Makam - liyâkat
*Her makam bir mânâ ifade eder. Makam, sahibine bir yetki ve bir sorumluluk yükler.
*Her makam, ona, uygun ve kazanılması zaruri olan bazı şartlara haiz ehliyet gerektirir.
*Gerekli şartları kazanmadan verilen makamlar, insanları bilgili ve ehliyetli yapmaz.
*Bilgili ve liyâkâtli insanlarla, makamlar anlamlı olurlar.
*Liyâkat, ifa edilecek göreve göre, onun gerektirdiği bütün şartları yerine getirecek donanımı kazanmaktır. Bu da tahsil ile ve tecrübe kazanmakla olur. Bir işin künhüne, esasına vakıf olmak zamanla kazanılacak bir sıfattır.
* Liyâkat, ehliyet; tabandan zirveye kadar binbir zahmet ve meşakkatle adeta ‘gergef işler’ gibi emek çekmekle elde edilir.
*‘Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden’ misali; işin vasfına, önemine göre liyâkat, ehliyet kesbetmek zaman gerektiren bir süreçtir, birdenbire olacak iş değildir.
* ‘Uçtu uçtu ile paraşütle zirveye bırakılanların, o zirvede tutunması çok zordur. Ve kısa zamanda bir çığ gibi zirveden aşağılara yuvarlanırlar.
*Unvanlar, kisveler hak edilerek, içleri doldurularak elde edilmelidir.
*Şayet; içi doldurulamamış, hak edilmemiş unvanların verilmesi ihtiyacı karşılasa, meseleyi çözse idi, bunca masraflarla, emekle eğitim müesseseleri tesis etmeye ne gerek vardı?
*Liyâkatsiz insanların bir makama getirilmesi, o makamın içini boşaltır ve anlamını kaybettirir.
*At’a et, İt’e de ot verilmez.
*‘Tilki kümesi iyi tanıyor diye kümese bekçi yapılır mı?’ Yapılırsa bu tavuklara zulüm olmaz mı?
*Liyâkatsiz insanların bir makama getirilmesi, insanlara zulüm ve emanete hıyanet etmektir. * İktidarlar, iktidara düşkün olmayan ve iktidardan gelecek faydalara ihtiyacı olmayanlara verilmelidir.
*Makamlar ve unvanlar, onlara lâyık ehliyetli insanlara verilmelidir.
*Allah ve Hz.Resûlullah, işlerin ve vazifelerin liyâkatli olanlara verilmesi hususunda çok ciddi uyarıda bulunmaktadır (1,2).
*‘Korkuluklara iyi elbise giydirmek, onları insan yapmaz’.
*Eşeğe altından semer vurulsa da, eşek yine eşektir.
*Ehliyeti olmayan insanlara da, yaldızlı unvanlar verilse, yüksek makamlara getirilseler, ne şatâfatlı unvanlar ve ne de o yüksek makamlar asla onları liyâkatli yapamaz.
(1):“Allah, mutlaka emanetleri ehline (liyâkatli olana) vermenizi ve insanlar arasında hükmettiğiniz zaman adaletle hükmetmenizi emrediyor” (Nisa-58).
(2):‘Emanet ehil olmayan kimseye verildiği zaman, Kıyameti bekleyin’ (Buhari, ilim-2).
