Davutoğlu ve Babacan kendi etti, kendi buldu! CHP şişedeki cini çıkardı...
Ahmet Davutoğlu, hakkındaki eleştirilere fena alınmıştı. Hiç özeleştiri yapmadı. “Ben ne yaptım da dün benim için ‘başbakanımızı yedirtmeyiz’ diyen insanları bu hale getirdim” diye aynaya bakmadı!
Hep şikâyet, hep şikâyet...
Efendim “niye kimse hakkımda yazılan çizilenlere karşı meydana çıkıp da benim için kılıç sallamadı” demeler...
Çocukça sitemler... Gönül koymalar... kesintisiz “bennn, bennncilik”, enaniyet, kendini makamlara en layık görmeler, burnundan kıl aldırmama olayları...
“Ay görmemişin bir profesörlüğü olmuş, milletin başına vurmuş durmuş” diyenleri haklı çıkarırcasına akademisyenlikle böbürlenmeler...
Ha bunca zaman geçti ama Ahmet Efendi bir türlü “Her ne ettiysem kendi elimle ettim...”, yani “kendim ettim, kendim buldum” deme olgunluğunu gösteremedi.
E haliyle milletin ona bakışı da kızgınlığı da ayyynen devam etti tabii...
Bence milletvekili olmamakla iyi etti. Belki başkanlık sistemine kaynak olacak bir yol, yöntem bulur. Bu hırsla bulur... Kendini dev aynasında görmeye, liderine tepeden bakmaya devam etmezse tabii... Ha bir de Etyen Mahçupyan’ın “Anti-Erdoğancı” aklıyla hareket etmezse...
*
Ali Babacan, “söz dinleyen salih olur...”
Babasının sözünü dinlemedi... Çevresindeki laf taşıyıcılarla görüşmeye, fikir alışverişi yapmaya devam etti.
Bu yüzden adı sık sık Ankara dedikodularına karıştı. Lakin laf bu... Sıkılmış kurşun gibi hedefini buluyordu. Üstelik üzerine söylemediği şeyler bile eklenerek her tarafa saçılıyordu.
Haliyle Reis’e yamuk yapanlara karşı refleksi olan millet, Ali Babacan’ın “Hamamönü Susam Sokağı” sakinleriyle atıp tutmasından rahatsız oldu. Nihayet gençliğinin baharında ciddi bir itibar kaybına uğradı.
Baba sözü dinleseydi her şey çok farklı olurdu ama dinlemedi.
Ve gitti...
Hamamönü Susam Sokağı’nda, öyle Kurtlar Vadisi’nden mülhem alt geçitli bürolar açan kaybedenler kulübü ihtiyar heyeti, Babacan’a yazık etti.
*
Kılıçdaroğlu’nun öyle saf ayağına yattığına bakmayın sakın!
Adam resmen bir şark kurnazı çıktı!
Öyle yürüyen merdivenle tersten inmeler...
Mersin’i Güneydoğu’nun incisi zannetmeler...
Sözde protesto yürüyüşü yaparken, “Ayağımda yüz bin baloncuk çıktı” diye patilerini gösterip, milletten “uf olmuş” tezahüratı beklemeler...
“Ay kemerim iki tık bollaştı... Nereden baksan iki beden” diye kıkırdayıp aferin beklemeler...
Hepsi hikâye yani...
Bir Sarafan’ı eksik...
Onu da giyse ayyynen Matruşka gibi...
Tam gerçek Kemal bu dediğiniz yerde içinden başka bir Kemal daha çıkıyor. Biz uğraşmaktan yorulduk, o bölünerek çoğalmaktan usanmıyor.
Neyse yine yaptı kurnaz Kemal yapacağını...
Muharrem İnce’yi aday yaparak, bir taşta iki kuş vurmayı başardı.
Zaten kazanma şansının olmadığını çok iyi bildiği bir seçime Muharrem İnce’yi şutlayarak harcadı. Hem CHP’deki en güçlü rakibinden kurtuldu hem de kazanamayacağı bir seçimde aday olup rezil olmaktan.
En önemlisi de yeniden milletvekili olarak, “dokunulmazlık” zırhı altında darbecilere, teröristlere destek vereceği, bin bir türlü darbe senaryosuna taşeronluk edeceği yeni bir süreç daha yakaladı.
Ne anasının gözüymüş ama!
Kurnazlıkta Gamze İlgezdi’yi bile solladı!
...ve şişedeki Cin’i çıkardı.
Bakalım bilmem kaç promil kafayla ortaya çıkan Cin, şişede durduğu gibi duracak mı?