Kadıköy’deki maçta tribündeydik.. Biz de tıpkı tüm taraftarlar gibi Norveç’i devirip ipleri elimize alma isteğiyle coşku içinde yerimizi aldık.
Kadıköy’deki maçta tribündeydik.. Biz de tıpkı tüm taraftarlar gibi Norveç’i devirip ipleri elimize alma isteğiyle coşku içinde yerimizi aldık.
Elbette Stefan Kuntz’un ilk maçı olması ve takım üzerindeki ruhsal değişikliği yaşayıp yaşamadığını maç içersinde çok net idrak edebiliyorsunuz.. Özellikle Kuntz’un saha kenarında en çok yaptığı hareketi gördükçe Milli takımı daha ofansif bir oyun tarzıyla oynatmak istediğini anlayabiliyorsunuz.. Kuntz, Norveç maçında ay-yıldızlı ekibi sahaya, Uğurcan Çakır, Zeki Çelik, Serdar Aziz, Merih Demiral, Caner Erkin, Ozan Tufan, Berat Özdemir, Cengiz Ünder, Hakan Çalhanoğlu, Kerem Aktürkoğlu ve Burak Yılmaz ilk 11’iyle sürdü.
Teknik direktör Şenol Güneş’in yapamadığını Kuntz’un ilk maçında yaptığına şahit olduk. Neydi o, Burak Yılmaz’ın yanına iki çevik futbolcu olan Kerem ve Cengiz’i monte etmesi ve Burak’ın arkasında ise Hakan Çalhanoğlu’nun ismine güvenmesi vardı.. Evet Çalhanoğlu’nun ismine güvenmesi derken, İtalya’da müthiş bir istatistik yakalayan ama her ne hikmetse milli takımda “10 numara” olgusunu bir türlü sahaya yansıtamayan bir Hakan izliyoruz. Tekrar oyuna dönecek olursak, istekli başlayıp erken gol bulmamıza rağmen 20 dakikalık bölüm sonrasında ise tamamen oyundan düşen bir Milli takım izledik.. Oyunsal anlamda devamlı sağ kanadı Cengiz’i arayan bir futbolcular topluluğu izlemek hakikaten insanın içini acıtıyor..
Ve yine orta alanda ilk kez sahaya çıkan Berat Özdemir’in ciddi top kayıpları, Ozan Tufan’a 60 dakika tahammül edilmesi ve Burak’ın tetikleyicisi olmasını beklediğiniz Hakan Çalhanoğlu gerçeği... Öncelikle milli takımda ciddi bir güven eksikliğini topsuz alandaki futbolcuların vücut dillerinden anlamak mümkün... Cengiz’in kanadındaki Zeki Çelik’e, “topu ileri niye atmadın” reflekslerini gördükçe takım olarak da organizasyon sıkıntısının giderilemediğini görüyorsunuz.. Şunu net söylemek lazım ki; Milli takımda artık taşların yerinden oynaması gerekli..
Özellikle Burak Yılmaz ve Hakan Çalhanoğlu’nun misyonunu tamamladığını görmek lazım.. Kariyerleri parlak olabilir, şu anda oynadıkları Fransa ve İtalya’da da parmak ısırtan bir futbol oynayabilirler ama Messi örneğini de atlamamak lazım.. Messi, Barcelona’da oynarken kariyer rekorları kırarken, Arjantin milli takımındaki hayal kırıklıklarını hatırlayalım.. Milli takımımızda Kuntz’a bu beraberliği yıkmak büyük bir haksızlık olur mutlaka ama şunun altını kalın çizgilerle çizmek lazım.. Milli takım forması tüm kulüplerin üstünde ciddi bir formadır.. Ve sadece hakedenin giymesi lazım... Sadece isim yapmışları yada kendi kulüplerinde oynayıp ta sizin sisteminize ayak uyduramayanları topladığınızda büyük bir hüsranla başbaşa kalırsınız..
Önümüzde Letonya, Cebelitarık ve Karadağ maçları var.. Buradan 9 puan almamız artık bizim önceliğimiz değil maalesef. Artık kendi göbeğimizi başkaları kesecek... Hollanda’nın 16, Norveç’in 14 bizim ise 12 puanda olduğumuzu unutmayalım.. Boş hayallerle hiçbir yere gidilmez.. Norveç maçındaki beraberliğimizle içimiz acıyarak da olsa Katar hayalimiz suya düşmüştür..
Artık bu saatten sonra Milli takımımızın çehresini değiştirerek yepyeni bir vizyon yakalamamız şart. Halil’lerin, Abdülkadir Ömür’lerin, Kerem’lerin, Berkan’ların, Rıdvan’ların ve takımlarımızdaki genç isimlerle bir jenerasyon yakalarsak şayet 2024’te Almanya’da oynanacak Avrupa Futbol Şampiyonamız için iyi bir yol haritası oluşturabiliriz..
Haydi hayırlısı...
