorum!”

Hayat girift, ama kısa bir mektup gibi: Çabucak okunuyor, fakat çabucak kavranamıyor, özüne kolaylıkla ulaşılamıyor. Hayatın özüne ulaşıncaya kadar yalpalıyor, insan... 

Her “mükemmel”e bir “tesadüf” kulpu takıyor.

İlk bakışta “tesadüf” gibi görünen kimi olguların, aslında tüm ayrıntıları hesaplanmış ince bir plân olduğu gerçeğine ulaşıncaya kadar yalpalayan gençliğimin bir bölümüne yüreğim hâlâ yanar. Bu yüzden eğitim sistemine hâlâ çok kızarım.

Nihayet ekolojik dengede kendini açığa vuran “ezeliyet sırrı”nın tesadüflerle örülmüş değil, derin bir ilim ve hikmetle oldurulmuş fevkalâdelikler olduğunu fark ettim. Hayatın sırrı çözülür gibi oldu. Yaradılışın özündeki mucizeyi görmeye başladım: Meğer hayat zincirleme yardımlaşma imiş…

 

Haberle ilgili yorum yapmak için tıklayın.

Yorumlar

sema emine aydınelli

Sayın yazar, "evde Allah ı, okulda Atatürk ü seviyorum" cümlesiyle HAŞA aLLAH İLE Sayın yazar, "evde en çok Allah ı okulda Atatürk ü seviyorum" cümlesi ile, haşa Allah ile Atatürk ü karşı karşıya getiriyorsunuz, Allah alemleri yaratandır, sev ya da sevme tarifi imkansız bir büyüklük, akıl almaz bir güçtür, Atatürk ise Allah ın yarattığı bir fanidir.Atatürk ü sevmek, saymak Allah inancına aykırı mıdır...Bir çocuğa Allah inancı vermek ilk önce aileye düşer ama Atatürk ile kıyaslamak mümkün müdür, çocuğun kafası karışmaz mı, yerr etmez mi bu karışıklık..
  • Yanıtla

Salih

EskidendeFakirdikAmaMutluyduk: InsanlikVardiSimdikiDüzenHerseyiYerleBirEttiAcabaßlkeyiBuHaleGetirenlerYataklarindaHuzurluYatabiliyorlarmiYaziklarOlusunHakkimizHaramOlsun
  • Yanıtla

WhatsApp İhbar Hattı

+90 (553) 313 94 23

Bip İhbar Hattı

+90 (553) 313 94 23

Bip İhbar Hattı

Yaay İhbar Hattı

+90 (553) 313 94 23