Başkasının evine gizlice girmek, ama “hırsız” olmamak!

Fıkra nasıldı?..

Temel, saklaması gereken bir parayı, taşın altına koymuş..

Taşın üstüne de yazmış: “Bu taşın altında para yoktur!..”

Durup dururken..

İlgisiz bir ortamda..

İlgisiz bir yazı okursam.... İlgisiz  bir açıklama duyarsam..

Hep işkillenirim.

Önceki gün Fetullah Gülen’in son kasetini dinlerken de..

İşkillendim..

Ne diyordu Gülen: 

“Allah’a karşı kusurumuz çoktur da fakat toplum nezdinde bizi mahcup edecek bir şeyimiz yok. Kimse bize ‘Hırsız’ diyemez, ‘Rüşvet aldınız’ diyemez.”

Gelin de şimdi..

Bu sözleri dinleyip, “Acaba neyi örtmek istiyor” diye düşünmeyin..

“Ne var ki Gülen’in bu sözlerinde?” diyeceksiniz..

Hukukçular bilirler..

“Rüşvet alan” konumunda olmanız için..

Kamu görevlisi olmanız lazım..

Fetullah Gülen kamu görevlisi mi?

Değil..

Dolayısı ile, “Rüşvet aldınız” şeklinde bir suçlamaya muhatap olamaz..

Bu durumda.

“Ben kamu görevlisi değilim. Teorik olarak, kimse bana ‘Rüşvet aldın’ diyemez ki” anlamında mı, o açıklamayı yapıyor, Gülen?

Bilemiyorum..

•

“Rüşveti anladık da.. Hırsızlık için de kamu görevlisi olmak mı gerekiyor?” diyeceksiniz.

Hayır, gerekmiyor..

Ama onların yaptığı gibi, işkembeden suçlama yapmazsak..

Gülen’e “hırsız” nitelemesini zaten yapamayız..

Ne ihtiyacı var ki, hırsızlığa?

Yılda 500-600 bin lira telif geliri olan bir isimden bahsediyoruz..

Aylığı ortalama 50 bin lira!

O nitelemeyi biz de yapamayız..

Kimse de yapamaz..

Tam aksine, “klasik anlamda hırsız olmadığı”na ben, tüm kalbimle şahitlik de ederim..

Ama..

“Klasik anlamda”nın altını çiziyorum..

Altını çizdikten sonra da..

Geliyorum sadede..

•

Benim inancım şu ki:

Paralel Yapı’nın mensubu olanlar.. 

“Hırsız kılığında” bir eve girseler bile..

Camı kırıp eve girseler bile.. Kapının kilidini maymuncukla açıp, başkasının bir evine gizlice girseler bile..

Yaptıkları “hırsızlık” değildir.. 

“Ne diyorsun sen, kafayı mı yedin Ali efendi” demeyin hemen..

Anlatayım..

Hem başkasının evine gizlice girecek. Hem kapıyı kıracak veya camı açacak.. Hem de “hırsız” damgası yemeyecek.. Nasıl olacağını anlatayım..

Hem de somut örnekleri ile..

2000’li yılların başında seyrek olarak..

Sonlarına doğru gittikçe artan bir ivme ile..

Yakın tarihe kadar devam eden bir seyir ile..

Kamuoyunun önündeki isimlerin evlerine hırsız girdiği haberlerine, hep dikkat kesilirim..

Ali Kırca’nın evine hırsız girmiş!

Aytunç Altındal’ın evine hırsız girmiş....

Deniz Baykal’ın evine hırsız girmiş..

Can Dündar, iki haftada iki defa hırsızla muhatap olmuş!

CHP milletvekilleri.. 

CHP İstanbul İl Başkanı..

Kamer Genç..

Nazlı Ilıcak..

Vesaire vesaire..

Bu isimleri savunma anlamında yazmıyorum bunları..

Ama, “Telefon dinlemeleri ile esir alma” operasyonunun bir başka versiyonu olarak..

Evlere giriliyor..

Hırsız gibi.

Fakat, hırsız gibi girilen evdeki mallar mülkiyete geçirilme amacı ile alınmıyor ise..

Paralara, ziynet eşyalarına çok büyük oranda hiç dokunulmuyor ise..

Sadece bilgisayar, laptop gibi eşyalar alınıp götürülüyor ise.

Hatta bazı örneklerde, bilgisayarın tamamı da değil.. Harddisk sökülüp götürülüyor ise...

Herhalde “dini hassasiyet(!)”ten olsa gerek, o götürülen harddisk de, sonrasında ya geri yollanıyor, ya da bir yere bırakılıyor ise..

İstediği kadar başkasının evine gizlice girmiş olsunlar.

İstedikleri kadar, o evlerden bazı eşyaları götürmüş olsunlar..

Bunlara klasik anlamda, “hırsız” denilemez..

•

Ne için yapılıyor bu?

Bilgisayarlardaki bilgileri ele geçirmek için.

Telefonları dinliyorlar.

Teknik takip yapıyorlar..

Ama yetinmiyorlar..

Bir de gelip, “bilgisayardaki bilgiler”i inceliyorlar..

Amaç bu..

Sonrasında bu bilgileri nasıl kullanacakları da..

Artık pek bilinmez değil..

Anlarsınız ya..

•

Bu yapılan, “klasik anlamda hırsızlık”tan daha vahim derseniz.. 

Bakın işte..

Ona bir şey diyemem..