Nefes kokusu bazen hastalıkların doktor tarafından teşhis edilebilmesine yardımcı olmaktadır.
-Şeker komasına yakınlaşmış bir hastanın nefesi “aseton” kokar.
-Bir idrar zehirlenmesi, nefesin “amonyak” kokmasına yol açar.
-Karaciğer yetmezliğinde ise, hastanın nefesi “balık” kokar.
Ağız kokusunun veya başka bir deyişle, nefesin kötü kokmasının başlıca sebebi; ağız boşluğundaki, burundaki veya sinüslerdeki (sinüzit), akciğerlerdeki veya sindirim sistemindeki hastalıklardır.
Sinüzit hastalıklarında süt ve süt ürünlerinden uzak durulmalı ve balgam söktürücü özellikleri olan zencefil, tarçın, hardal, okaliptüs, anason, ısırganotu, rezene ve kekik kullanılmalıdır.
Göğüs boşluğundaki organların kronik enfeksiyonlarının tedavisi uzman hekimlere bırakılmalıdır! Ama yine de, sigara bırakılmalı ve bolca havuç, brokoli, ıspanak ve portakal gibi(turunçgiller) bolca “betakarotin” ve C vitaminli besinler tüketilmelidir.
Mide ülseri ve kabızlık gibi sindirim sistemi rahatsızlıkları da nefesin kötü kokmasına yol açabilir. Nane şekeri ve çikletlerle bu kötü koku örtülebilir, ama doğru olan, sebebin tedavisidir. Kabızlık, tam tahıl ekmeği, sebze meyve, keten tohumu ve bol sıvı ile kontrol altına alınabilir.
-Sindirim sisteminden kaynaklanan ağız kokusuna karşı, nane ve kimyon çayları yararlı olacaktır.
-Mide asidi az olan kişilerin nefesleri genellikle kötü kokar. Bu durumda, mide asidinin arttırılmasına çalışılmalıdır. Süt içilmemeli, ama yoğurt veportakal (turunçgiller) tüketilmelidir. Ayrıca, yemeklerden yarım saat sonra birkaç kimyon tanesi uzun uzun çiğnenmelidir.
Ağız kokusunun genellikle oluştuğu bölge ağız boşluğudur: Çürük dişler veya bir apse, diş taşı, hasta ve iltihaplı dişeti veya diş aralarındaki besin artıklarının mayalanması ağız kokusunun diğer sebepleridir.
Tam tahıl ürünleri, zencefil, tarçın, hardal ve turp bolca yiyin.
Şeker ve şekerli besinleri az yiyin.
Sarmısak, soğan, alkol, sigaradan uzak durun.
Yoğun ağız temizliği ve beslenme alışkanlıklarında yapılan olumlu değişikliklere rağmen ağız kokusunun önüne geçilemediği durumlarda, bir uzman doktora veya diş hekimine başvurulmalıdır.
