Hepsi bitti...
PKK/YPG’nin Taksim’de patlattığı bombayla amaçladığı şey neydi?
Türkiye’de bir kesimin ısrarla sürdürdüğü mülteci düşmanlığını yeni bir boyuta, şiddet eylemleri seviyesine çıkarmak.
Çok şükür, beceremediler...
Ama olayın ilk anından itibaren verdikleri tepkilerle, ırkçılarımızın ne mal olduğu da ortaya döküldü.
Gerçeklerden kopmuş bir halde, sürekli aynı algıyı pompalıyorlardı yıllardır. Farklı dili, farklı kültürü olan insanların bir arada yaşamasından doğan münferit olumsuzluklar büyüyecekti. Nihayetinde nefretlerinde haklı oldukları ortaya çıkacaktı. Davranışlarının temelinde yatan şeyin ruhlarındaki çürümüşlük olmadığını kanıtlamış olacaklardı.
Ne oldu peki?
PKK/YPG’nin elinde oyuncak oldular.
Teröristler o kadar güvendi ki bunların nefretlerine. O kadar eminlerdi ki kuracakları tiyatroya seve seve figüran yazılacaklarından. Açık vermeyi önemsemediler, çünkü nasılsa bu insanlık düşmanları, hemen ellerine meşalelerle anadutları alıp mülteci avına çıkacaktı...
Tam çıkıyorlardı ki, hem devletin o beğenmedikleri önlemleri sayesinde propaganda araçlarını kullanmaya fırsat bulamadılar, hem de gerçeklerin beklemedikleri bir hızla ortaya çıkarılmasıyla bütün provokasyon malzemelerini kaybettiler...
Bitti. Hem teröristlerin, hem de kullanışlı aptallarının bütün hayalleri, hem de hüsranla bitti.
•
Fatih Altaylı’yı anlarım, Batılı doğmamış olmanın ezikliğiyle, bu topraklara ait bir şeye nefretten başka bir his beslemesi mümkün değildir, bunun için gerekirse PKK ile yan yana gelmekten çekinmez...
Hadi Ümit Özdağ’ı anlarım, amiri ne derse onu yapar, hem kifayetsizliğini aidiyetle örtmeye çalışan kitleyi sömürmek böyleleri için siyasette medarı hayattır...
Bunları anlarız da, bu ülkede yıllarca generallik yapmış Türker Ertürk, Haldun Solmaztürk gibi isimlerin açıklamalarını neyle izah edeceğiz?
“Bu ülke, bunların elinde nasıl işgal edilmemiş?” diye soruyorum kendi kendime, ürperiyorum; bizi galiba bu adamlarla işgal ettiler.
Dünyanın fiilen işgal altında tutulmayan herhangi bir ülkesinde, daha önce komutanlık yapmış bir ismin kendi devletine iftira attığı bir tek örnek bulun, “Ben büyük ayıp etmişim” diyeyim, özür dileyeyim.
•
Yılların eğitimini, tecrübesini bir kenara attık diyelim. Aklımızın çoğunu da atalım hatta. Düşünelim. “Sobaya dokunursam yakar” basitliğinde fikir yürütebilen çocuğun zeka seviyesiyle düşünelim...
DEAŞ bize saldırdı. Biz de geri zekalı gibi, suçu gidip PKK/PYD’ye attık, ona saldırdık ki, Suriye’de DEAŞ’a, yani bize saldıran terör örgütüne alan açılsın, öyle mi?
Bunun böyle olduğunu iddia eden adama, “Onbaşı bile olamayacakken, general olmuş” demeyelim de ne diyelim?
