5 Temmuz 1961: Osman Nuri Ergin'in vefatı (Bürokrat/Tarihçi)

Osman Nuri Ergin (d. 1883, İmrun, Malatya - ö. 5 Temmuz 1961, İstanbul), şehir konusunda çalışmaları ile tanınan bir tarihçidir. Türkiye belediyecilik tarihi ve belediye uygulamaları ile ilgili olan beş ciltlik Mecelle-i Umûr-ı Belediyye (1330-1338) en önemli yapıtı sayılır.

Aslen Malatyalı olan Ergin, orta ve yüksek eğitimini İstanbul’da tamamladı. 1901’de Darüşşafaka Lisesi’nden, 1907’de Darülfünun Edebiyat Fakültesi’nden mezun oldu. Meslek hayatına kâtip olarak başlayıp, uzun yıllar bir yandan İstanbul Belediyesi’nde ve İstanbul Vilayeti’nde çalıştı, diğer yandan İstanbul’un değişik okullarında ders verdi. Diğer eserleri arasında Türkiye Maarif Tarihi (1939-1943, 5 cilt), Türk Şehirlerinde İmaret Sistemi (1939) ve İstanbul Şehir Rehberi (1934) sayılabilir. Osman Nuri Ergin ayrıca pek çok eseri yayıma hazırlamıştır.



Türkiye’de çağdaş belediyecilik çalışmalarını başlatan, Osmanlı-Türk şehircilik ve belediyecilik tarihinin güncel işleyişini ülkemizde ilk defa bilimsel olarak inceleyip nitelikli eserlere dönüştüren Osman Nuri Ergin, belediyeciliğin, şehir tarihçiliğinin, eğitim tarihi çalışmalarının ilk mimarlarındandır.

Osman Nuri Ergin’in bu alanda bilinen en önemli eseri, Mecelle-i Umûr-ı Belediyye adlı çalışmasıdır. Türkiye belediyecilik tarihi ve belediye uygulamalarıyla ilgili olan bu çalışma, İstanbul şehir tarihçiliği açısından da ana kaynakların başında gelmektedir. Başta İstanbul Büyükşehir Belediyesi olmak üzere, diğer belediyelerimiz de bu eserin ortaya koymuş olduğu temel esaslar üzerine çalışmaktadır.



Osman Nuri Ergin, II. Abdülhamid, II. Meşrutiyet, I. Dünya Savaşı ve Cumhuriyet dönemlerinde devlet memurluğunda bulunmuş, her dönemde toplumun maruz kaldığı serbest ve mecburi kültür değişimlerinin bizzat içinde bulunmuştur.

Bu kültür değişimleri sırasında toplumun kendi kültürünün hızla kaybolduğunu gören Osman Nuri Ergin, çevresindeki bir grup münevverle birlikte bir köprü vazifesi görerek Osmanlı bilgi ve kültürünü tasavvufi ahlakla birlikte yeni nesillere aktarmak için çalışmıştır. Bu sebeple farklı bilim dallarında eserler kaleme almıştır.
Ömrünün son dönemlerinde tasavvuf, dilbilim, biyografi, edebiyat, sanat tarihi gibi alanlarda eserler telif etmesine rağmen, bu eserlerin bir kısmını yayınlayamadan vefat etmiştir.