17/25 Aralık yargı darbesinden bu yana FETÖ’nün ekmeğine yağ süren yayınlar yapan Yeni Asya adlı mevkute, sonunda malumu ilam etti. 1 Kasım 2015 genel seçimlerinde CHP’ye oy vermeleri için cemaat(!) mensuplarına yazılı emir bile gönderen Yeni Asyacılar, Millet İttifakı’nı desteklediklerini açık seçik duyurdu.
17/25 Aralık yargı darbesinden bu yana FETÖ’nün ekmeğine yağ süren yayınlar yapan Yeni Asya adlı mevkute, sonunda malumu ilam etti. 1 Kasım 2015 genel seçimlerinde CHP’ye oy vermeleri için cemaat(!) mensuplarına yazılı emir bile gönderen Yeni Asyacılar, Millet İttifakı’nı desteklediklerini açık seçik duyurdu. İşte, Yeni Asya yazarı Şükrü Bulut'un, Said-i Nursi’ye ve Müslümanlara zulmetmiş olan CHP’ye sonuna kadar arka çıkacaklarını belirttiği o ibretlik yazısı:
"(...) Demokrasiler de hayat sahibidirler. Canlı, tıpkı çiçekler ve ağaçlar gibi. Bakım isterler, korunma isterler ve hizmet isterler. İlk akmaya başladıklarında elbette kirli ve bulanık akacaklar, bu hareketler. Zamanla durulur ve hayata kaynak olurlar. 12 Eylül ihtilâli öncesini yaşamış bizim neslimiz, günümüz kamuoyuna müdahale öncesi Türkiye’sini rakamlarla, tasvirlerle ve ana çizgilerle anlatabilseydi, bu meşum ihtilâlin bizi elli sene geriye götürdüğünü, hepimiz gözlerimizle görecektik.
Neocon-Neoliberal ittifakının entrikalarıyla, hapsedilmiş kırk senelik labirentten milletçe kurtulmanın hesabını yaparken; kimileri bizi ölümle, bazıları cehennemle, bazıları istikbal endişesiyle ile korkutmaya çalışıyorlar. Millet İttifakının yoluna çıkan cümle âlemi kötü niyetli kabul edemeyiz. Fakat netice değişmiyor ki… Şu hakikati millet olarak ezberlememiz lazım… 12 Eylül’ün neticesinde millete dikte ettirilen ANAP ve AKP’yi cerrahi müdahale ile de demokrasiye yapıştırsanız, yöneticilerinin lisan-ı hal ve kal ile itiraf ettikleri, gibi mümkün değildir.
Yeni Asya’nın demokrasi yolundaki bu gayretini tenkit eden bazı dostlarımız, demokrasinin * öznesi olan siyasi partileri din ile, bazıları millet ile ve diğerleri de ideoloji ile özdeşleştiriyorlar. Bediüzzaman’ın; dinin, milliyetçiliğin ve diğer ideolojilerin siyasetteki istismarını, Onun talebelerine gönderdiği mektuplardan oluşan “ Emirdağ Lahikası” eserinden okuyabiliriz. Siyasi iktidarlarla menfaat ilişkisi içinde olanları, zaten demokrasinin dışında kabul ediyoruz. Zira Said Nursi, menfaat üzerine dönen siyaseti canavar olarak niteliyor. Eğer demokrasi, milletin barış içinde kendi kendisini yönetme iradesi ise, o zaman bizimle aynı partide veya ittifakta olmayanları şeytanlaştırmamız, insanlık ve İslâmiyet dışı bir yaklaşımdır.
Günümüz Türkiye’sinin demokrasi öncesi durumunu, 1946 sonrasına benzetebiliriz. Türkiye’nin bütün partilerini barındıran bir Halk Partisi vardı o günlerde... İsteksiz de olsa, dünyanın şartları onu demokrasiye sürüklüyordu. Günümüzde ise, dış müdahalelerle vaziyet değişmiş. Demokrasiyi engelleme vazifesi, 12 Eylülün devamı olan AKP’ ye verilmiş. Ve eski CHP ise demokrasi yolunda; düne kadar karşıt olduğu siyasi düşüncelere bünyesinde yer veriyor. Demokrasinin ancak “Milli Birlik ve Beraberlik ile” gerçekleşeceğini hissettiğinden, çatışma üslubundan uzak duruyor. İşte bu kavşakta, demokratların ve bilhassa dindarların zihnini karıştıran bir durum var. Geçmişteki CHP’ nin resimlerini günümüze dağıtarak istibdadını devam ettirmek isteyen AKP ve onun arkasındaki neocon-neoliberal ittifaka mı destek olacağız, yoksa zayıf ve imkânları kısıtlı da olsa Millet ittifakına mı?"
