Cahil bildirisi ve TRT baskını!

Devlet düzeni, toplum hayatı yaşamak zorunda olan insanlığın, başka bir yolla karşılama imkanı bulunmayan en büyük nimetlerden biridir. “Allah, kimseyi devletsiz bırakmasın” duası, aynı zamanda atasözümüzdür. 

Yönetim, üst meslek; siyaset, en üst yönetimin mesleğidir. Özel ihtisas konuları hariç siyasi meselelerde fikir, söyleyenin unvanına göre değil, akılla kabul görür. Yani, siyaset ve fikir makalesinde hatip, unvan değil, akıldır, insandır. “Biz şuyuz, buyuz” demek, imza toplayıp güç gösterisi yapmak, çocuksu şeydir, gerekmez.

Siyaset, insanlığa hizmet mesleğidir, “Ekmel-i ve eşref-i mahluk olan insan”ın işidir, akıl yeterlidir. Mantık kuralı, “Bölmede fazla, noksan gibidir” der.

Nasıl oldu da siyaset, kaht-ı ricale düştü? 

Siyasi darbeler, terör örgütleri gibi düşman devletlerin desteğini alarak ortaya çıkan, içeride de uzantıları bulunan; en azından muhteris, vatan millet sorumluluğundan uzak bir siyasi ekibi olan; dış destekçileri, desteklerini resmen açıklayabilecek duruma gelmiş evrensel boyutlu terör örgütleridir. 

Dış destekli terör, daha ziyade darbe ve huzursuzluk doğurarak devletleri zayıflatarak, güçlü devletlerin sömürüsüne hazırlayan, maddi ve manevi vaadlerle satın alınmış, milletinden kopuk geçici yıkım ekipleridir. Yapıcı hiçbir yetenek ve gayretleri bulunmayan, gelişlerinden daha kötü gidişleri olan, kendi kendilerini hıyanete, bahtsızlığa mahkûm etmiş kimselerdir. 

Terörle yıpratılan devleti, dış destekçi düşman da, yıkım ekibi olarak kullandığı terörist takımına bırakmak istemez. Desteklemek için, yine kendine hizmet edecek, biraz yukarıdan bir takım arar. Aradığı bu yeni takım, yıkım teröristlerini görünürde olsun temizleyecek, milletinin değerlerine yabancı olduğu için de yeni bir dirilişten uzak kalacak, sadece sömürü iklimini uzatacak ikinci kaba kuvvet takımının genel adı, “Darbe”dir. 

Allah’a hamdolsun, son yıkım terörünü de, milletimiz, devletimiz, güvenlik güçlerimiz, büyük bir gayret ve ehliyetle, bir daha hortlatmayacak hizmet planlarını da ortaya koyarak yok etmek üzeredir.  

Akademik unvanlıların, terör yandaşlığı nereden başladı? 

İttihat Terakki Partisi’nden miras kaldı. CHP destekli 1960 darbesiyle yeniden canlandırıldı. Alyans toplama yetmedi. Avrupa’ya işçi ihracı başladı. 

Şimdi, 1200 küsur akademisyen dayanışmış, unvanlarını konuşturarak teröre destek olmak için, hükümeti, devleti dünyaya yanlış tanıtma eylemindedirler.  

Siyasi partiler, fikir ve hizmetleriyle değer taşırlar. Siyasi hizmetin başı, teröre karşı, devlete millete sahip çıkmaktır. Bildiricileri yalnız bırakmamak için olsa gerek CHP milletvekilleri de, milli haber kurumumuz TRT’yi basıp, terör estirmişler. CHP Genel Başkan Yardımcısı da, bir süre önce, iktidar olduklarında, kapatacakları gazeteleri sıralamış, “Meydan kurulmadan peşreve, tehdide başlamıştı” .

“Ancak PKK’nın imzalayabileceği” devlet, millet karşıtı, terör yandaşı bu bildiriye, hiçbir milletin müsamaha etmesi mümkün değildir. Aynı zamanda devletin dünyadaki itibarını kırma şikayeti olan bu bildiri, üniversitelerin, gençliğimizi perişan eden nasıl bir yapılanmayadüştüğünü göstermektedir. En acil sorun budur.

Cumhuriyet, Türkiye’yi, dünyaya, “Katliam ülkesi” manşetiylekaralıyor. Ülke yoluna hendek kazıyor. 

Spiker Sedef Kabaş, twitter hesabında, “Sultanahmet Meydanı’nda patlama.. Terör adım adım İstanbul vurulmadıkça Türkiye uyanmaz” diyor. 

Terörün, Ortadoğu Teknik Üniversitesi’nde kazandığı boyut ortada. 

Tarih boyu devleti uğrunda şehadete gitmiş, kardeşinin ayağına değen taşın acısını duyan bu milletin çocuklarını, teröre sürükleyen eğitim, eğitim olamaz!

Teröre, kurtuluş yolu diye bakış, düşman öğretisi vicdansızlıktır. Fitne, kin, haset, eğitimde baş köşeyi işgal etmiş demektir. Cehaletin bu derecesinin, eğitimsiz olmayacağı açıktı. 1300’e yakın akademisyenin bu bildirisi, bu felaketi de haber veriyor. Milletin, eğitime verdiği bunca imkan, kendine ve devletine düşmanlık olarak çevriliyor. 

Meselelerin en başı, istikbali kurtarmaktır. Nesillerimizi, eğitim meskeli zehir tacirlerinden kurtarmanın aciliyetini milletçe görüp, devlete yardımcı olmalıyız. Nabi Avcı ve güzel bir kadro başta, ama yetmez. Milletçe ilgi ve gayret gerekiyor. “Alınlar terlesin bir kez; // İner mev’ud olan rahmet”.