Kıbrıs Barış Harekâtı’nın 44. yıldönümünde zaferi anlatan gaziler İsmail Tören ve Mehmet Erdoğmuş, “Ailemizin bile haberi olmadan gittik o gün. Çünkü ‘Önce vatan’ dedik. Gözümüzün önünde vurulan arkadaşlarımız oldu” dediler.
HASAN EĞRİGÖZ / ANKARA
Türkiye, adadaki Türkleri Rum saldırılarından kurtarmak amacıyla 20 Temmuz 1974’te Kıbrıs Barış Harekâtı’nı başlatmış, Kıbrıs’ın Yunanistan’a ilhakı önlenmişti. Harekatla Kıbrıs Türk halkının varlığı güvence altına alınırken, Türk Barış Harekâtı, aynı zamanda Yunanistan’daki faşist cunta yönetiminin de sonu olmuştu. Kıbrıs Barış Harekâtı’nın 44. yıldönümünde gazi İsmail Tören ve Mehmet Erdoğmuş, Akit’e konuştu.
ŞEHADET OLDUĞUNU BİLİYORDUK
Yaralı olarak dönen Erdoğmuş, “Benim babam Sarıkamış şehidi. O güçle gittim. Benim babam bu vatan için şehit olduysa ben de olurum dedim. Türkiye’den Kıbrıs’a giderken aileme haber veremedim öyle bir imkan yoktu o zamanlar. Kıbrıs’a gittiğimi ailem 3 ay sonra öğrendi. Aileden önce vatan dedik giderken. Yaralanmıştım o zaman ama komutanım beni şehit olmuşum sanıp kayıtlara şehit olarak yazdı. Daha sonra durum anlaşıldı ve düzeltti” dedi. Bugünün imkanlarına da değinen gazi Erdoğmuş, şöyle devam etti: “Gazi kimliğim her kapıyı açıyor. Allah devletimize zeval vermesin ama madalyalarımız yapılmış olmasına rağmen henüz bizlere dağıtılmadı. Madalyalarımızı alsak çok daha iyi olur.”
İKİ YIL ŞEHİT OLARAK GÖZÜKTÜM
Kıbrıs gazisi İsmail Tören, “Harekat başladığında ben Kıbrıs’taydım. Türk Kuvvetleri Alayı’nda komutandım. Savaş esnasında silah arkadaşlarımla beraber üzerimize uçak mermisi düştü. O zamandan beri sağ kulağım işitmiyor. Rumlardan bize doğru gelen üç tankı durdurarak aldık ve onlara karşı kullandık. Daha sonra bizi fark etmeyen kendi uçağımız bizi bombaladı ama kurtulduk. Yunanlılar, aslı olmasa da bizim alayı tamamen yok ettiklerini bildirmişler. Onlar bizim alayı yok ettiklerini belirtince bizim komutanlar da bizi şehit olarak yazmışlar ve iki yıl boyunca şehit olarak gözüktüm” dedi.
Toplu taşıma araçlarında gazilere ayrılan koltuklara başkalarının oturduğu ve gazilerin gerekli saygıyı görmediğini söyleyen gazi Tören, “Metrolarda gaziler için ayrılmış koltuklar var ama onlara bizden başka herkes oturuyor. Oturan kişinin yanına gidip kimliğimi gösteremem doğru olmaz ama madem o koltuklar bize ayrılmış bıraksınlar biz oturalım. Madalyalarımızı henüz alamadık. Alıp taksaydık göğsümüze o zaman her yerde herkes bizim gazi olduğumuzu anlar” şeklinde, yaşadıklarını anlattı.
