Şatafatlı hayatların sonu demir parmaklıklar! Peki, biz ne yapmalıyız?
Son dönemde sosyal medya denilen lağım çukuru sayesinde iyice evlerimize giren, evlatlarımızı zehirleyen Dilan Polatlar’dan tutun da, Candan kardeşlere kadar binbir türlü dolandırıcının geldiği noktayı ibretle izliyoruz. Elbette bu dönemde bizlerin de şapkamızı önümüze koyarak tahlil yapmamız muhakkak şart.
Bu tiplemeleri her defasında sosyal medyada gerektiğinden fazla değer vererek bu hale getirenin ta kendisi maalesef bizleriz. Bugün geldiğimiz noktada ciyaklayan Dilan Polatlar, Bahar-Nihal Candan'ların pozisyonunu bile izleyerek aslında gelecek kuşaklarımız için daha kararlı ve daha kalıcı adımlar atmamız geleceğimiz adına daha anlamlı olacaktır.
Özellikle, dolandırıcılık çetelerinin, vatandaşları tuzağa düşürmek için, lüks restoranlardaki yemekli tanıtımlardan pahalı araçlara, dolarlar, eurolarla yapılan şovlardan sınırları zorlayan edepsizliklere kadar tüm boyutlarıyla yapılan paylaşımlarla bugün geldiğimiz noktada artık ağlamalarıyla gündeme etki eden karakterleri izliyoruz…
Son olarak Candan kardeşlerin kararın açıklanmasının ardından; avukatlarına “Bir şeyler yapabilir misiniz?” diye sorarken Nihal Candan ise gözyaşları içerisinde defalarca “Neden” diye bağırarak sinir krizi geçirdi. O sırada Bahar Candan’ın “Biz ne yapacağız ya?” dediği duyuldu. Tutuklanan 3 kişinin de Silivri’de bulunan Marmara Cezaevi’ne gönderileceği öğrenilmişti.
Ve yine adliye çıkışında mikrofonlara bağırmaktan imtina etmeyen, Bahar Candan, “Asıl suçlular dışarıda, benim hesabımda para yok, sırf ünlü olduğumuz için tutuklandık” diyerek aslında kendilerinin bu şatafatlı hayatın bir parçası olduğu gerçeğini gizleme gayretini izledik.
Peki şimdi ne olacak?
Şöhret yolculuğu demir parmaklıklar ardında sonlandı. Daha da derinleşmesi muhtemel bu suç örgütü operasyonların daha da ilerlemesini mutlaka göreceğiz ama şu gerçeğin altını artık çizmek ve anlamak lazım. Bu tiplemeler karşısında gençliği korumak zorundayız, bunu yapmazsak şayet bir zamanlar zenginlik içinde koşan bu insanların yerini Allah korusun gelecekte kendi yakınlarımızın da alabileceği endişesini iyiden iyiye hissetmemiz ve ona göre gereken önlemleri geleceğimiz için almamız zorunlu bir hamle olacaktır.
Abartıyorsunuz diyebilirsiniz, ama bu işin abartıdan ziyade gerçeklerle iyi veya kötü bir şekilde yüzleşmek olduğunun bilincinde olmak bizim için daha iyi olacaktır.
Çünkü bu işin asayiş boyutundan öte, toplumsal bir sorun haline dönüşme ihtimalinin önünü kesmemiz ve bu sosyal medya denilen illetin daha fazla zehir kusmaması için de her türlü fedakarlığı yapmamız gerekiyor. En büyük fedakarlık ise, bu tiplerin dibine kadar söyledikleri yalana ve dolana ve yine parmak sallamalarına kadar her türlü teşneli gayretlerine boyun eğmememiz inanın bizler ve evlatlarımız için büyük bir başarı göstergesi olacaktır.
Üstad Necip Fazıl Kısakürek’in Gençliğe hitabesinde aklımıza mıh gibi işlediği o sözlerle noktalayalım:
Dininin, dilinin, beyninin, ilminin, ırzının, evinin, kininin, öcünün dâvacısı bir gençlik…
Halka değil, Hakk’a inanan; meclisinin duvarında “Hakimiyet Hakk’ındır” düsturuna hasret çeken, gerçek adâleti bu inanışta bulan ve halis hürriyeti Hakka kölelikte bulan bir gençlik…
İşte tüm bu endişemiz böylesi bir gençliğimizin yok olmaması adınadır…
Selam ve dua ile…
